روايات وقصص ضمن Heart Kingdom

Tinamlayan ni Agatha ang tinig. Kumunot ang noo ni Khevin, sakit sa puso? "Bumabagal ang heartbeat," Tila pagkukwento nito. "Bumabagal ang heartbeat-" ulit ni Khevin sa sinabi nito. Natitigilang tinitigan ni Khevin ang dalaga. Ini-echos na naman ba siya nito? "Kasalanan mo Sir Khev," ani Agatha. Muling nagsalubong na ang kilay ng binata.

Pumalo sa kaba ang kaniyang puso. “Mrs. Limjoco... hindi ko alam kung bakit hindi ninyo kaagad napansin ang signs pero… si Kelly ay may severe congenital heart disease. Late na siya na-diagnose kaya sobrang hina na ng puso niya at naapektuhan na ang iba pang organs. Kung operahan ngayon, halos wala nang chance na makaligtas pa siya—kaya’t sa totoo lang, isang buwan na lang ang taning ng anak ninyo.” Tila sinuntok sa sikmura at dibdib ang pakiramdam ni Camilla. Mabuti na lamang at nakaupo siya dahil kung hindi ay tiyak na babagsak siyang tila nauupos na kandila.

usal ko saka hinawakan ang kamay niya. " I read, Tita Amirah's book about the heart. And I learn that the main function of the human heart is to keep blood that's full of oxygen circulating throughout your body. Heart is crucial to your survival. For example po Mama you're willing to give your heart to me because you love me and you don't want me to die. Your heart is not able to supply blood to your organs and tissues, you'll die na po. Ayoko ng gano'n mama.." napanganga ako sa sinabi niya dahil napaka talino ng anak ko bihira sa three years old na alam ang gan'yan. "W-we can pay money to them baby.."nauutal na saad ko kaya inilibgan niya lang ako.

“ Thank you so much, Steph. Don’t worry hindi na iyon mauulit.” “Okay. Oh, by the way regardless sa pinakunsulta mo nakuha ko na ang result at base sa resulta wala kang sakit sa puso, wala kang problema sa puso. You’re heart is healthy. Maybe, iyang kakaibang naramdaman mo is a sign of a people who is in love.”

and that is the biggest mistake that I've ever did. Sa araw na halos lumilipas ay nararamdaman ko ang bigat sa puso at mas lalong dumadami ang kasalanan ko sa kaniya. Rain... was a big threat to me when they met Heart. He is smart, handsome, good one, and rich so I am even more immersed in the mud where I stand. Heart deserve such a man who seems able to make a decision that she will not be hurt. Me? hindi... kasi lahat ng desisyon ko ay nakakapanakit sa kaniya.

“And you, Sir?” “Just Perrier.” Nang maibigay ang order nila ay nanatiling tahimik si Ainara. She was processing all the news. Ang sabi ng mama niya ay hindi na ito mag-aasawa. Pumanaw ang kanyang papa dahil sa sakit sa puso. She didn’t know at the time that her father has Cardiomyopathy— a disease of the heart muscle. May iniinom naman itong gamot pero dahil laging nakatutok sa trabaho ay sala sa oras kung kumain at madalas na nakaupo. Bihirang mag-exercise. Nagsimula lang sa heart palpitations at panaka-nakang pangangapos ng hininga. Five years later, Joaquin Del Carmen had a fatal heart attack.

Ang problema nga lang, ang naturang puso ay may deperensya. Ang naturang puso ay pag-aari ng isang kabataan pang babae na merong hearts desease. Nang makakuha na ng heart donor ay sumailalim ito sa surgery at ang kanyang puso ay ipinaubaya na lamang sa hospital para sana pag-aralan, ngunit hindi akalain ni Lorraine na magagamit n'ya iyon kay Nathalie.

Marahil ay di talaga ito batang lansangan isip ni Aling Mildred. Iminulat ko ang aking mga mata at nagising ako sa isang mallit na kwarto. Kulay pink ang pintura nito at may isang bentilador na nakakabit sa kisame na siyang nagmemaintain ng temperature kahit pa wala namang aicronditioner. Umupo ako sa gilid ng kama. May kalumaan na ito ngunit maayos pa naman. Napansin ko ang isang larawan na nakapatong sa istante ng libro sa aking harapan. Isang batang babae na palagay ko ay di nalalayo sa edad ko. Pagbaling ko sa dingding sa bandang ulunan ng kama ay nakasabit ang mga gintong medalya. May mga certificate of recognition din na may titulong “best portrait”. Nilinga ko pa ang aking paningin at

“H’wag mo silang hayaang gawin ‘yon sa ‘yo. Parang pinapapikita mo lang na wala silang ginagawang mali.” Nag-iwas siya nang tingin. “Nagsumbong naman ako, e, pero pinagsabihan lang sila tapos pinaglinis ng office. They deserve more punishment than that for being homophobic.” He sighed. “Mga kulang sa pansin. But I am not like them, kaya hindi ko na lang pinanpansin pagkatapos kong magsumbong. I wouldn’t be like them.” I slowly nodded and understand why. Kampante na ako sa naging sagot niya. It’s sad that there are things we can’t control. We can’t do anything but to accept things to happen. But one thing is certain, good hearts will always win.

I chose to love her as a woman not at a sibling. I chose my heart over my brain...