Hector The Iliad Novels & Stories

Sinampal siya ni Edgar sa harap ng lahat, at iyon ay isang dent sa pagmamalaki ni Hector na hindi niya gagawin Manahimik ka lang. "Mababang insekto." Hinawakan ni Edgar ang kanyang dila at iwinagayway ang kanyang kamay. Maya-maya pa ay napatigil si Hector sa kanyang kinaroroonan. Pagkatapos ay para bang sinaktan ng isang malakas na pag-atake, bumagsak si Hector.

Gano'n yata talaga magmahal si Alfred ng kaibigan, minumura at sinusumpa. Nilinga linga niya ang tingin sa paligid at may mangilan ngilang pasyente, nurse at dalaw doon ang panay ang tingin sa kanya. He couldn't blamed them because he's oozing with sex appeal and charms. Nginitian niya ang mga ito para naman hindi siya masabihang suplado. Hanggang ngiti lang kaya niya ibigay dahil ang puso niya'y pag-aari na nang iba. Someone named her as his Achilles' Heel.

Marahas na bumagsak ang mga pader nang matamaan nila ito, tumatagos sa mga katabi nitong silid. Sunud-sunod na umiwas si Xyla at ang iba pa bago tuluyang binuksan ang mga pinto ng templo at tumakas, iniiwan ang dalawa sa loob para paglabanin ang kanilang mga sarili. Tanging ang malakas na huni ng labanan at dagundong ang maririnig mula sa labas... Gayunpaman, hindi nila malinaw na makita kung anong nangyayari. Kasabay nito, namatay na si Hector.

Hinimok ng mga tao sa nayon si Hector, “Napaka- bata pa ng dalaga. Ibalik mo siya sa kanyang mga magulang Nasa iyo na ang balo, kaya huwag mong sirain ang dalaga." Sino ang nakakaalam na sasabihin ni Hector ang ganoong bagay? Ngumisi si Hector. “Sinira ko na siya! Hindi na niya gusting bumalik. May madrasta siya sa bahay na araw- araw siyang binubugbog nang husto. Napilitan siyang lumabas at maging bargirl sa nightclub. Dahil bata pa siya, hindi niya alam kung sino ang dapat ipagmalaki sa iba, kaya't may nasaktan siya at binugbog. Kung hindi ko siya niligtas, baka binugbog na siya ng taong iyon hanggang sa mamatay. Malaki ang pasasalamat ni Hana sa akin, kaya sabi niya gusto niya akong makas

Bago pa man siya masimulan sa pagsubok, lumuhod siya at sunod-sunod na yumuko. “Imortal, nawa’y magtamasa ka ng mahabang buhay! Ako po si Hector. Napakarami mo nang sinubok, baka pagod ka na. Pwede ka munang magpahinga—hindi naman ako nagmamadali.”

Umakyat muna si Senyorito Hector para magbihis. Napailing siya sa sarili. "Ang tanga-tanga mo, Suki. Hindi ka lang natalisod, nadamay mo pa si Senyorito Hector." Pumasok siya sa kusina at handa na sanang magkwento kina Manang Lucy, pero nang makita niya si Manang Hermeña sa gilid ay hindi na siya tumuloy. Sumenyas si Manang Lucy na para bang sinasabing patay siya.

hiyaw niya noong lalong bumilis ang mga daliri nito sa loob niya. Hindi niya una iyon pero may h*pdi pa rin sa kabila ng sensasyong nararamdaman niya. Bumalik tuloy ang alaala niya kung paano nabuo ang kambal niyang anak. Kagaya ni Sir Hector ang lalaki, may kalakihan ang katawan. Ang pinagkaiba lang ay may rahas ang kilos ni Sir Hector.

Pahabol ni Hector. Marami rami narin ang nainom nilang dalawa. Andami na nga nilang napagkwekwentohan ni Hector. Hindi alam ni Feona kung purong katotohanan ang deklarasyon sa kanya ni Hector, isa daw siyang provincial fiscal. Lalo naman siyang napahanga sa lalaki at sobrang kisig pa ito at gwapo. Basta, ang kwento niya kay Hector half lie. Natatakot na siyang magsabe ng purong katotohanan. Napapansin ni Feona na tsumachansing na si Hector sa kanya ngunit isinawalang bahala niya lang siguro ay lasing na talaga siya. Sobrang gwapo na nang tingin ni Feona sa kaharap. Paminsan minsan nga ay hinahampas at pinipisil niya ang braso ng lalaki sabay tawa sa mga jokes nito.

Hinabol ito ni Hector at nagkapalitan ng putok ng baril sa pagitan nilang dalawa, at nadaplisan si Hector at tuluyan nang nakatakas. Habang tumatakbo ang dalawang lalaki sa madilim na eskinita, pursigido si Hector na habulin sila. Ang sugat sa kanyang braso, dulot ng daplis ng bala, ay hindi naging hadlang upang ipagpatuloy niya ang kanyang tungkulin. Tumawag siya ng backup sa pamamagitan ng radyo habang mabilis na tumatakbo.

Tumutulo ang pawis sa kanyang noo at tumulo mismo sa kanyang makapal na pilikmata. Wala siyang lakas ng loob na iangat ang kanyang ulo dahil nag-aalala siya na baka matuluan niya ng pawis sa kanyang mga mata. "Diba sabi mo kaya mong maglakad?" Si Hector ay may isang matangkad at magandang pigura. Nang yakapin siya ng mga braso nito na nakahilig ang katawan sa kanya, parang napahawak siya sa yakap niya.