Heartbroken Picture Novels & Stories

Our eyes were as if they were talking in their own language. Muling nanikip ang aking dibdib. Tama nga ang sinabi nila. Heartbreaks aren’t because the love has ended. It is because the love still continues even if the relationship has ended. It’s even worse on photograph. Where you can clearly see that magical sparks invading your every fiber. “It wasn’t you who hurt me,” I whispered. “It was your actions, Joshua. Your action hurts me, a lot, big time.”

Broken Hearts. On going trauma. These are the wounds Editha Amber and Jhon Paulo carry. Will they make it? Even after the storm

Natatanaw niya si Hendrix sa terrace nila at may kausap sa cellphone at halatang masaya. Kung sana ay may pakialam man lang ito sa kanya ay makikita nito ang lighter sa kamay niya at ang wedding picture nila na unti-unti ng nilalamon ng apoy. Sa picture ay masayang masaya si Althea, at ang mga tingin ni Hendrix ay para lang sa kanya at walang kaagaw na kahit sino, pero ala-ala nalang ng kahapon ang lahat. Mga ala-alang wala ng saksi pa dahil unti-unti nang nagiging abo. It broke her heart doing it, seeing that happy moment turn into ashes, hindi mapigilan ni Althea ang namumuong sakit sa dibdib niya pati na rin ang mga nangingilid na mga luha.

puno ng pag-aalala ang boses nito kaya alam ko ang dahilan kung bakit nito sinasabi iyon. "Kakayanin ko pa ba, Sab? Sa tingin mo?" Kasi ngayon parang mauunang sumuko ang puso ko kaysa sa utak ko. "Kinaya mo nga noong iniwan ka ni Greel, 'diba? Alam mo naman kasing may broken heart syndrome ka pero hindi mo iniingatan 'yang puso mo." Yes, I have Takotsubo Cardiomyopathy, also known as "broken heart syndrome." This condition is triggered by severe emotional or physical stress and can mimic the symptoms of a heart attack.

“Text him, Gail. Sabihin mo na magkita kayong dalawa.” “I already text him.” Aniya. “Good! Tara na!” Nang makita nito ang pagdaan ng takot sa mukha niya ay hinawakan nito ang kamay niya. “Kailangan mong maging matapang, Gail. Believe me, hindi lang isang heartbreaks ang mararanasan mo when we grow up. Marami pa at isa lang ‘to sa mga ‘yon.” Tama si Sandy. Marami pa siyang haharapin heartaches pagkatapos nito—kaya kailangan niya na maging matatag.

Habol ni daddy, pero hindi na ako lumingon at deretsong umakyat. Nang makapasok sa kwarto ay roon ko binuhos ang mga luha ko. Humawak ako sa dibdib ko at napapa–upong sumandal sa pintuan ng kwarto ko. It hurts so much, it’s like my chest is being ripped apart, like a knife twisting deeper with every breath I take. The pain is suffocating, drowning me in an endless wave of anguish. Every heartbeat feels like a reminder of how shattered I am inside, and no matter what I do, I can’t escape it.

Ano naman ngayon kung nadilaan niya ako? "I hope na panindigan mo lahat ng sinabi mo, Mr. Villegas. Thanks for making me realize how unworthy you are. Enjoy fucking around." Yun lang at mabilis ko ng sinarado ang pintuan. The moment I closed door, isa-isang nag-uunahan ang mga luha sa mga mata ko. Pakiramdam ko nadurog ang puso ko, sobrang sakit. Ganito pala ang nararamdaman kapag na heart broken? Pakshet ang sakit!

Ibinuka ko ang aking bibig para sumagap ng hangin na unti-unti nang kinakapos, hanggang sa wala na akong maramdaman. I heard Kataleya and Zuri cry as if they were both grieving the loss of someone they care for and love. Another gunshot and a loud thud on the floor. A white cloud envelops me, I close my eyes, and my heart stops beating. *** BUMAGSAK ang isang frame na nakasabit sa wall ng kuwarto kaya napabalikwas ng bangon dahil sa gulat. Nang tingnan ko iyon ay picture ko noong grumadweyt ako sa kolehiyo. Basag ang bubog at ang sentro ay sa dibdib ko. Ramdam kong namamasa ang aking mga mata. "Tears?" nagtatakang tanong ko sa sarili. I touch my chest, checking if I was still alive, if my he

Ang tanging nararamdaman ko na lang ngayon ay sakit at ang sunod-sunod na pagtulo ng mga luha ko dahil sa mga narinig ko mula sa kanya, nagsisimula na rin tumakas ang mga hikbi ko. Agad siyang umiling doon. I also can see the pain in his eyes, it screams something I can’t explain with the right words. All I can see is that he’s hurt—and this is the first time that I saw this expression from him. Something in my heart cracked a little. He’s not crying, but his face shows that he is crying inside—he's breaking... Muli siyang umiling. “You don’t need to say anything, it’s clear to me now.”

I approached Mommy who is now still crying non -stop I hugged her "I love you Mommy, please tell me what's going on" I felt her arms around me, hugging me back while sobbing on my shoulder "I'm sorry s-son" she said almost whispered, I closed my eyes without any idea about that night That night.... is the night I felt my first heartbreak I lost two people I really loved..My brother who promise that he'll never leave me, and the girl who made me feel happy in a short period of time