Haze In Tagalog Novels & Stories

tanong nito. Hindi ako makaimik. Walang lumalabas na boses sa aking bunganga na para bang may nakabara dito. Hindi ko alam kung hanggang saan pero sana hindi na magtagal dahil ang puso ko pagod na pagod ng masaktan.

Sakto namang pagkatapos ng pag-uusap nila Tito at Papa sa phone ay nagising na rin si Hazel na masama agad ang tingin sa kung saan man. "Hazel! Are you okay? May masakit ba sa iyo?" nag-aalalang tanong ni Tita habang inaalalayan ang anak. "I don't feel well. Gusto kong umalis dito." masungit na sagot ni Hazel kay Tita. Mood swings yan? "S-sure, sure. Saan mo gusto? Magmall?" nagtatakang tanong ni Tita. "Lumabas ng bansa." sagot naman nitong isa.

Jessa's POV DAPIT-HAPON. Naghahalo ang kulay pula at kahel na kulay ng kalangitan. Malamig ang simoy ng hangin pero payapa ang dagat. Napapaligiran ng lantern ang mga paligid na siyang nagbibigay naman ng liwanag. Mas lalong nagmukhang romantic ang lahat.

May bonding din silang ginawa? "Manyak," I muttered under my breath, pero nalimutan kong sobrang tahimik sa corridor at umecho ang sinabi ko. Bigla siyang lumingon, may nakasubong kutsara sa bibig niya at may hawak siyang baso. Nasisinagan siya ng liwanag ng buwan, his hazel-brown eyes were glistening. Kumunot ang noo niya at narealized ko na hindi niya ako napansin.

“Yeah, yeah, I ate enough.” Lumabi ito. “Kung gano’n, umalis na tayo,” walang pakundangan usal nito. “L’air ici pue la merde. (The air here stinks like sh*t)” Napakunot-noo ang lahat nang hindi maintindihan ang huling pangungusap na binanggit nito. Kuminbot ang dulo ng labi ni Hazel at walang imik na kinuha ang kamay nito. Iniwan nilang nakatulala ang lahat at dumiretso sa exit.

KABANATA DALAWAMPU "Phoenix and Mamba, ready?” Narinig kong tanong ni Sphinx sa amin ng partner ko. "Handa na kami." Sagot ni Mamba. "Centaur, targets are heading north. Keep an eye on them." Sabi ni Sphinx. "Roger that." Sagot naman ni Centaur. Nasa isang pier kami sa hilagang bahagi ng Maynila. May dalang dalawang tear gas si Mamba. Sa ulo na niya ang plano namin kaya kampante ako sa misyon na ito.

Wish "Kuya safe ba 'toh?" maluha-luha kong tanong. Wala akong nagawa nung nahila ako ni Evan papunta dito sa may Zipline, hanggang ngayon ay nangangatog pa rin ako sa sobrang kaba habang si Evan ay natutuwa sa reaksyon ko. Matalim ang tingin ang ginawad ko sakanya ngunit hinayaan niya lang ako.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Mahahalata ang inis sa aking boses "I'm sorry. May lakad kasi ako kaya hindi tayo nagkita," hinging-paumanhin nito at dinampian ako ng munting halik sa balikat. Nag-init kaagad ang aking pakiramdam kahit pa may manipis na telang nakapagitan sa aming balat. Napapikit ako at hinahabol ang hininga. Bago ko pa siya masumbatan ay unti-unti na niyang hinubad ang aking saplot at nagpa-ubaya naman ako.

Kung nakasusugat lang ang tingin, sigurado akong sugatan na siya ngayon. "Without reading our book, could you please give us the cause of acid rain?" English talaga? Tagalog ang subject namin ah? Nganga. Hindi ko memoryado. At dahil pakitang gilas siya, tumayo siyang muli. “Ano? Sagot! Alam mo o hindi?” Presko talaga. “Hindi.” "Okey, do you want me to define it for you Miss Reporter?"