Heartbroken Picture Novels & Stories

Kumunot ang aking noo at maya-maya lang, nanlaki ang mga mata nang mapagtantong picture frame pala namin ito at ang nandoon ay ang family picture namin ni Lucas. Mabilis na tumibok ang aking puso at hindi ko alam kung bakit. Nabalot ako ng kaba at nagsimulang manlamig. Kinuha ko ang picture frame gamit ang aking kamay, ngunit sa pagtaas ko nito, mas lalo akong nakaramdam ng kaba nang makita kong may crack ang picture frame at ang kinaroroonan ng crack na iyon ay nasa puwesto ng mukha ni Lucas.

May malaking puso iyon na hindi pantay-pantay ang pagkaguhit, nasa loob niyon ang nakangiting mukha nila ni Magenta. Pinakatitigan iyon ni Malcolm at nang makahanap ng kasagutan kung bakit mayroon iyong guhit ng malaking puso ay ikinuyom niya ang mga kamay upang pigilan ang pag-alpas ng damdamin. Ang larawan ay nalukot dahil sa kanyang ginawa. Ngunit hindi tuluyang mapigipan ni Malcolm ang mga emosyong sama-samang sumalakay sa kanya. The pain, the regret, the misery and fear.

Isang impit na ungol ang kumawala kay William, para bang dinudurog ang kanyang kaluluwa. Nawalan siya ng lakas. Napaurong siya hanggang bumangga ang likod sa malamig na bookshelf. Sa isang mabigat na tunog, dumausdos siya pababa, yumakap sa sarili. Pinisil niya ang dibdib—isang sakit na mas matindi pa kaysa sa anumang pisikal na sugat na naranasan niya. Ganito pala ang heartbreak.

Kinuha niya ang mga nakatagong litrato mga printed photos na lihim niyang iniingatan, mga alaala na dating nagpapangiti sa kanya. Isa-isa niyang pinaggupit ang mga iyon, ang gunting ay matalim na gumagalaw habang ang mga luha ay tumutulo sa papel. Pinutol niya ang mukha ni Wright sa larawan nila sa park ang unang date nila. "Para maalis ang sakit na nararamdaman ko kapag nakikita kita!" bulong niya habang umiiyak nang malakas.

Ilang taon na rin niyang pinapakinggan ito pero nandun pa din ang sakit sa puso niya. Masakit pa din tanggapin na hanggang ngayon, nasasaktan pa siya kay DJ. Oo nga, napakabata pa nila ni DJ noon at may pagka-immature pa nung maging sila. Pero sigurado siyang ito lang ang lalaking mamahalin niya. Isa ito sa malaking dahilan kung bakit hanggang ngayon, hindi niya magawang magmahal ng iba. She's trap with her past. Nasasaktan siya kapag nakikita niya itong may kasamang iba. And at the same time, nagagalit siya sa sarili niya. She hate that feeling. Pero wala siyang magawa.

Niyakap niya si Elle ng mahigpit habang tahimik na pumapatak ang luha nito. "Hon. Pakinggan mo muna ako, mag-usap tayo, pero yung mahinahon na tayong dalawa. Mas lalong hindi tayo magkakaunawaan kung init ng ulo ang paiiralin natin." Napapikit si Elle dahil sa boses na iyon ni Franz, pero nakapagdesisyon na siya at hindi na magbabago iyon kahit mahal na mahal niya pa si Franz. Tinulak niya ito para makalayo, nagtagumpay naman siya, pero napakagat siya sa likod ng labi niya nang makitang kumalat na sa mukha ni Franz ang luha nito.

malungkot na sabi nito. Nakaisip ako ng paraan. "Sa monday kapag nagkasabay kami kumain sa art club, ipapakita ko ang picture mo sa kanya. Baka may sabihin na siya tungkol sa'yo." pagpapagaan na sabi ko sa kanya. Bigla kasi siyang nalungkot, e. Nakita ko na naman ang pagkinang ng mga mata niya. "Talaga? Teka, may maganda ba akong picture sayo?"

She didn’t respond, only stared at me with tearful, panicked eyes. Fuck. She was having a panic attack. "Shh, it's alright, I'm here," I said, trying to calm her down, but she still didn’t respond. I stood up to look at the pictures scattered on the floor, and I cursed in my head the moment I saw them. They were pictures of the events from the day she was kidnapped and her mother died. This gave her a huge trauma, and now it’s being brought up to her again? Fuck. Who’s the heartless person who did this?!

Tumango lang si Enrico at hinayaan na siyang umalis. Taas baba ang dibdib niya, pilit na pinapakalma ang sarili. He won't know how much her heart hurts. It was as if someone had grabbed an axe and ripped open her chest, severing her heart into two pieces and leaving her body damaged. Her heart was filled with blood. She gripped the broken heart in her hands, writhing in agony as she noticed that each petal was still actively flowing. “Enrico..." nulong ni Carmina sa kanyang puso, “We are a good couple, how can we just divorce?”

Biglang gumuhit sa balintataw ko ang isang malabong imahe . Imahe ng isang babaeng umiiyak na may hawak-hawak na bracelet. Pilit ko itong inaaninag ngunit nanatiling malabo ang lahat. Muli kong iminulat ang aking mga mata. Mabilis pa ring tumitibok ang puso ko. Natitiyak kong ang imahe ng babaeng malabo sa isipan ko ang siyang makakasagot sa mga nangyari sa akin. Na may dahilan kung bakit nabigyan ako ng ikalawang buhay. Nararamdaman ko, hindi ako titigil hangga’t hindi ko nakikita ito. Pinapangako ko iyan!