Holding Out 소설 & 이야기

Sa ngayon, kailangan lamang niyang maghintay. Bigla, tumunog ang cellphone ng holdaperl, at lahat ay napahinto. “Ring-ding-ring!” ang maingay na ringtone ay parang pumutol sa tensyon ng buong mall. Ang holdaper ay parang biglang natauhan, at mabilis na sumagot. “Hello, mahal? Ikaw ba ito? Break up? Hindi, hindi ko matatanggap ‘yan diba gusto mo ng singsing na may malaking diamond? Bibili na ako at mag propose sayo, hello mahal? Hello hello…”

Nagpatuloy siyang gumalaw. "Northern portfolio," sabi niya, at binaligtad ang pahina. Sinaklaw ng susunod na oras ang tatlong magkahiwalay na holding, dalawa na minarkahan para sa restructuring at isa na minarkahan para sa divestiture. Inihanda niya ang kaso para sa bawat posisyon nang maaga at ipinresenta ang mga ito nang may parehong direktnes na dinadala niya sa lahat, pero natutunan din niya ang isang bagay mula sa pagpanood sa kawalan ng ina niya sa silid, ang hugis ng hindi niya nagawang gawin dito.

Gusto niyang bawiin ang palad pero lalo lamang hinigpitan ni Enton ang paghawak doon. 'Anong ginagawa niya?' Napapatanong siya sa sarili. "I want to make sure na hindi ka hihimatayin sa loob at baka madamay pa ang baby, that's why I'm holding your hand," paliwanag nito na siyang ikinatanga niya.

sabi ko at dahan-dahan pang dumukwang upang mabuksan ko ang bag. Maingat na tumuko ako at ilang iglap na humarap sa taong nangho-hold-up sa akin dahilan para mabigla siya. Palusot ko lamang na kukunin ang wallet dahil nais ko talagang malaman kung sino ang punggok na malakas ang loob na manghold-up sa mas matangkad pa sa kanya.

“All right, in three, two, one!” Kada pitik ni Joaquin sa shutter ay nagbabago ng pose ang mag-ina niyang base sa utos ng anak nila. Ang huling pose na ginawa ng mga ito ay nagsuot na ang dalawa ng sunglasses, ipinormang baril ang tig-isang kamay, habang ang isang kamay ay nakahawak sa 'baril'. Mayroong nakatutok sa kaniya at mayroon ding nasa gilid ng mukha habang nakatutok sa langit.

Walang pagsusumamo akong nakita sa kanila. “Akin na yang cellphone mo,” sabi nung holdaper 3. Binigay ko naman ang cellphone ko at hindi na ako nagsalita at umimik pero patuloy pa rin ako sa pagiyak ng mahina. Natatakot na kasi ako sa kanila. “Pre, cellphone lang ang dala ng babaeng ito.” Narinig kong sabi nung katabi kong holdaper.

45 caliber. Sa kaniyang pag-angat ng tingin ay sumalubong sa mukha niya ang tuktok ng baril na hawak ni Carol. Ang babae ay naniningkit ang mga mata at tila sinaniban na naman ng masamang espiritu base sa itsura nito. Napigil ni Tekla ang kaniyang paghinga, tila tumigil din sa pagtibok ang puso niya.

Mukhang nagtatalo ang mga ito. Sa hindi malaman na kadahilanan ay lumapit pa si Anna sa pinto upang sumilip. Medyo naka-awang iyon kaya naman nakita niya sa loob si Brett na nakatayo habang may hawak na bote ng alak, habang si Carol naman ay nakaupo sa kama at umiiyak. Ang damit nitong suot ay nakalihis, habang wala namang pang-itaas na damit si Brett.

Kadalasan kase sa holdapan ay sasabihin ng Holdaper na. "Hoy holdap ito taas ang kamay o kaya Hoy holdap to labas mo wallet mo" ganun dapat. Pero ang holdaper na katabi niya ay kakaiba ang teknik. "Hoy holdap ito yakapin mo ako" Si Berting na din ang natawa sa mga naiisip niya.

He look hurt habang nakatitig sakanya at gusto niyang matawa ngunit pinipigilan niya. " Yes, you're holding me as if you're not planning on letting me go ano bang nangyayari sayo? " Kunway naiinis niyang sabi but Austin just gave her a deadpan expression dahil sa sinabi niya Austin held her both arms. " So, you wanted me to stop holding you? " Seryosong tanong nito habang nakatitig sakanya at walang dala-dalawang isip na tumango siya.