How Many Heart Strings Do We Have Novels & Stories

Nasasayangan ako sa limang taon na relasyon namin, akala ko kami na talaga pero masisira lang pala kami ng gano'n kabilis ng hindi ko man lang namamalayan. Hindi ko masasabi na nakamove on na ako dahil ayaw ko naman lokohin ang sarili ko at magpanggap na wala na talaga kung alam kung mahal ko pa naman talaga siya, pero 'yong sakit ay nandito pa din at hindi ko alam kung kailan ito mawawala o maghihilum. Ayaw ko naman pilitin ang sarili ko dahil mas lalo lang akong masasaktan. Kagaya nga ng sabi nila trust the process.

Dito na nakaramdam si Monica ng isang nakakapamilipit na sakit. Nakakonekta ang mga nerves ng 10 mga dalir ng tao sa kaniyang puso! Sa kaniyang puso! Komento ni Ryan Lee: Kakaiba lang kung sasabihin nating nakakonekta ang 10 mga daliri sa puso Komento ni Koay Yee Fei: Hmm mukhang sinasabi nito na masyadong matindi ang naramdaman niyang sakit? Mukhang dapat na nating idagdag dito ang “Kumalat ang sakit na ito sa buo niyang katawan”?

Namamaga yung mata ko sa excitement. Kalma ako habang inuulit muli ang chorus. Tatlong beses. At sa tuwing inuulit ko, pati hangin sa music room parang naipapasok na niya yung melody. Hinawakan ko ang gitara gamit ang buong puso ko, parang gusto kong mag-anim na mga emosyon. Kapag natapos, parang lumipad ako. Kumakanta ako nang tuloy-tuloy kahit hysterical. Ngunit sabi ng diminutive internal:

Jace Herondale Ang puso ay isang kakaiba at kamangha-manghang kalamnan at lahat tayo ay hindi mabubuhay o nagmamahal kung wala ito, ngunit karamihan sa mga tao ay hindi nag-iisip tungkol dito nang madalas. Hindi natin iniisip ang matatag, tapat na organ na tumibok ng isandaang libong beses sa isang araw. Karamihan sa mga tao ay walang ideya na ang tibok ng puso ng isang babae ay mas mabilis kaysa sa isang lalaki ng humigit-kumulang walong tibok bawat minuto, o na ang apat na silid nito ay nagbobomba ng dugo sa bawat cell sa katawan maliban sa mga cornea.

Nakakalito kasi at nakakabahala. Paano na ang mga buhay na aming tinakasan? Paano kung bubulaga na lang bigla ang mga taong may balak na masama sa amin? "I lived for a long time without using my heart. I was like a rock—a big rock that whoever bumped into would be hurt. Yet you've changed me. You are the only woman who makes my stone-like heart beat again," madamdamin nitong sabi na sinabayan ng sandaling sulyap sa akin.

Pipiliin mong maging isang patay ang pakiramdam para hindi mo maramdaman ang sakit na bumabalot sa iyong puso. Tumayo ako at lumapit kina Jordan at Rex. Hindi ako umimik at niyakap siyang nakatalikod. Maybe a warm hug can help him ease the pain kahit sandali lang! Hindi ko napigilan ang pagpatak ng aking luha habang nakayakap sa kanya. Mahirap huminga, nakakasakal sa sakit. Makadungaw palang ako sa mga bata dinudurog ang puso ko sa kanilang sinapit. Ilang buwan palang nilang nasilayan ang mundo pero tinapos na ng Diyos ang kanilang buhay. Anu ang plano ng Diyos sa buhay ni Rex?

“Yeeey! Thank you, Zylan! Talaga bang sa akin lahat ng ito? Kayaaa ang laki ng Barbie!” “No, Reign.. There is just one heart in each one of us. When we fall in love, though, our hearts open wide. We can’t blame them if we adore them but it doesn’t mean we should give them all of our attention. For each person whose heart beats faster, there is only one heart. Barbies’ heart for example… She has only one seat, yet she is surrounded by two people she cares about. But she knew which of the two people she preferred on that seat. Because she is the only one who can feel it who needed the most of that seat. And that is also for love… she is the only one who can feel it… the love.”

"Ako si Dr. Ferretti, pinuno ng cardiology dito. Sinuri ko nang lubusan si Ginang Lucia." "Ano ang nangyari sa kanya?" Binuksan ni Dr. Ferretti ang x-ray, idinikit ito sa light board sa dingding. "Ito ang larawan ng puso ni Ginang. Karaniwan, ang puso ay may apat na silid na nagtutulungan upang magbomba ng dugo sa buong katawan. Ngunit kay Ginang, ang kalamnan ng puso sa kaliwang ventricle ay nakaranas ng makabuluhang pagkapal."

Very very curious. Tinitigan ko ito sa iba't ibang anggulo. Sa harap, sa likod at sa bawat gilid. How come mama can play this thing? Because of curiosity, wala sa sarili kong inistrum ang Isa sa strings non. Halos manlaki ang mata ko at tumibok nang malakas ang aking puso. Feeling ko'y humangin ng malakas kasabay nang talulot ng mva bulaklak. I was very overwhelmed.