Homeless Emperor Novels & Stories

"I was left with nothing. Absolutely nothing." I felt a pang of sympathy. This wasn't just a burglar; this was a victim. "I… I had nowhere to go," he whispered. "No money, no passport, no… nothing. I found this place… this abandoned mansion. It’s been my home for almost two years now." "You've been living here… all this time?" I asked, my voice barely above a whisper. He nodded, his gaze fixed on the floor. "I had no other choice," he said quietly. "I…I was ashamed. I felt like a fool. I didn't know who to turn to. I was afraid, too, that you might caught me and… now it happened.”

Yumuko pa muna ang Ministeryo habang nasa kaliwang dibdib ang kanang kamay nito bilang pagpapakita ng paggalang sa nakatataas. “Kumakalat na po ang balita patungkol sa pagkawala ng Mahal na Empress,” panimulang ulat nito. Nagpakawala ng mabigat na paghinga ang Grand Emperor habang nakaupo sa kan’yang trono. Ito ang higit na kinakatakutan n’ya kapag nawala ang kan’yang nag-iisang anak na tatanghalin bilang Empress.

I paused and took a deep breath before continuing my explaination. "Then, the mercenary king has a plan to kill the emeperor, I have no idea why, but. I didn't stop him, because the emeperor was threatening me, and I think my last option is Blake's death. Then, I didn't expect that Blake will die at our wedding day." "Emeperor Blake is really ruthless, just like the other emperor, he abused a lot of woman, he already have a lot of fiance, but no one works well, the worst is his last fiance commit suicide." My brows went up and my forehead creased.

"Ngunit ang lahat ng daga ay laging nahuhuli sa huli." Sa kanyang likuran, lumabas ang kanyang Praetorian Guard. Ngunit hindi lang iyon. Ang trono mismo ay umugong. Mula dito, isang pigura ang marahang tumayo. Nakasuot ito ng isang dambuhalang baluti na gawa sa ginto at itim, ang kanyang mukha ay natatakpan ng isang helmet na may mga sungay na parang isang demonyo. Ang Emperador Vorlag the Unseen.

Ngunit hanggang ngayon ay hindi pa dumarating ang taong tinutukoy ng babaylan o kung may tao nga bang darating na makakatulong sa kanya. Sa edad na labindalawa ay naging emperor siya at dahil bata pa siya't walang kamuwang-muwang sa pagpapatakbo ng kaharian ay si Yuno Ding ang tumayong tagapayo niya. Dahil doon ay mas lalong dumami ang koneksiyon nito at nagtayo pa ito ng sariling hukbo ng mga kawal na mandirigma. Hindi naman ito tumayong tagapayo niya dahil ito naman ang nagde-desisyon sa lahat ng bagay kay mas emperor pa ito kaysa sa kanya. Dahil siya ay isang lamang emperor sa pangalan. Dahil ang totoo ay isa siyang emperor na walang silbi at sunud-sunuran lamang sa kagustuhan nito.

May isang tao nang nagpa-planong baguhin ang mundo ko. --- Adrian The city never slept — and I liked it that way. From my penthouse window, Manhattan glittered beneath me. Lights. Power. Noise. The pulse of ambition. At twenty-seven, I was the CEO of Blackwood Corporation — an empire built on precision, ruthlessness, and control. My father trained me to lead. My enemies trained me to win. And I never lost. People called me cold. Arrogant. Ruthless. They were right. Compassion doesn’t build billion-dollar empires. Control does. Fear does. Power does.

Matapos ilibing ang namatay na emperador , sikretong lumabas ng palasyo ang Bagong emperador nakasuot ito ng mahabang hoodie ng dahil sa ginawa niya nagkagulo ang lahat sa paghahanap sa kanya hanggang sa nabangga niya at nakilala si Amara , natulala ito sa ganda ng dilag, makalipas ang ilang oras bumalik na ang emperador sa palasyo agad itong tumungo sa silid nito at kinausap ang pinagkakatiwalaan na kawal niya "Nahanap ko na ang mapapangasawa ko"- aniya nito "Talaga po? Sino naman ito?"- "Amara nagmula sa pamilyang Zimmer"- "Yung pamilyang kilala sa pag bebenta ng masarap na alak sa bansa natin"- sabi ng kawal tumango ang Emperor "Trajan bigyan sila mg imbitasyon at ipahiwatig mo dun na ang

Hindi ko alam kung anong meron sa araw na ‘to, pero iba ang pakiramdam. Siguro kasi, sa unang pagkakataon, hindi lang ako basta empleyado. Parang… nakita niya ako. Alexander Steele, the cold king of the tower— and me, the nobody from the admin floor. Kung anong klaseng tadhana ‘tong nagsimula sa kape at data error, hindi ko alam. Pero isang bagay ang sigurado… This is not the end. It’s only the beginning.

Napatingin kami sa nagsalita. It’s Mr. Lopez. Napayuko si Dad. Even him, na kilala sa pagiging ruthless businessman, kayang magpakumbaba sa harap ni Dave. “Emperor… I’m sorry if you’re seeing this mess, but I want to be clear with everything,” sabi ni Dad. Nanlaki ang mata ko. Emperor? Teka… si Dave ba ‘yung sinasabi nilang emperor ng underground business? Nagbulungan ang mga tao sa paligid.

Wala ngang duda na siya ang may pinakamataas na puwesto bilang Emperor. Malayo si Emperor sa gawi nila King Arthur ngunit nakikita niya ang mga ito na tila may malalim na iniisip. Papunta pa lang siya sa kinatatayuan ng kanyang anak na hari nang mayroong naghagis sa kanyang puwesto ng smoke grenade na huli na para maiwasan niya. Hindi na siya nakatakip sa kanyang ilong at nalanghap ang amoy mula rito. Pilit namang nilalabanan ng Emperor ang amoy at inilalayo ang sarili mula doon sa usok. Ngunit sa hindi inaasahan ay mayroong umatake mula da kanyang likuran na walang iba kundi ang lider ng dark organization.