Heartbroken Picture Mga Nobela at Kwento

Nagising si Katrina, inabot niya ang cellphone sa ilalim ng unan at sinulyapan ang oras. Nanlaki ang mga mata niya nang makitang ala una na ng hapon. Bumangon siya at sinubukan tumayo subalit nakaramdam siya nang panghihina. Doon lang niya naalala na, nilagnat siya matapos ng magdamag na pag iyak. Bumigay yata ang katawan niya hindi dahil sa pagod kundi sa mental breakdown dulot ng pagiging heartbroken niya.

sabi ng kaniyang ama. Nanginginig niyang tinanggap ang binigay ng ama niya. She took out pages of pictures from the envelope. Halos paisa-isang hangin na lang ang binubuga niya nang makita ang mga larawan. This was more painful than being stabbed by a knife and being rained by bullets. The pictures made her world shattered. "P-Papa, ang sakit-sakit nito!" sabi niya sa kaniyang Papa habang nakatitig sa litrato ni Brael kasama si Sathania.

Lumabas ako sa kwarto ng anak ko at doon naibuhos ko na ang iyak ko. I was sobbing hars. I thought he didn't know. Pumunta ako sa kwarto ko at kinuha ang nag-iisang picture namin. I crampled it. What's the point of keeping this picture in the first place? To brake me? And now it's not just me, my son as well. I'm sorry anak. I didn't know that you were also broken. Sa nalaman mo, it must've hurt you a lot.

Tinanggap nila ang lahat ng nangyari, nagbigay ng kapatawaran at binigyan ang mva sarili ng pagkakataon na magmahal at makaramdam ulit ng pagmamahal. Ang sugat sa puso ay maghihilom. Nasa iyo lamang bilang taong sugatan kung sa paanong paraan mo ito gustong maghilom. How to heal a broken heart? Learn to accept things no matter how painful they are, forgive and move on. END.....

Nagulat ako ng ngumiti siya ng matamis sakin at hinawakan niya ang kamay ko. " Don't break his heart again, don't lose his trust again. I'm begging scar. Unti-unti na siyang bumabalik sa dati nakikita ko sa kanya lately kaya sobrang nagalit ako ng makita ko photo na yan at alam ko naghihimutok siya sa galit kung sakali kung siya ang unang nakakita yan."malungkot ang kanyang boses ganun ang mapupungay niyang mata at matabang na ngumiti sakin.

I didn't let him finish his words, isang malakas at solidong suntok sa mukha niya ang ginawa ko ang siyang nagpatahimik sa kanya. Gabi-gabi kong nilunod ng alak ang aking sarili. Pain and sadness consumed me that I almost lost my sanity. Akala ng ibang tao masaya ako, but what they don't know is that I'm a broken man. Gabi-gabi akong binabangungot at nakikita ko ang umiiyak na mukha ng babeng pinaka mamahal ko.

Tila napagtanto din niya na tama pala ang sinasabi ng ama niya kagabi na malaki ang kaniyang pinayat at parang lantang gulay na walang kabuhay-buhay. Ganito pala talaga ang pakiramdam kapag broken hearted. Tama nga sila, kahit anong pilit mong maging matatag sa harap ng ibang tao pero kapag magulang o kapamilya mo na ang kaharap mo, hindi mo namamalayang lumuluha ka na pala. Ang sabi nito sa kaniyang isipan habang nakaharap pa rin siya sa salamin at hinahawakan ang sariling mukha. Kailangan mo maging matapang, Mara. Tama si Mama, pagsubok lang iyan at malalagpasan mo rin iyan kaagad.

Hindi ko alam kung ano ang aking gagawin? Kulang ang salitang heartbroken sa nararamdaman ko ngayon. I was devastated. I was shattered into pieces. The world I build around him collapsed right through my eyes. The man whom I trusted my life with left me when I needed him the most. Hindi lang ako kundi pati ang batang nasa sinapupunan ko. Ang batang walang kamuwang-muwang. I heard the elevator dinged. I quickly wiped the tears on my face and managed to look at Mary. Kita ko ang awa sa mga mata niya.

Habang siya naman ay nag-iisip sa kanyang sarili, hindi niya napansin ang nakatayong pigura nang isang lalaking, ilang hakbang ang kalayuan sa kinaroroonan ni Exelle. Nakatayo ito habang hawak ang isang tray na mayroong nakalagay na pagkain sa ibabaw, at tahimik na pinagmamasdan ang pigura ng dalagang nakaupo sa isang silyang nasisilayan ng liwanag ng araw. The beautiful sideview of a woman with a charming eyes that also looked sad and empty, hurting his own heart, and that came to his view after arriving at the very same space that he have with her. But even if they exist in that very same space, pakiramdam ng binata'y malayo pa rin ito sa kanyang mga palad.

Her words were simple yet he knew that it came out along with her pain. Kayang itago ng mukha nun ang sakit pero hindi ng mga mata. Fuck. Napapikit siya at napalunok. He would never forget such a beautiful and innocent face, full of pain. Heart… Naluha siya habang nakapikit. She just has to hold on. Itutuloy pa rin naman niya ang annument at walang nagbago sa damdamin niya. Binuksan niya muli ang smartphone at napasinghot na lang at pinahid ang mata.