Hombre-lobo Novels & Stories

Hindi nagtagal ay narinig ng lahat ang isang kakaiba at nakakatakot na alulong mula sa loob ng kuweba, agad itong sinundan ng paglabas ng isang higanteng imahe sa kuweba na kasing bilis ng isang kidlat. Ito na ang lider ng mga lobo. Kapansin pansin na mas malaki ng tatlong beses ang lider ng mga lobo sa katawan ng mga pangkaraniwang Wind Spirit Wolf. Naging kakulay ng niyebe ang balahibo nito na naglabas ng malakas na aura habang kumikislap ng pula ang kaniyang mga mata. Masyado itong nakakatakot para sa kahit na sinong makakakita rito.

Hindi ko pinansin ang sinabi nito kasi mukha naman talaga mangkukulam ang kaibigan. Kanina, lobo ang nasaksihan namin ngayon naman bampira? Is really do existed this creature? Sumulpot din sa harapan namin ang mga lobo kanina humahabol sa amin. Ang lobo itim na itim ay unti-unti nagiba ng anyo at naging isang makisig na lalaki. Tanging ang pangbaba lang nito ang may saplot na black pants. "Kami ang nauna sa kanila, Vampire!" Anito.

Hindi nagtagal, huminto sila sa isang malaking bato habang sinabi ni Wilbur, “Nasa harap na natin siya. Atakihin mo na siya.” Nilabas ni Ryder ang ulo niya para sumilip sa harap. Ang tanging nakita niya sa five hundred meters sa harap niya ay si Gobo na dalawang metro ang tangkad, ang mga muscle niya ay sobrang laki habang iniinom niya ang dugo ng isang malaking oso. Si Gobo ay mukhang isang mabangis na hayop sa sandaling ito, malupit at mapanganib.

Napaatras siya—at doon niya naramdaman ang mainit at makapal na balahibo sa likuran. Wala siyang lusot. Sa harap ay ang lalaking may dalang baril, at sa kanyang likod ay ang lobong may pangil. Parehong handa siyang patayin. Dahan-dahan siyang napaatras, ngunit hindi gumalaw ang lobo sa kanyang likuran.

Sa tantiya niya ay gugugol siya ng maraming oras bago marating ang bayan. "Mabuti at alam mo." Naipikit niya nang mariin ang mga mata ng walang pasabing sinakop nito ang labi niya. Ito ang unang pagkakataon na hinalikan siya ng lalaki. Hindi lang simpleng halik iyon dahil dinaig pa ni Efraim ang isang lobo na hayuk na hayok sa kung saan. Naging mapaghanap, agresibo at animo'y may hinahabol itong oras dahil sa klase nang paggawad sa kaniya ng halik.

Isinandig ko ang aking ulo sa kanyang balikat at ipinikit ang aking mga mata at sinabi sa aking sarili. “Salamat, Lord God for giving me Victor. Ang Husband kong Hoodlum.” -The End-

May halong panunukso pa nga sa kanyang mga mata habang nakatingin nga siya kay Sophia. Ang lalaki kasi na ito ay halatang kasing tuso ng isang lobo at sa sandaling ito ay nagmukhang kaibig ibig ito. Para itong isang kuting o tuta na nakakatuwang hawakan at isang nilalang na nais mong haplusin at pisilin sa pisngi.

"Siya ay mabuting lion, Eliha. Ngunit kapag alam niya na may mali at hindi makatarungan ay lumalaban talaga siya. Tsaka si Pluma rin ang dahilan kung bakit hindi sumusugod ang mga asong lobo rito." "Naaawa talaga ako kay Pluma. At sana talaga ay hindi na manggulo ang mga asong lobo. Ano ang itsura nila, Keegan?" "Hindi sila ang inaakala mong mga nagpapalit anyo bilang aso. Sila ay tinatawag na taong lobo dahil sa ang anyo nila sa tuwing nagpapalit ay katulad sa mga tao. Pero marami silang balahibo at hindi ko maitatanggi na mababangis sila at mahusay makipaglaban."

Hindi ko makontrol ang aking katawan at ginawa nga nito ang sinabi niya. Mayamaya ay sumulpot sa tabi niya ang isang malaki at mukhang mabangis na lobo. Teka, bakit kasama niya ang hayop na iyan? Ayon sa aking napag-alaman ang lobong nasa harapan ko ngayon ay ang tinatawag sa pangalan na King. Siya ang naitalang pinaka-mabangis na lobo sa buong mundo at matatagpuan lamang ito sa malawak na kagubatan ng Africa. Walang nagtagumpay na mahuli ito at bihirang-bihira itong matagpuan at kung magkaganoon man ay wala pang isang minuto ay kaagad na itong mawawala sa iyong paningin. “Sino ka? Anong gagawin mo sa amin ng anak ko?” Pagalit na tanong ko. Sinamaan ko siya ng tingin ngunit hindi man lamang

Hunter 52: The Confession “Y-You’re what?” Ulit kong tanong sa kaniya dahil parang nabingi yata ako sa narinig ko, pero ang totoo ay hindi lang talaga ako makapaniwala. Ngumiti naman si Lolo at sinabing, “I am a pureblood werewolf, apo. And I am also one of the Originals,” then he grinned smugly while I still can’t believe of what I heard from him.