Heartbroken Pictures นิยาย & เรื่องราว

And I'll always love you Deep inside this heart of mine I do love you And I'll always need you And if you ever change your mind I'll still, I will love you I wish you'd never left me but love's a mystery You can break a heart so easily Oh the days and nights reveal how much I feel for you Time has come for me to see how much your love has meant to me Hindi ko maiwasang hindi mapangiti na parang baliw. Parang kinikilig ako sa kanta kaso wala naman akong love life. Ewan ko na lang kasi sa sarili ko nababaliw na yata ako.

Ang unfair ng mundo. Biglang hinawakan ni Syren ang kamay ko dahilan upang lingunin ko siya. “It’s okay to cry… It’s okay to be sad, it’s okay to feel unloved, it’s okay to have a broken heart. Because if you don’t feel all that sadness, loneliness, girl, you’ll never know what real love means.” Syren sincerely remarks.

You wash my pain when I see you smile. Bumubuhos ang luha sa mga mata ko habang binabasa iyon. She was hurt and suffering even before. Dahil sa mga taong nakapaligid sa kanya. Taong itinuring niyang pamilya pero walang malasakit sa kanya. The next picture hit me the hardest. It was me in a mess. Nasa sulok ako. Duguan ang mukha at marumi ang damit. That time, nakipagsuntukan ako kay Edward. She captioned it again.

Tila napagtanto din niya na tama pala ang sinasabi ng ama niya kagabi na malaki ang kaniyang pinayat at parang lantang gulay na walang kabuhay-buhay. Ganito pala talaga ang pakiramdam kapag broken hearted. Tama nga sila, kahit anong pilit mong maging matatag sa harap ng ibang tao pero kapag magulang o kapamilya mo na ang kaharap mo, hindi mo namamalayang lumuluha ka na pala. Ang sabi nito sa kaniyang isipan habang nakaharap pa rin siya sa salamin at hinahawakan ang sariling mukha. Kailangan mo maging matapang, Mara. Tama si Mama, pagsubok lang iyan at malalagpasan mo rin iyan kaagad.

It was her picture, but then I noticed who reacted and liked the photo. ‘It was Piere…’ Akala ko ba hindi niya gawain ‘to? Matagal akong napatitig sa litratong iyon. ‘What makes him like her photo?’ I bit my lip as I felt a surge of sadness in my heart. It felt like my heart was teared into pieces. It shattered like a damn fragile glass. ‘Does he find her attractive? Does he find Kristine beautiful on her photos?’ Damn it. Naibaba ko na lang ang iPad.

Natatanaw niya si Hendrix sa terrace nila at may kausap sa cellphone at halatang masaya. Kung sana ay may pakialam man lang ito sa kanya ay makikita nito ang lighter sa kamay niya at ang wedding picture nila na unti-unti ng nilalamon ng apoy. Sa picture ay masayang masaya si Althea, at ang mga tingin ni Hendrix ay para lang sa kanya at walang kaagaw na kahit sino, pero ala-ala nalang ng kahapon ang lahat. Mga ala-alang wala ng saksi pa dahil unti-unti nang nagiging abo. It broke her heart doing it, seeing that happy moment turn into ashes, hindi mapigilan ni Althea ang namumuong sakit sa dibdib niya pati na rin ang mga nangingilid na mga luha.

Nilingon lamang niya ulitnito ng maramdamang pumasok na ito sa silid. Hindi makatulog si Aidan paikot ikot siya sa kama. Nag desisyon siyang bumangon at lumabas ng silid dumiretso siya sa kitchen at saka nagtimpla ng kape. Pabalik na sana siya sa kanyang silid ng maulinigan niya ang mahihinangbhilbi na tila may kausap. Marahan siyang lumapit sa pintuan ng kwarto ni Kiara at sinilip ito. Nasa may bintana ang dalaga nakatayo habang hawak ang isang larawan at iniiyakan ito. '"Mahal na mahal kita Babe, at hindi ko alam kung makakabangon pa akong muli sa sakit na ibinigay mo. Sana may anistisiya na pwedeng inumin pampamanhid ng puso para hindi ko na maramdaman ang sakit.'" sabi nito nakatingin sa

DOREEN could not stop crying. Her eyes felt gritty and swollen but the pain filling heart could not find any other outlet. Nananakit na nga ang ilong niya at mga mata dahil sa kapapahid niya doon ng tissue. Nakabukas ang TV at nakasalang ang all-time favorite zombie movie niya na World War Z. But even watching Brad Pitt running away from zombies could not ease her pain. Sinubukan na rin niyang mamapak ng sangkaterbang chocolates na ayon kay Jannica ay siyang pinaka-mabisang gamot sa heartache. Wala pa ring epekto.

He shouts, causing me to feel nervous. Kaagad akong umupo at sininop ang pira-pirasong bubog mula roon. Napansin ko rin ang isa pang larawan nila na bahagyang lumitaw ng bumagsak ang picture frame at mabasag. Larawan pa rin nilang dalawa 'yon, ngunit 'di tulad ng isa na naka-akbay lang si Lucas sa kaniya habang naka peace sign naman si Vina, iyon naman ay nakahalik na si Lucas sa pisngi ni ni Vina at nakapikit naman ang isa. Feel na feel lang?!

Nakatingin ang dalawa sa screen ng phone ni Amanda habang nagtatawanan. "How dare..." ang kanina'y hinanakit na naramdaman ay napalitan ng matinding poot. May hinala siya na mga larawan niya ang pinagtatawanan ng mga ito. Alam niyang mga larawan iyon na hindi niya kailan man gugustuhing kumalat. The betrayal of friendship, the cruelty of her stepsister, and her broken body, at this moment, gusto na lang niyang mamatay.