Holding Out 소설 & 이야기

Pero alam ko ay wala nino man ang makakagamit ng Hold Power kapag nasa loob ka ng Anti-Hold Barrier. "HAHAHA Akala niyo ba ay makakatakas na kayo saakin? Well sasabihin ko lang sainyo na never niyong magagawa iyon, nagulat ba kayo kung bakit kay kong gumamaut bg Hold? HAHAHA simple lang ang sagot diyan dahil yon dito" Saad naman ni Lilith saamin sabay pakita ng kwintas na may kulay red na diyamante na pendant na naka-suot ngayon sa leeg niya.

Puno ng pagnanasa ang kanyang mga titig sa kaniig habang tinatanggal ang butones ng pantalon, tila nanunukso pa ang bagal ng pagbababa niya sa zipper noon na siyang lumikha ng tunog para makuha ang atensyon nito. Hinang-hina man ay naroon ang malapad na ngiti sa mukha ng babae nang ituon ang tingin sa kanya, naroon din ang pagkasabik nito habang pinagmamasdan ang unti-unting pagbaba ng kanyang pantalon. "I hope you're ready," maloko niyang sambit habang ipinapakita dito ang isang foil packet na kinuha niya sa bulsa kanina.

Naiiling na nangingiting sabi ni Cassius saka kinabig niya ng yakap si Tanuj at saka tumayo na habang karga ang dalawa saka isinakay niya ang dalawa sa magkabilang balikat niya na ikinagihiyaw at ikihagikhik ng dalawa. "You like that huh? We are going to fly hold on tight" He said with a hint of playfulness on his voice saka siya tumakbo ng pabalik-balik habang nasa magkabilang balikat ang kambal na malakas na ikinahalakhak ng dalawa.

Aniya sa isipan. Nang walang anu-anoy bumukas ang pinto ng kanilang kwarto. Gulat na napatitig si Solene sa imahe ng lalaking nakatayo sa may pintuan. Si Holden. Nakatitig sa kanya at tila hindi rin makapaniwala sa nakikita niya. Hindi nagawang igalaw ni Solene ang katawan niya. Tila nanigas na lamang ito dahil sa pagkabigla.

Napalingon at napaangat siya nang tingin nang huminto ito sa gilid niya. Ibinagsak nito ang hawak na bag sa harap niya, "Umalis ka na, hangga't may natitira pa akong utang na loob sa 'yo," buong pagtitimping saad ni Mari. Pinipigilan nito ang sarili na mapatay si Austin. Seryosong nakatitig lang si Austin kay Mari. Hinihintay ni Mari na kumilos ito ngunit matama lang itong nakatitig sa kaniya kaya nag-init na naman ang ulo niya.

Naalala niya yung malamig na tingin ni Sunshine kagabi, at yung matigas na pagsara ng pinto… Parang biglang sumiklab sa kanya ang inis at resistance na mas matindi pa kaysa sa pinakamahirap na business negotiation. Bigla siyang sumandal sa malapad na leather chair, kinurot nang mariin ang noo na parang pinipigil ang bigat sa dibdib. Pagkalipas ng ilang sandali ng katahimikan. Pinilit niyang ilabas ang tatlong salita sa pagitan ng ngipin. “Put it on hold for now.” Halatang inis ang boses niya, may halong pag-iwas na hindi niya mismo napapansin.