Hook And Eye Lock Novels & Stories

Tumingin si Jay sa bahagyang lumang kahon, ang kaniyang mga mata ay napapatingin sa kandado nito. Ang combination lock ay ginamit ang pinaka-magandang encryption technology na ginawa tatlumpung taon na ang nakalipas, kaya malamang ay mayroong kagulat-gulat na sikretong nakatago sa loob ng kahon. “Buksan mo.”

Luma na, may mga gasgas na tila maraming pinagdaanang taon. Sa ilalim no'n, may kahina-hinalang panel. Bahagya itong nakaangat—parang may tinatago. Hinawakan ko ang gilid at dahan-dahang binuksan. May maliit na black box sa loob. Wala siyang susi. Biometric ang lock.

Ibinuka ko ang maliit na panel ng micro-injector at sinubukang ipasok ang fiber probe sa seam ng pintuan. Walang puwang. “Walang physical access,” sabi ko. “Hintayin mo,” sabi ni Charm. “May sinusubukan ako.” Lumipas ang tatlong minuto. Sa ganitong sitwasyon, ang tatlong minuto ay parang tatlong oras. Naririnig ko ang sariling tibok ng puso ko sa loob ng suit. “May handshake protocol,” sabi ni Charm. “Hindi ito simple lock. May authentication loop.”

May mekanismo ito sa loob. Luminga ako sa paligid ng pinto, hinanap ang anumang maaaring magamit para mabuksan ito. Hinagod ko ang gilid ng knob, ang pagitan ng frame—at doon, sa isang maliit na siwang sa itaas, nakita ko ang isang manipis na lever. Isang panic lock. Pumikit ako, huminga nang malalim, at dahan-dahang inabot ang lever.

Ipinapakita nito ang pagpapalaya sa puso at pagtanggap ng buo sa isa’t isa. Madali lang niyang nakuha ang inspirasyon, at mabilis siyang nagtrabaho. Hindi nagtagal, dalawang magagandang sketch ang lumitaw sa pahina. The lock featured a distinctive shape with a graceful curve at the top, samantalang ang susi ay may eleganteng oblong na tuktok at manipis na dulo na may mga pinong ukit na nagdagdag ng ganda.

"Ang susi." Diretso ang tingin ni Zoe, walang halong biro. "Ibigay mo sa akin ang susi ng kwarto ko." May nakasanayan si Zoe na itinuro sa kaniya ni Vincent noong bata pa siya: kapag ni-lock niya ang pinto, naglalagay siya ng isang hibla ng buhok sa doorknob na nakabuhol nang maluwag. Hindi ito basta mahuhulog ng hangin, pero kapag may pinihit ang knob, siguradong malalaglag ito.

Napatango-tango si Tori. “I’m impressed.” “Mabuti naman at nagustuhan mo ang idea na to. From inside, may lock naman doon.” “What if aalis ako at para secured gusto kong naka-lock ito from this side?” “Meron itong magnetic lock. Kailangan mo lang silang mapagtapat na dalawa. One from this side, and the other one from the other side.” “Nice!” tanging nasabi ni Tori. “By the way, whose idea is this? Itong magic door?”

May isa sa likod ng bahay, just in case may tangkang tumakas. Ako, nasa gitna. Front and center. My finger hovered near the trigger. Not to fire recklessly, but to protect her—whatever it takes. “STEADY!” sigaw ng team leader. Then— CRAAACK!! With a final blow, the lock snapped open, and the heavy gate slowly creaked open. “MOVE! GO! GO!” Walang patumpik-tumpik. Nagsipasok kami agad sa loob—tumatakbo, alerto, handang harapin kung sino man ang haharang.

Binuhat niya ito na walang kahirap-hirap at buong lakas na inihampas sa electronic keypad at doorknob ng mamahaling oak door. Sa ikatlong hambalos, sumuko ang lock. Isang malakas na sipa ang tinapos sa pinto, dahilan para bumagsak ito nang malakas sa sahig ng kwarto at lumikha ng isang nakakabinging ingay na nagpatahimik sa tugtog sa loob. Ang usok ng sigarilyo ay dahan-dahang lumabas mula sa kwarto at kasabay ng pag-angat ng tingin ng lahat, tumambad ang isang eksenang nagpatindig sa balahibo ni Rey.

Nang mawala na ang sakit, muli kong inimulat ang mga mata ko at tumingin sa maliwanag na siyudad. Makalipas lang ang ilang minuto ay mabilis na umagaw sa atensyon ko ang bracelet na suot ko. Nagtatakang tiningnan ko iyon nang bigla na lang umilaw ng pula ang lock. Maliit na ilaw lang rin iyon. Ito ang bracelet na binigay ni Vish. Hinawakan ko ang lock. Biglang nawala ang pulang ilaw. Pinakatitigan ko naman iyon ng mabuti. May nakita akong sobrang liit na button sa gitna ng lock. Sa sobrang liit niyon, halos hindi na iyon makita.