Heartstrings Romane & Geschichten

Marami pa siyang haharapin heartaches pagkatapos nito—kaya kailangan niya na maging matatag. ‘Please, dumating ka, Miguel…’ piping dasal ng puso niya.

ang malamyos nitong salita na para bang hinaplos bigla ang aking puso dahilan upang iangat ko ang aking mukha para makita siya. Napahinto ako ng hinalikan ako ni Ken sa aking noo at muli niya akong niyakap ng sobrang higpit. He comfort me so warm and full of worries that i cant resist to accept it. His hug warms my heart and returns it to a normal beat.

At ang mas lalong ikinabigla niya nang inilabas nito ang earphone nito at isinuot iyon sa tainga. Ay, iba rin. Lakas ng tama. Napailing na lang siya at hindi na lang pinansin ang ka-weird-dohan ng babae. Baka trip lang talaga nitong magbasa sa maingay na lugar. "Hindi mo ba kayang magbasa while listening to music? 'Cause I can," sabi na babae na marahil ay nabasa ang nasa isip niya. Mind reader 'yan? "Nope, hindi ko kayang basahin ang utak mo but I can read your facial expression." Ngumiti pa ito at tinanggal ang earphones sabay sarado sa libro. "By the way, my name is Heart."

My heart is getting crazier. ◇◇◇◇◇ ●To be continue

Only two people are choosing each other at the moment. The room filled with soft breaths and quiet whispers, my name in his voice sounding different now. Softer. Less guarded. Time blurred. The suitcase. The job. The fear. All of it faded. What remained was warmth. Connection. And the terrifying realization that leaving would now hurt more than staying ever could. When we finally lay still, his arm wrapped around my waist, my head resting against his chest, I listened to his heartbeat. Strong. Steady. Real. “Stay,” he murmured half-asleep.

" Hindi ko na napigilan ang sarili ko. I sobbed and cry in silence while hearing her suffer....and by now being swallowed by the emotions she's been hiding from me. I thought she's okay already. I thought we've move on. She just had no courage to tell me that she's not, and she will never moved on from the best love she ever had. Papa gave her everything. And that everything will break her heart....forever. Songs used: ♡Remember when by Alan Jackson ♡All too Well by Taylor Swift ALL RIGHTS RESERVED.

Hindi niya ito kayang mahalin at hindi niya ito mapapasaya hangga’t ibang babae ang nilalaman ng puso niya. “My heart, Isabella. Siya ang nilalaman ng puso ko at hindi mo yun maaalis.” Sunod-sunod na pagbagsak ng mga luha ni Isabella at natawa pa siya para pagtakpan ang sakit na nararamdaman niya. Hindi niya na makita ng malinaw si Aidan dahil sa mga luha niya. Pinunasan niya ang mga luha niya pero pumapatak pa rin ang mga ito sa pisngi niya.

Ang tanging tunog lang ay ang mabilis na tibok ng puso ko—parang may nagbabadya, parang may paparating na lindol na hindi ko kayang takbuhan. At sa kaibuturan ko… alam kong siya na iyon. Si Trenton Maxime Aldridge. Ang lalaking tinatawag nilang walang puso. Ang lalaking ngayon… hindi ko alam kung mas nakakatakot kapag tahimik, o kapag galit. Biglang bumukas ang p***o. BANG. Napapitlag ako. Hindi ako agad lumingon.

"Umagang umaga pagnanasa mo sa akin lumalabas sa bibig mo, hindi hita mo ang gusto kong makitang nakabukas, just please open your heart to me. Kailan mo ba ako mamahalin?" Hindi na inasahan ng binatang sasagutin nya iyon paulit ulit nya iyong tinatanong na lumagpas na sa bilang ng butil ng rosaryo, ngunit hindi pa rin kayang buksan ni Alice ang puso nya para kay Mikael kahit ilang buwan na lang ay ikakasal na sila. Ayaw nya sanang may mangyaring kalahalayan sa pagitan nila hanggat hindi pa nito napapa ibig ang dalaga. Sabi nila mahina daw sya at tinatanggihan ang manok nang lumalapit sa palay, pero hindi nila alam gaano nya sinisikap na pigilin ang sarili mula sa tuksong hatid ng marilag at

Malapit na ako sa gate ng bigla akong matigilan. There is this sudden feeling of gentle tugs in my heart. Parang kinikiliti ang puso ko pababa sa sikmura, sa tiyan at sa puson. Kasunod ng mga kiliti ay naging parang maliliit na boltahe ng kuryente na naging init na dumadaloy patungo sa mga ugat ko. 'Audrey...' I heard a baritone voice gently calling my name. Longing and pain colored his voice.