Novel & Cerita Hermana Penchang Monologue Script

Napatikhim naman ako para muling buhayin ang boses kong saglit kong nakalimutan na mayroon pala ako. “Nice meeting you, Mrs. Villaruel, I’m Hera… Hera Dela Merced.” Hindi agad siya sumagot na tila may hinihintay pa sa akin na idagdag sa pagpapakilala ko, pero nang hindi na ako magsalita ay bahagya siyang ngumiti bago tuluyang bumitaw sa kamay ko. “Dela Merced, what type of business is your family into—”

panimula niya, kasabay ang isang matamis na ngiti habang nakatingin sa host. "Thank you, Ms. Mona. I’m delighted to stand before you today and be part of a group that truly cares for animals. It’s an honor to be with people passionate about making a difference for those who cannot speak for themselves." Habang tanaw ko siya at nakikinig sa mala-anghel niyang boses, unti-unting namang pumapasok ang realidad sa akin; hindi na siya ang Charmaine na minahal ko noon; hindi na siya ang inosente at charming na asawa ko, kahit kasi ngumingiti siya, nakikita ko naman sa mga mata niya, ang isang matapang at palaban na babae, kaya Kung kanina ay gusto ko na siyang lapitan, ngayon ay nag-aalangan na ako

Iyak ito nang iyak. “It’s your turn, bro! Don’t look at her ugly face! That’s the trick!” ani Keith. “My turn, princess! You should be proud na hindi lang si Ken ang matitikman mo ngayon gabi! Makak*ntot ka ng apat na poging lalaki. Isn’t this your dream?” Humalakhak si Jericho. Sinampal-sampal sa pisngi si Carmela na humahagulgol sa sahig.

Hindi na ako humihiyaw ng napakalakas kagaya kanina, mas binubuhos ko na lang lahat sa pag-ere ko. "One more push!" she command again, and I did it again. Mas lalong humigit ang kapit ko sa kamay ni Quinoa, at linabas lahat ng lakas ko. "Isa pa!" "Nakikita ko na ang ulo!" "Malapit na, Esmeralda!" "Just endure the pain" "One more, push!"

Pero tila kabaliktaran naman ang nangyari sa pagsasama namin. Narinig ko ang pagbukas at pagsara ng pinto. Nakita kung kumunot ang noo niya at dinampot ang remote sa sahig. Nakatagilid ako at nakaharap sa pinto at bahagya lamang ang pagpikit ng mata ko. Dumeretso siya sa closet at nagpalit ng damit at humiga patalikod sakin. Ni hindi ako nilapitan para hagkan...pakiramdam ko para lang akong hangin sa kanya, I'm Invisible. Tsk! Kailan ka pa ba masasanay Harmonee? Isang panibagong agos na naman ng luha ang dumaloy sa mata ko bago hilain ng antok sa madaling araw..

Napatingin siya sa hawak na journal at nakita ang isang phrase sa ibabaw ng pangalang 'Dom' 'Monkeys breaking the rules' ang nabasa niya. "Monkeys breaking the rules." Tumawa ang nasa kabilang linya. [Nice. But you are still lying] She sighed. "Who are you to me?" [Hmm? You don't have to be wary. I'm an ally.] Tumaas ang isang kilay niya. "Really? Then remove the goddamn voice changer." [That can't do. Someone could be listening.]

Nasa likuran niya si Monarch. “Iho, pakakaingatan mo ang anak ko.” “Hanggang kamatayan, Papa.” Halos maiyak si Sandra. “Mahigpit kong hahawakan ang kamay niya ngayon at sa mga susunod na araw ng aming buhay.” Tahimik ang loob ng simbahan at ang tanging umaalingawngaw lang ay ang boses ng pari. Matapos ang pagbabasa ng salita ng Diyos ay nagsimula na ang palitan kanilang mga pangako sa isa’t isa.

nakangiting tugon ni Rhea. “Wala pong anuman, ma’am!” “Anong pangalan mo, hija?” “Mona po, ma’am. Mona Scott.” Bahagyang ipinaling ni Mona ang ulo niya saka nginitian ng malapad ang matanda. Habang nag-uusap ang dalawa ay tumunog ang cell phone ni Mona. Medyo emergency iyon kaya kinailangan niyang sagutin. “Ma’am, pasensya na po. Gustuhin ko man pong samahan kayo rito kaya lang ay kailangan ko na pong umalis.”