Hector The Iliad Novels & Stories

He's quite famous for he is one of the bravest soldiers who sacrifice their lives for the sake of others. Matapos naming magpa-enroll ay dumaan muna kami sa mga nagbebenta ng mga pagkain at doon muna tumambay. Habang kumakain ay may lumapit sa aming isang dilag. “Sabi ko nga ba, e! Ikaw pala talaga 'yan, Hector!” aniya at bahagyang tinapik ang balikat ni Hector. Ngumiti si Hector sa kaniya. “Ikaw pala, Tine. Kumusta?”

Importante sa mga ito ang masunod ang huling kahilingan ni Hector. Hanggang sa nakatulugan niya na ang pag-iyak at ilang oras din na nakatulog dahil sa haba ng byahe. Pagod siya, pagod sa mga takot na naranasan niya, pagod siya sa galit at sa sitwasyon na kinasadlakan niya ngayon. Kahit sa panaginip niya'y umiiyak siya dahil kahit sa panaginip niya'y nakikita niya ang sumabog na mansyon at nandoon si Hector, nanghihingi ng tulong sa kaniya.

Muling bumalik ang konsensya niya at nakaramdam siya ng matinding guilt, na para bang wala siyang silbi bilang lalaki. “Dapat sinabi mo agad sa akin noong buntis ka kay Hestia. Hinding-hindi kita hahayaang mag-isa sa mga ganitong bagay, Love.” Mabagal na umaandar ang sasakyan ni Hector habang maingat pa rin siyang tumitingin sa paligid. Hanggang sa mapansin niya ang isang lalaking nagtutulak ng kariton. At kung hindi siya nagkakamali, nagtitinda ito ng mangga.

Noong makapasok, nadatnan nila si Hector na nakaupo na sa sahig, sapo ang may tama ng bala na didbíb, at nakaalalay naman si Helia Tatiana rito. Helia Tatiana is calling for Hector's name while Hector is slowly losing consciousness. Helios then fired his gun towards his father. Natamaan ito sa may bandang tiyan at sa isang braso nito. Agad na umagos ang dugo mula roon. Nang makita ito ng natirang tauhan ay binaril nila ni Helios ngunit nakaiwas agad si Helios. Hinatak nila paalis si Henrik, ang ama ni Helios, at sinubukang protektahan pa rin.

tawag ko. "Nar'yan na." sigaw naman niya. Hindi siya makapaniwalang medyo okay na sila ni Hector, narealized niyang hindi naman pala mahirap pakisamahan ang taong 'yon. Sadyang iritable at allergic lang siya sa mga lalaking nagtatangkang lumapit at nagpapakilala sa kaniya.

Dahil hawak cya nito na nakatalikod ay naitutok kaagad nito ang ari sa ibang butas nya. "Ahhhhhhhh!!!......." sigaw nya. Tuluyan na itong nakapasok. Napaluha cya sa sakit.. pakiramdama nya ay madumi cyang babae dahil ginanon cya ni Hector. Wala na itong galang sa nararamdaan nya. Ang akala pa naman nya ay mahal cya nito, pinerahan lang pala cya. Napapikit cya... inalala nya ang mga nakaraan nila ni Hector habang tinitira cya nito sa pw*t...

Lahat sila ay mukhang parehong pambihira at nakakatakot. Hindi pinansin ni Hector ang tingin ng lahat ng nandito. Naglakad siya diretso sa gitna ng unang hilera at kaswal na umupo.

Ito ay tungkol sa kung paano niya gustong iparamdam sa lalaking ito kung gaano siya kasidhi, gaano siya kasugatan, at gaano siya kadesididong wasakin ang natitirang pagitan nila. Habang dahan-dahan siyang gumagalaw, marahan sa simula, pinakikiramdaman ang bawat ungol ni Hector, ang bawat hapit ng kanyang mga palad sa kanyang balakang, naramdaman niyang umiinit ang kanyang mga pisngi—hindi lang dahil sa pagnanasa kundi sa kapangyarihang taglay niya ngayon.

galit na singhal ni Belleair dito. "Eh, pero hindi naman siya mukhang kahina-hinala sa akin." Tiningnan ako ng diwatang tinawag na Iliad. His name is literally the title of an ancient greek epic poem. It's a tribute to homer, who's the writer of the Odessy. Napakunot ang noo ko. We also found the clue of charybdis in that book. Then this fairy is named as Iliad. His hair is color pink and he has this cheeky look. "Hindi ko maramdaman na may kapangyarihan siya, kaya imposibleng makapasok siya dito." Mas lalo lang kumunot ang noo ng diwata dahil sa naging sagot ni Iliad. "Bakit mo pinagtatanggol ang babaeng ito? She can be the dark lord in disguise!"

"Diyos ko, Hector. Naririnig mo ba ang sinasabi mo? Alam kong hindi ka ganyan kasama. . ." Tumayo si Hector, "Well, nagkamali kayo. Akala ko ba kilalang-kilala nyo na ako?" Pagkasabi niyon ay pinaputukan na niya ito sa ulo. Nakita niyang natumba ito ay dumaloy ang dugo mula sa ulo nito. Tumutulo ang kanyang mga luha habang nakatingin dito. Kinuha niya ang gas at nagsindi ng apoy. Nagmamadali na siyang tumakbo palabas ng bodega.