Novel & Cerita Haze In Tagalog

pero may kakaiba sa puso ko. Bakit...bakit parang wala na? "Akala ko...akala ko hindi na nila ako mahahanap. Ang tagal na ng panahon pero wala pala talagang imposible sa mga taong maraming koneksyon. Nahanap nila ako rito at patuloy na ginugulo sa pamamagitan ng pagsesend at pagmemessage ng mga kung anu-ano na nakakatakot. Hindi ako makatulog ng mga panahon na iyon, kung kaya uminom ako ng alak nagbabaka sakali na maibsan ang takot ko. At tama nga ako, sa alak nawawala ang takot ko. Sa alak naranasan ko na wala akong kinatatakutan na kung sino. Hanggang sa malulong ako rito at hindi ko na kaya pang tumigil. Parang...parang iba na ako, hindi ko na kilala ang sarili ko. Sa mga panahon na iyon

I'm looking at every house, tree, and even the dogs in the streets that will trigger more memories to materialize. Sa unahan ng kalsada ay may warning sign. May advisory na mag-ingat ang mga motorista dahil marami na raw naaksidente sa parteng ito. Itinigil ko ang kotse paglagpas ko sa isang malaking tarpaulin na kinasusulatan nito.

asar ko "HAHAHA!iho? kabute ka daw? your so funny iha".tawa ni Mam "How could you!".Hindi maipinta ang Mukha ni mayabang how could you ka din?

Ngumiti si Haze nang mahinahon at sinabing, “Baka hindi ko sila kayang harangan.” Nang makita nina Alex at Carol si Samantha na bigla na lang nagtago sa likod ni Haze, tumigil silang magharutan, nagkatinginan, sabay ngumiti at bumalik sa piling ng kani-kanilang mga lalaki. Ang ngiti ni Haze ay kasing-init ng simoy ng hangin sa buwan ng Marso. “Wala naman akong nakikitang kakaiba sa mga ngiti nila,” aniya.

Pero anong meron sa likod ng nagtataasang halaman na to? “Ito ang tinatawag na Maze Garden, maraming daang pasikot sikot. Ang sabi nila kapag sinubukan niyo raw ng partner mo ang hanapin ang isa’t isa at nagkatagpo kayo ibig sabihin kayo raw talaga para sa isa’t isa. Sa pintuan na yan kayo maghihiwalay.” Paliwanag niya naman sakin. “Naisipan mo rin bang gawin yun?”

“Bakit daw?” “Anong bakit daw?” Kumunot ang noo ni Haze. “Palayasin mo na ‘tong motor, puwede? Mahuhuli ako dahil sa pagkatsismoso mo, eh!” Natahimik si Hector. “Arte,” dinig niyang bulong nito kalaunan.

Nakipagtagpo siya ng palad dito bilang pagbati bago tuluyang naupo. “Ziel,” pagbati nito sa kanya. Subalit taliwas sa atmospera ng paligid sa t’wing nagkikita sila ang dating ng boses nito. Lugmok. Nanghihina. Mapanglaw. [ mapanglaw - sad ] Wari’y binura ang dating galak sa tinig nito. Wari’y hinigop ang kabuhayan ng loob sa t’wing nagsasalita ito.

Ngunit hindi kagaya sa baryo namin, ang simoy ng hangin sa Gaia ay sadyang kakaiba kaya naman ni ang pagpawisan ay hindi namin nararamdaman. “Miss Morriban. Since you are the one who I know who did an advance reading of our lesson by your textbook. Can you define aura in your own words? And in tagalog please, so thay everyone could understand you as well.” Ngiti nito kay Morriban na akala ko ay tatangihan nito. Pero lumapit lamang ito sa tabi ni Mam at hindi nagdalawang isip na nagsalita.

Ako'y isang mang-mang at walang kaalam-alam sa mga bagay-bagay. Sa ilang linggo kong naririto. May mga salitang inglesh naman akong naiintindihan. Tulad na lamang ng thank you at welcome. At kapag tatawagin mo ang mga namimili, dapat ay Ma'am o sir kapag babae at lalaki. “Oh tulala kana diyan tapos kana ba sa ginagawa mo?” biglang dating ni Ate Haze, isa sa mga kahera ng pamilihan. Mukhang may hinahanap ito base sa kaniyang mukha at expression.