Novel & Cerita Heartbroken Pictures

May malaking puso iyon na hindi pantay-pantay ang pagkaguhit, nasa loob niyon ang nakangiting mukha nila ni Magenta. Pinakatitigan iyon ni Malcolm at nang makahanap ng kasagutan kung bakit mayroon iyong guhit ng malaking puso ay ikinuyom niya ang mga kamay upang pigilan ang pag-alpas ng damdamin. Ang larawan ay nalukot dahil sa kanyang ginawa. Ngunit hindi tuluyang mapigipan ni Malcolm ang mga emosyong sama-samang sumalakay sa kanya. The pain, the regret, the misery and fear.

hagulgol ko saka napahiga ulit sa kama. Hinalikan ko nang paulit-ulit ang larawan saka hahaplosin at yayakapin ulit.. Hindi ko maipaliwanag ang sakit sa puso ko.. Para bang kakapusin ako ng hininga dahil sa hindi maawat na paghikbi ko. Dinamba ko ang puso ko saka iyon nilamukos ng napakahigpit. Ang sakit talaga.. Naaalala ko na naman ang mukha ng baby ko habang nakangiti sa'kin.. Ngunit napalitan iyon ng Imahe ng nasusunog niyang katawan habang umiiyak at nasasaktan..

The way his jaw moved says one thing, his heart is breaking. Nakita ko na iyon noon. It is the same when my mother cried after a huge fight with my father. I remember friends in college with that dreadful look after a break up. Ganoon din ang mga mata ni Calista nang malaman naming nasawi ang mga magulang namin sa isang aksidente. Maaring ganon din ang sa akin. Heartbroken. Different scenario but same heart wrenching effect. "And I need you to make me look less miserable. I will pay you, don't worry." Mapait siyang napangiti. "Just don't do anything funny and go with the flow."

Ang tanging nararamdaman ko na lang ngayon ay sakit at ang sunod-sunod na pagtulo ng mga luha ko dahil sa mga narinig ko mula sa kanya, nagsisimula na rin tumakas ang mga hikbi ko. Agad siyang umiling doon. I also can see the pain in his eyes, it screams something I can’t explain with the right words. All I can see is that he’s hurt—and this is the first time that I saw this expression from him. Something in my heart cracked a little. He’s not crying, but his face shows that he is crying inside—he's breaking... Muli siyang umiling. “You don’t need to say anything, it’s clear to me now.”

Bigla naman itong umingos. "Bitter ka kase broken hearted ka." Sabi nito at pagkatapos ay kinuha ang cellphone sa bulsa nito. "Ito siya o, tingnan mo." Sabi nito at pagkatapos ay ipinakita nito ang picture sa cellphone nito na kaagad niya namang tiningnan. "Ang gwapo nga!" Kilig na sabi niya naman rito at pagkatapos ay tinusok ang tagiliran nito.

Suminghot siya. Humarap sa akin si Grace. Tumaas ang kamay niya at may kung anong pinunasan sa pisngi ko. I'm crying, ngayon ko lang napansin iyon. Tuloy-tuloy ang pagluha ko. My heart was hurting, its like breaking into pieces.

Stupidly wrong! Zyrone has moved on… with Grace. She sobbed as another batch of tears fell from her eyes. Masakit na ang mata niya kakaiyak subalit ayaw tumigil ng luha niya. He heart hurts so much that should death would come knocking to her door, she’d gladly embrace it. Bahala na ang kasunod. But that’s not how pain works. It haunts you. It crushes you. It destroys you until you are reduced to nothing—worthless.

Tears continue to flowon my face thinking how it would be if I'm gone. Isa-isa kong binuklat ang mga larawan ng aming kasal.Mga ala-ala na lamang pala iyon at hindi na maibabalik pa ang mga ngiti sa aming mga labi kagaya ng mismong araw na iyon.Sana maibabalik ko pa ang araw na masaya pa kami.Maga araw na wala pa akong sakit. Wala pang Nathalie sa buhay ni Liam.Reality hurts and thats what I should accept.

Idagdag pa ang sama ng loob nito, ang pagiging broken hearted, at ang sari-saring emosyon na hindi niya na maisa-isa pa. Pumipikit-pikit ang mata na nagpakawala siya ng tawa na tila isang babaeng nawawala na sa katinuan. Inilapit niya ang mukha sa lalaki na halos mag-untugan na sila, hawak pa rin nito ang pisngi ni Zayden na ngayon ay nagpapakawala na ng mga apoy gamit ang mga mata nito.

Hindi niya na kailangan pang magtanong kung sino ang may-ari ng van na ‘yon. “I only said I don’t want to talk to you,” he whispered. “I didn’t ask you to leave me.” For the very first time in his life, he felt this kind of heartache. This must how they felt when they said they’re ‘heartbroken’. Literal na parang kinakatay ang puso mo sa sakit. Yung tipong hirap kang lumunok dahil may kung anong bumabara sa lalamunan mo dahil sa kakapigil ng luha.