Heartbroken Message Novels & Stories

Napipikit siya at pilit kinakalma ang sarili pero mas lalong sumasakit ang puso niya sa ginawa. Fuck! So this is what heartbroken feels like? Napangisi siya at agarang binuksan ang pangalawang whiskey at inubos lahat ng laman ng bote. Tulad ng una, binato niya ang iyon at basag na bumagsak sa marmol na sahig. Pinagbabato niya ang bawat mahawakan na bagay at galit na sinigaw ang pangalan nito. Fuck! Fuck! Fuck! Bakit nito nagawa sa kaniya ang bagay na 'yon? Kahit saan banda niya tingnan hindi niya maintindihan kung bakit.

Ang unfair ng mundo. Biglang hinawakan ni Syren ang kamay ko dahilan upang lingunin ko siya. “It’s okay to cry… It’s okay to be sad, it’s okay to feel unloved, it’s okay to have a broken heart. Because if you don’t feel all that sadness, loneliness, girl, you’ll never know what real love means.” Syren sincerely remarks.

Pero habang hinahabol ko ang hininga ko ay maas lalonngn tumitindi ang sakit na nararamdaman ng puso ko. "Hindi na mababago ang nangyari. Just like how the aftermath cannot be undone. You broke me and it crushed me into a million pieces. Pinagsisisihan kong minahal kita, " kalmado ngunit puno ng diin niyang bigkas. His words hits me more like insults adding more pain to my injured heart. I closed my eyes and slowly, without thinking much, I kneeled on the floor.

I tried checking it pero wala na talagang bagong message. "I'm sorry...Please, forgive me." Yan lang ang huli at isang message ni Sebastian sa kapatid ko. Pagkatapos sabihin ay kinalimutan na lahat na parang isang bula na naglaho at hindi na makita. You didn't know and imagine how my twin death caused me a painful, agony heartbreak. Habang siya masaya sa iba't-ibang babae, at ang kapatid ko...ang kakambal ko ay minahal siya na siya lang.

Sinubukan niya akong ipaharap sa kanya ngunit mas hinigpitan ko ang pagkakayakap sa kanya. “Broken hearted ka ba?” Naramdaman ko na niyakap niya rin ako. Nasa gitna kami nang daan at alam ko naman na walang pake sa amin ang mga taong dumadaan. “Huwag ka ng sad.” Matagal kami sa ganoong posisyon. Hinayaan niya lang akong umiyak sa dibdib niya hanggang tumahan ako. “Huwag ka ng sad kasi kapag sad ka hindi ka happy.”

Pero may doubt pa rin naman, ayaw ko lang maging kampante. Tumunog ulit ang cellphone ko. “He is texting me, again!" Agad kong binasa ang message niya. “Babe, umuwi ako ngayon sa bahay. Hindi po muna ako papasok sa work, pwede masama pakiramdam ko eh. Sorry again, babe. Miss na miss na talaga kita. Always remember na mahal kita at ikaw ang pipiliin ko sa araw-araw. Pasensya ka na talaga ha, sorry talaga sa lahat ng mga nagawa kong kasalanan sayo. Nasaktan kita, nawala ang baby natin dahil sa akin. Nahihirapan din akong tanggapin na wala na si baby, kasi ako ang puno’t dulo ng lahat. Babe, kung magbubunga man ang nangyari sa atin kagabi, sana ay maging healthy siya, at matapang na baby. Ipag-

Nang marahil ay naubos na ang mga luha ni Pam, unti-unti na rin itong huminto sa pag-iyak at tanging mumunting hikbi na lamang ang pinapakawalan. "Ano na? Ano ba ang nangyari?" marahang tanong ni Betsy. "Brokenhearted ako," saad ni Pam sa garalgal na boses. "Ha? Paano nangyari 'yon, eh wala ka namang boyfriend?" naguguluhang tanong ni Betsy. Kumalas na siya sa yakap at ngayon ay nakaharap na kay Pam. "M-Meron. . ." Medyo nahihiya pang sambit ni Pam. "H-Hindi ko lang na-share. . ."

Nag-sorry din daw ito pero hindi daw sumagot si Heather. "Sabi pa niya, I lab u & ur mom. I knw I hurt her datz why I'm wlng 2 do evrytng so dat u wud 4giv me. I'm sori 2 4 hurtng you. I don't wanna c u hurt bcoz of me. I don't wanna c u cry bcoz of me." Nagtipa ako. "Ang sakit sa mata basahin ng text mo," reklamo ko kay Lucinda. Nakakaiyak sana ang nire-relay niya na message kaso napaka-jejemon naman niyang mag-text.

Kaya nagpadala na lang siya ng message sa kanya. "Storm sorry hindi ako makakapunta bukas. Something came up. Naospital papa ko at kailangan siyang operahan. Mahal na mahal kita at alam mo 'yun. Alam kong maiintindihan mo ako. Pag-usapan na lang ulit natin ang plano natin. Mahal na mahal kita." (Message sent)

Please forgive me. Matapos kong i-send ang message ko ay kaagad akong suminghap at pumikit ng mariin. Ramdam ko na ang pagbabadyang tumulo ng mga luha ko kaya tuminghala ako. I hate my birthday. I hate this day.