Kapag naiisip ko ang mga serye sa TV na may temang umiiyak ang puso, agad na pumapasok sa isip ko ang 'Anohana: The Flower We Saw That Day'. Ang kwento ay umiikot sa isang grupo ng mga kaibigan na nahahati pagkatapos ng pagkawala ng isang mahal sa buhay. Napaka-totoo at masakit ng kanilang paglalakbay patungo sa pagtanggap at pagbubukas muli ng kanilang mga puso sa isa't isa. Para sa akin, ang galing ng pagkaka-detalye sa emosyon ng bawat karakter, pati na rin ang mga flashback, ay talagang humihikbi sa puso. Na-experience ko na ang mga emosyonal na eksena na tila ako mismo ang nawalan ng kaibigan. Hanggang ngayon, wala pa akong nakitang ibang series na kasing hilaw ang damdamin.
Isang tanong lang, paano mo mahahanap ang balanse sa mga masakit na kwento at sa mga masayang kwento? Napakabigat ng mga temang umiiyak ang puso, ngunit minsan ang mga ganitong kwento ay nagpapahusay sa ating pag-unawa sa buhay. Isang seryeng sadyang umantig sa akin ay ang 'Your Lie in April'. Ang kanyang pagtalakay sa musika, pagkakaibigan, at pag-ibig ay tila naglalaman ng isang saltik na nag-aangan sa akin. Tuwing nanonood ako, sumasalungat ang galak at lungkot sa bawat episode. Hindi mo maiiwasan ang pagluha dahil sa malalim na tema ng buhay at kamatayan.
Pwede ring isama ang 'Clannad: After Story'. Ang pagkasira ng puso sa parehong kwento at mga karakter ay talagang umaabot sa pinaka-malalim na bahagi ng ating pagkatao. Isang klasik na anime na nakaranas ng matinding tagumpay. Ang kwento ay tungkol sa buhay ng isang tao at ang kanyang mga pagsubok sa pagtanggap ng kanyang nakaraan. Ang bawat eksena ay sadyang akma lang, mula sa mga simpleng araw hanggang sa mga masalimuot na yugto sa kanyang pamilya. Hanga ako sa kakayahan ng seryeng ito na ipakita ang tunay na halaga ng pamilya at pag-ibig.
Tapos, mayroon ding 'A Silent Voice'. Kahit na ito ay isang pelikula, pakiramdam ko ay nakisabay ito sa mga temang umiiyak ang puso ng maraming serye. Ang pangunahing tema ng bullying at pagtanggap sa sarili ay tumatalakay sa isang napaka-sensitibong paksa na hindi mauubos. Ang larawang ipinapahayag dito ay tunay na nakakabighani, at ang paglalakbay ng main character mula sa isang bully patungo sa pagiging bukas at pagtanggap sa kanyang mga pagkakamali ay tahasang nakakaantig.
Bilang isang tagahanga, mahalaga ang mga ganitong kwento dahil nagdadala sila ng mga leksyon at pag-unawa sa ating mga damdamin. Madalas na naiisip natin ang mga serye at pelikula na nagiging bahagi ng ating pagkatao. Sila ang mga pinto ng mga damdaming hindi natin kadalasang napag-uusapan.