Herbs Plants In The Philippines Romane & Geschichten

Bagamat may sariling bakod din iyon at ang kaugnay na maliit na lambak ay isang Botanical Garden na may kanlungan ng mga paru-paro. “Wow!" Natatawang hiyaw niya nang salubungin sila ng buhos ng Tree Yellow (Gandaca harina mindanaensis). Karaniwang makikita sa buong bansa ang mga lahi ng paru-parong iyon maliban lang sa Basilan, Calamian, Palawan, Sulu archipelago. Bumalik sila sa taas at tama rin dahil naroon na si Alexial. Abala ito sa harap ng laptop habang nasa sala.

kausap niya sa mga bulaklak. Ugali na niyang gawin ang bagay na iyon. Naniniwala kasi siyang ang mga halaman ay nangangailangan rin ng paglalambing na parang tao. Ayon sa Lola Mareng niya ay nakakarinig at nakakaunawa rin raw ang mga ito. Inabot niya ang isang may kataasan ng tangkay. Isa iyong Hawaiian Hibiscus na siyang paborito niya sa lahat dahil sa malalaking petals at matitingkad nitong kulay. Bawat talulot ay iniinspeksyon niyang maigi pero duda siya kung may makikita siyang higad sa dahon niyon. Nang makuntento ay nilapitan ni Anya ang katabing rosemallow o kilala sa tawag na gumamela ng Pilipinas. Inilapit niya ang tangkay sa kanyang ilong.

Kailan ba 'to matatapos? "Lower your voice young man." "Sorry," sabi ko at yumuko. "Anyways, I guess his family did that para ma-divert ang atensyon namin. They did that para mapagtakpan ang maruming negosyo nila. Biruin mo, they were able to transport drugs from China papunta rito nang hindi nalalaman? They also have a secret farm ng mga marijuana." Sumimsim muli si Uncle sa baso. Ano namang kinalaman noon sa pagkamatay ni Philip? Gusto kong isatinig pero parang nabasa yata ni Uncle ang nasa isip ko.

Ayoko talagang sumama sa una. Hindi dahil wala akong pakialam, kundi dahil ayoko lang talaga makasama si Zeke Montemayor nang matagal. May kakaiba sa kanya. Hindi ko maipaliwanag, pero parang may tinatago siyang hindi ko pa nakikita. Pero nung binanggit niya yung medicinal garden… “Marami kaming rare herbs doon,” sabi niya casually, habang naglalakad kami palabas ng main house. “Some of them are not even available in the market.”

Karamihan sa mga babae roon ay kung hindi manananim ng repolyo ay manananim ng broccoli o curly flowers, mga gulay na mamahalin na inangkat mula sa La Trinidad, Benguet at binibili ng mga dealer na ibinabyahe naman sa Maynila. Pero dahil hindi sapat ang bayad sa kanila bilang mga nagtatanim at taga-ani o mga trabahador lamang ng Lupain ng mga Sevilla, kinakailangan ng mga naninirahan doon ng ekstrang kita. Ang iba ay nagaalaga ng hayop, at nagiging tauhan pa sa palengke na nanglatan ng paninda kahit pagod na. Ang iba ay sinisikap na magtanim ng ibang punla.

Saka ako bumilog ng malaki sa gilid nito kung saan ko naman ginuhit ang mas pinalapit na itsura ng pinagkakabitan ng bawat hibla halamang ito. “Ganito ang pagkakaintindi ko sa nakasulat sa Plantasia," paninimula ko at mas pinili kong gamitin ang salitang tagalog para sa ikaiintindi ng lahat. "Ang Aeras Dandelion ay isang halaman na umaasa sa enerhiyang nakapaligid sa kanya. Mga aura na nakakpagpanatili sa kanyang buhay, lalo na kung nakadikit pa ito sa pinaka puno ng kanyang pagkahalaman.” paliwanag ko.

Dahil rito ay mabilis kaming nakatapos sa pagtatanim ng mga halaman. Isinunod naman namin ay ang pagtatanim ng mga gulay sa likod bahay. Okra, sitaw, talong, kamatis, sili, patatas ang itinanim namin. Mayroon din na cucumber. Nang matapos sa pagtatanim ay pumasok na agad kami sa bahay saka naglinis ng katawan at kumain. Pagkakain naman ay dumating na ang physiotherapist na kinuha ni Kuya Darwin.

Gusto niya pang magreact pero kinagat na lang niya ang kaniyang dila dahil baka maka-offend na siya sa susunod niya pang sasabihin. “Ano pa po ang ibang pagpipilian?” “Sahalip ay tanong na lamang niya. “Ang pinaka huli po ay ang Monstera Obliqua. Ito ang pinakamahal na Monstera sa mundo, na nagkakahalaga ng ₱1.3 Million. Ito ay isang simbolo ng kakaiba at espesyal. Ito ay isang uri ng halaman na kabilang sa pamilya ng Araceae. Ito ay isang epiphytic na halaman na karaniwang tumutubo sa mga puno sa mga rainforest ng Central at South America.” mahaba nitong paliwanag.

"And that’s all you’ll ever have to be from now on." Lumipas ang hapon na puno ng tawanan at kwentuhan habang kumakain kami ng mainit na bulalo. Kahit si Rico ay sumabay na sa amin sa lamesa, at doon kami nag-plano kung anong mga halaman pa ang itatanim namin sa bakuran sa susunod na linggo. "Gusto ko ng herbs, Rico. 'Yung rosemary, basil, at mint. Para hindi na tayo bibili sa palengke," sabi ko.

Nais na nilang magpahinga na muna kaya kami na ni Arnaldo ang naiwan sa dagat. Ng dahil din sa pagkahilig ko sa paghahalaman ay naglagay din kami ng mga green house para sa aming mga herbs , gulay at prutas na malimit lang makita dito sa pilipinas kagaya ng mga berries, grapes, apple at orange. Nagawa naming magpatubo nito na binuksan namin sa publiko. Maari nilang pitasin ang kahit na anong gusto nilang bilhin mula sa aming mini farm sa island. May mga tanim din kaming lettuce, kamatis, bawang, luya, sibuyas, mangga, chiko, talong, okra at marami pang iba. Isa ito sa dahilan kung bakit palaging fully book ang aming farm. Sa tulong nila Sophia ay napalago at napapanatili namin ang ganda ng i