Hope Mikaelson Novels & Stories

--- Mikayla stared. The crystal began to glow. A woman's silhouette appeared. --- Mikayla's breath caught. --- "Mom?" --- But the figure wasn't Amara. --- It was her grandmother. --- "Mikayla." --- Her voice echoed throughout the chamber. --- "She chose us?" Tanong ni Mikayla. --- Ezekiel nodded. "She chose you." --- "Why?" --- "Because she knew the Covenant had to end." --- Mikayla's eyes filled with tears.

TAHIMIK na nakikinig sina Mikael, Heckson, Maximo, Cyrex at Taeil kay Meruem na nasa harap ng mga ito at pinipresent ang Mansion ng husband ni Mari. "His mansion is heavily guarded therefore, Mikael, Heckson and Taeil, dapat mag ingat kayo—" "Wait, boss, I have a suggestion," si Mikael na seryoso ang mukha.

Agad din akong napatingin sa katabi niyang pulis at tumango. "Siya po si Molly," pagpapakilala sa akin ng nurse sa pulis. Inilahad naman ng pulis ang kaniyang palad sa aking harapan. "Good evening, Miss Molly, ako nga pala si Chief Lolan Rodrigo at ako ang may hawak sa arson na nangyari sa mental—"

Henry kay Mikael na ngayon ay nakatayo pa rin, madilim ang mukha at kuyom ang kamao. “Mikael, bakit ganyan ang hitsura mo? May problema ba sa katulong natin?” “Wala, Dad,” malamig na sagot ni Mikael, saka muling naupo nang tuwid. “Mabilis lang talaga akong mainis kapag nakakakita ako ng taong walang pag-iingat sa sarili. Kahit katulong natin siya kapag may nangyari, tayo pa rin ang ma-aabala.” Wika ni Mikael.

Baka kasi na imbes na sagutin siya ay pagbawalan pa siyang makalapit doon o kaya ay ilipat na iyon ng iba pang pwesto. Hindi rin naman niya nais na makita ang hologram, aksidente niya lang nakita iyon nang minsan silang nagsanay kasama ni Michael. May pinapahanap kasi ito sa kanilang mga warrior angels noon at napadpad siya sa kwartong iyon na nasa ikatlong palapag ng Okulus Akademia at di sinasadyang matuklasan ang hologram. Nakita naman ni Zak ang paminsan-minsan niyang pagpuslit sa kanilang kwarto sa tuwing matutulog na sila kaya sinabi na niya dito ang tungkol doon.

Ang bawat hakbang ay kailangang kalkulado at tumpak. Ang isang bagay na nalamang ko ay ang tunay na dahilan ng pagkamatay ni Mikaela. Hindi ito simpleng ambush na isang aksidente. Sa mga impormasyon na lumabas mula sa mga pinagkunan namin, napagtanto ko na ang lahat ng nangyari ay isang malupit na plano. Hindi lamang si Javier ang may kasalanan. Ang mga taong nasa likod ng operasyon—ang mga taong malalim ang koneksyon sa mundo ng ilegal na negosyo at kriminal na mga gawain—sila ang nagdesisyon na alisin si Mikaela. Sinadya nilang gawing target siya upang magpadala ng mensahe, at sa mas malalim na dahilan, upang patahimikin siya.

Humakbang ako ng malaki at inapakan ang t'yan ng sundalo nang hindi nilalapat ang paa sa lupa ng base nila. "Pagsisisihan mo ang araw na ito, Officer. You'll regret that you didn't let an unauthorized person help you, coward." Diniinan ko ang pagkaka-apak sa t'yan n'ya. "At hindi ako kung sino lang." pinanlakihan ko s'ya ng mata. "I am Mikaela Perez, your soon to be heroine." ----- Mas lalong lumakas ang ulan pag-alis namin sa base ng armyng duwag.

It was a testament to the power of friendship and the bonds that could be formed over shared interests and a sense of adventure. I couldn't help but be impressed by their success and ambition, as well as their down-to-earth personalities. It was a memorable evening, and I looked forward to learning more about each of them and perhaps even collaborating in the future. Akala ko ay masusungit ang iba because they are spoiled brats and have this Dark Feminine they called. Matapos ang gabi ay nagpaalam na rin ako sa kanila, especially with their mothers. Binigyan ko rin sila ng invitation cards for upcoming events. Ganun din sa kalalakihan. Mr. Hussein Drystein Mikaelson's invitation card ay na k

Ang una naming pagkikita, ang pagtataray ko sa kaniya, ang napakaistriktong pigura ng mukha ni Michael noon, ang tall dark and handsome na lalaking nilaanan ko ng panahon, pinagsilbihan, nakasama, at ngayo'y ipinaglaban hanggang sa huli. Marami man kaming mga nakaraan at mga sikreto noon, taos puso ko itong tinanggap at inunawa. Gayundin ito sa akin. Nagpapasalamat ako dahil tinanggap niya ang katauhan ko. Binigyan ng pagkakataong maging si Helena. Binigyan ng pag-asa at kinumpleto.

I raised my hand when the motorcycle was about to hit me and it stopped in the air. It's a man… I saw his eyes widen in fear. I walked forward and smiled at him. "Are you still a virgin?" As soon as I said that, everything came back to normal. The motorcycle and the boy hit the ground. "W-what are you?" He screamed like a woman. I chuckled and smelled his neck. I can smell his fear and I can also hear his heart beating too fast. Tsk, is he a man or a woman? "I'm Diamond and I'm a vampire," his eyes are filled with shock, and then the next thing I knew, he passed out.