Heartstrings Novels & Stories

Napatingin naman ito kay Daniel at pinandilatan ang lalaki kaya natawa ako ng marahan nang makitang lumukot ang mukha ni Daniel. “But,” Hari’s voice dropped, becoming deep and serious, “if you ever hurt her, I swear, I’ll take her away from you, Fortelejo.” The lively tone from earlier had vanished, replaced by a sincerity that sent a chill down my spine. Halos hindi ko na marinig ang tilian, sigawan, hiyawan ng mga tao sa loob ng gym dahil sa lakas ng pagkakatibok ng puso ko. Hari started to sing a Valentine song by Jim Brickman:

Normally, they are both active kahit walang hearts involved. 'Oh, really there is no heart involved in Roxy?' Bulong ng kanyang gunita. 'Are you not falling with his indecent proposal right now? Eh, ano 'yang puso mong tumitibok sa tuwing nahuhuli mo siyang tinititigan ka ng matagal? What about the simple effort that makes your heart overwhelmed? How about sometimes when you know he's with his close friend, Dina? Don't tell me hindi ka rin affected sa mga palitan nila ng mensahe at tawagan sa cell phone? Oh, c'mon. Hindi ka nga nagseselos?' Bulong pa rin ng gunita niya.

Maliit man ang sinag ng ilaw, nasisilip niya sa mga mata ni Art hindi lang ang pamumula nang nagbabadyang luha roon kun'di ang sensiridad na naka-paloob sa kaniyang bawat salita at pangako. "And if you'd became a heartbeat that keeps on changing, I'll always have my stethoscope to guide me on putting up with you and make you calm, to give you peace and love. I promise to be your daily dose of vitamins, your paracetamol when you're sick and your doctor when you're not feeling well. Not just on your physical body but also on your emotions. I would do everything I can to take care of you... Rainzel Andrada I want to know if you would let me. Will you let me have your heart to take care of? Will

Tinakpan niya ang kanyang puso sa kanyang dibdib, tulad ng isang dehydrated na isda, humihinga sa sariwang hangin. Ang kanyang puso ay hindi regular na tumitibok, na nagpaparamdam sa kanya na siya ay nahuhulog. Pinilit ni Sasha ang kanyang mga ngipin sa sakit, sinusubukang sugpuin ang marahas na panginginig ng kanyang katawan.

Tumango si Zarraeah, nararamdaman ang tibok ng puso nito sa ilalim ng kanyang palad. “This heartbeat,” Azriel whispered, “it only beats like this because of you. You're the reason I breathe, the reason I hope. So whatever it is that's holding you back… whatever reason you have for leaving me every time, please, let me in. Let me fight for you.”

Tibay ng damdamin at pagmamahal Mawawala ka man dito sa 'king tabi 'Di ko 'pagpapalit ang ating pag-ibig Mananatiling tapat sa pangako Handang maghintay sa gitna ng lumbay Maghihintay ako Maghihintay ako Maghihintay ako Yakapin mo ako nang mahigpit Bago ka umalis Habang kumakanta siya ay umaagos ang kaniyang mga luha at pumapatak iyun sa mga damo. Hindi rin maipagkakaila na pati ang mga fireflies ay malungkot din. Binalot na ng kalungkutan ang damuhan kung saan nakaupo si Feng. Saksi ang langit sa paghihirap ng kaniyang kalooban. Dinig ng mga maliliit na kulisap ang sigaw ng kaniyang puso. Ramdam din ng hangin ang hinagpis sa bawat hininga ni Feng. Billionaire's Possession

Kalakip ang tamis ng kahapon Mga gabing 'di namamalayang oras ay lumilipad Mga sandaling lumalayag kung sa'n man tayo mapadpad Bawat kilig na nadarama sa tuwing hawak ang iyong kamay Ito'y maling akala, isang malaking sablay While my fingers are playing the strings, I swayed my head and felt the song that I sang. Pasensya ka na sa mga kathang isip kong ito Wari'y dala lang ng pagmamahal sa iyo Ako'y gigising na sa panaginip kong ito At sa wakas ay kusang lalayo sa iyo, lalayo sa...

Marahil ay dala lang ng kalasingan, nabuhayan siya ng loob sa naisip. Ni hindi niya nasabi kay Nick ang kanyang kalagayan, matutuwa itong malaman na magkakaanak na sila. Pagod ito sa trabaho at lasing kagabi kaya nasabi nito ang mga iyon sa kanya. MALAKAS ang tibok ng puso ni Alessandra at hindi mapakali habang nakasakay sa elevator. Lalo siyang nahihilo at lumalala ang paghalukay ng kanyang tiyan dahil sa kaba.

Hindi ko siya maintindihan. Unang pag-ibig. Unang halik. Unang karanasan. Buong buwan akong nag-aabang sa kanya. Buong buwan akong parang namatayan. Pakiramdam ko ay isa akong basahan na pagkatapos gamitin at maluma na ay basta na lang itatapon sa kung saan. Buong buwan lang din akong nagmukmok sa kwarto ko. Pero sa isang dulong parte ng puso ko ay umaasa akong biglang bubukas ang pinto ng kwarto ko at susugurin niya ako ng yakap.

Nanunubig ang mga mata, nagbabadya ang pagtulo ng luha. Ano nga ba ang magagawa ko? Paano ba nagpipigilan ang nararamdaman? Pwede bang dukutin ko ang puso ko, buksan at itapon ang laman? Char ha! Ayokong nasasaktan, hindi siya giving sa totoo lang. Lord naman kung mafafall na nga lang ako sa ferson pa na hindi ko kayang maabot? Pinaglalaruan mo ba ako? Tell me, why? Ain't nothing but a heartache. True ka diyan backstreet boys. Mahirap magmahal. Haist. Nang makababa ay natigilan ako nang naramdaman ang pagvibrate ng cellphone ko.