Hermana Penchang Monologue Script Novels & Stories

Kabanata 9 “TANGA! TANGA! Anak ka ng p*peng tanga, Sheeva Mae! Ngayon ka nga lang haharap na maganda kay Hydrus, sinapian ka pa ng katangahan.” Walang humpay na sermon ni Sheeva sa sarili habang inis na sinuri ang napunit na parte ng kaniyang dress.

She liked to stepped out now out of her shell, out of her cage, and view the other sides of life. --- Samantala, sa residensya ng Montero ay nakaupo sa harap ng hapag-kainan ang magkapatid na Erlinda at Ediza. Wala ni isa sa kanila ang gumagalaw ng pagkain. "Kasalanan mo ito, ate Ediza," paninisi ni Erlinda. "Kung hindi mo ako pinaamin, hindi sana aalis si Yelena." Pinalo ni Ediza ang kamay ng kapatid na nakapatong sa mesa, and uttered an oath. "Hindi ako."

“Okay lang po. Sino pong kasama ninyo?” Ngumiti pa lalo si Doña Placida at saka bahagyang tumabi upang bigyan ng espasyo ang papalapit sa kama ni Helga. Nanlaki ang mga mata niya nang makitang nakaupo sa wheelchair ang kanyang ama na tulak-tulak ng kanyang ina at pareho silang nakangiti sa kanya. “Papa!” “Gan…da, Hea…ven!” nakangiting sabi ni Hernan.

Inis na inis sa amin sina Mamang at Mang Hermie dahil pina-upo namin sila sa wheelchair. “Kaya pa naman namin maglakad,” nakaismid na sabi ni Mamang. “Mapapagod nga kayo,” malambing na sabi ni Abe. “Ako rin kaya ko pa, nakakaakyat-baba pa nga ako sa mansyon,” sabi rin ni Mang Hermie. “Okay lang iyan, lolo ko, para hindi kayo hingalin,” nakangiting sabi ni Helga. Kasama rin naming nanood si Harris, ang kanyang ama na si Mang Hernan at ina nitong si Ate Jhen na ngayon ko lang nakausap. Mukha pa siyang bata kaya hind ko siya matawag na Manang.

Hindi pa rin siya sanay sa biglaang pagbabago ng kanyang buhay. “Iha, huwag kang kabahan,” bulong ni Mrs. Montale habang marahang hinahawakan ang kanyang kamay. “Karapatan mong mapunta rito. Anak kita.” “Mama…” emosyonal na saad ni Theariza. Maya-maya pa ay umakyat sa entablado si Mrs. Montale at hinawakan ang mikropono.

"Parang ganoon na rin." I paused, nararamdaman kong namumuo na naman ang galit sa loob ko. "Ba't ayaw mong sabihin ang tungkol d'yan? Ano'ng ginagawa mo sa monkey business na iyan? Kinakama mo ba ang mga babaeng makakausap mo?" "Chandria! Utang na loob, change your mentality! Paano ko ba patutunayan sa'yo na nagbago na ako?"

Kailangan niyang magbago para kayanin lahat ng pinagdaanan niya sa buhay na hinarap niyang mag-isa. "Kinailangan kong baguhin ang sarili ko, 'Ma para kayanin ko lahat ng pinagdaanan ko," malungkot na sabi ni Monica dahil nasaktan siya sa sinabi ng Ina. Tumalikod siya at mabilis na lumabas ng bahay para puntahan ang anak at ilayo kay Jericho. Hindi niya namalayan ang luhang bumagsak sa mga mata niya dahil sa alaala nang nakaraan, kung paano siya naghirap at nagsikap para ibangon ang sarili mula sa sakit na dinulot sa kaniya ni Jericho.

“We are family. Pwede naman pag-usapan ang lahat.” Tahimik ang buong sala at parang biglang bumigat ang hangin. Si Helena, na kilala sa kanyang matatag at matapang na disposisyon, ay nanatiling nakatayo sa gitna. Ngunit sa pagkakataong iyon, tila may pwersang unti-unting dumudurog sa kanyang dignidad. Ilang dekada siyang nanirahan sa pamilyang ito. Ilang dekada siyang nagtiis, nag-alaga, at nagtaguyod ng pangalan nila. At ngayon, sa harap ng isang babaeng kakapasok pa lamang sa kanilang mundo, siya ang kailangang yumuko.

Warning: Matured Scenes! “Do you take this woman as your beloved wife in sickness and health, in richer or poorer ‘till death do as part?” “I do.” “Katharine Orteza soon to be now Leem, do you take this man as your beloved husband in sickness and health, in richer or poorer, ‘till death do as part?” “I do.” Ibinigay ko kay Xian ang singsing na bigay niya sa akin. Inilabas naman niya ‘yong kaparehang singsing ng tulad sa akin.

Maya maya may lumapit sa akin at inalalayan akong umaakyat ng stage. Ma'am Ysa, we would like you to please come up on stage to give a flowering, inspiring speech ng Journey niyo para magkaroon ng ganito kagandang complete package na property para ma inspired niyo naman po ang iba. Please, let's give our round of applause to Ma'am Louisa. Thank you, thank you to all of you. Ladies and gentlemen, each and everyone. Blessed evening, po. "I would like to give thanks and high honor to our God in heaven on this wonderful night, especially for all the blessings he showered upon me, who always strengthens me, especially when I am weak. To God, all be the glory. "