Novel & Cerita Haze In Tagalog

Charlotte looked at him, confused. "Nothing. Tara na." Bakit ba lagi na lang silang pinagtatagpo ng tadhana? *** A/N: Carnation means, I miss you.

Yun nga lang ay mukhang isnabero. “Wag kang mag alala… gagawa ako ng paraan para makalabas mamaya.” Mahinang pinitik niya ang ilong nito. “Sa ngayon ay tigilan mo na ang pagtatampo. Hindi bagay! Mukhang gwapong damulah pero isip bata naman.” Malakas na natawa si Hazel ng biglang sumeryoso ang nobyo. Mukhang hindi nito nagustuhan ang sinabi niya.

Umiling-iling ako. "Naze?" [Translation: Why?] "Your mom will be worried." "But I want to go too." He pouted. "Don't make that face. Let's go next time, okay?" Marahan naman siyang tumango. "Yakusoku?" [Translation: Promise?] "Hai, yakusoku." [Translation: Yes, I promise] Pagkatapos, nag-pinky promise kaming dalawa. Mayamaya, pinasakay na ako ni papa sa kotse. Nginitian ko muna si Zaito at saka nagpaalam bago tuluyang makasakay.

Para talaga siyang kagubatan dahil sa napapagitnaan din ito ng mga bundok. Nababakas sa mukha ng dalaga ang pagkamangha sa kanyang nakikita, "Nice 'to ah, Haze." Biglang napatakip ng bibig si Katherine nang anaman magkamali siyang pagsambit ng pangalan. "Tzk!" dinig na dinig ng dalaga ang pagreklamo ng kaibigan. "Ilang beses ko ba dapat sabihin sayo ah? Hays!"

Napaka ganda ng tanawin, ang sarap pagmasdan na para bang naiibsan lahat ng problema mo. Nakatayo ako ngayon sa tabi niya at tahimik lang kaming dalawa habang pinagmamasdan ang dagat at hinahayaan ang hangin na dumampi sa aming balat. Maya-maya lamang ay biglang nagsalita si Hazel. "Nakakamiss," ikli niyang sambit habang nakatingin sa kawalan ngunit nakangiti. "Ang alin?" kyuryos kong tanong habang nakatingin sa kanya. She just shrugged her shoulders and look at me with a smile on her face.

Wala pang ilang sandali ng ihagis niya sa mataas na damo ang patay na hayop, kumalma na ang kabayo. “Pumaroon na tayo.” huling imik niya bago tumuloy. Alas nuebe ay naroroon na kami sa palasyo, inilalabas ko ang mga napamitas na mangga sa sako. Nang biglang tumawag si Manang Flora “Hija, nakalimutan na ninyong mag-agahan. Pumasok ka na raw utos ni Senyor Pablo, naghihintay sila sa hapag-kainan”

Parang sira ulong santa clause. "Every year ay ginaganap natin ang class hunting na siyang hahasa sa abilidad ninyong lahat. Mapabampira man, asong lobo, o 'di kaya ay mangkukulam isama narin natin ang taga ibang mundo na bigla-bigla nalang dumating sa mundo natin dahil lumayas." "Sira-ulo talaga." Rinig kong bulong ni Virgo. Nang tignan ko si Madrigal ay nakangisi itong nakatingin sa gawi ko.

Nanatili na lang akong nakadungaw sa bintanang nasa likuran ko upang makita ko ang daan patungo sa destinasyon namin na sa totoo lang ay hindi ko alam. "Mama para ho!" pasigaw na wika ni inay sa mamang driver. Itinigil ng mamang driver ang jeep saka kami bumaba dala dala ang mga gamit namin. "Ikaw bata ka, alam mo ng natutulog ako bakit hindi mo agad pinara, ayan nakalagpas tuloy tayo" pagalit niya sa akin. Grabe hindi ko naman alam yung lugar paano ko ipapara? Si inay talaga oh!

Pinuno niya ang baga ng sariwang hangin. "Rayleigh scattering," usal niya. Nang ma-curious siya kung bakit nagbabago ang kulay nito at hindi lamang sky blue ay iyon ang nahanap niyang sagot. Napangiti siya. God is very creative. Nakahinga siya nang maluwag. Kahit papaano ay nawaglit sa isip niya iyon. Hindi niya namalayang nakatulog na siya. Kung hindi pa niya naramdamang may pumapatak na tubig sa mukha niya ay hindi pa siya magigising.

napainom na lang ako ng tubig at piniling manahimik. Sakto naman na dumating ang maghila sa sasakyan para malagyan ng gas. 'Nakakabaliw, hindi kayang e absorb ng utak ko ang mga nalalaman ko ngayon. Ang hirap intindihin.'