Hopelessly In Tagalog Novels & Stories

Hindi! Hindi na siya papayag pang parausan lang. "I am too desperate na manatili ka sa buhay ko. Ayaw mong maging kaibigan ako and I'm sorry kung nasabi ko 'yun sa pag-aakalang makakatulong iyon para huwag kang lumayo."

Sigaw Nito! " OO! KASANALANAN KO NA ANG LAHAT HEART! KASALANAN KO KUNG BAKIT NABULAG KA! KASALANAN KO KUNG BAKIT NAGTITIIS KA SA DILIM. KASALANAN KO ANG LAHAT DAHIL HINDI KITA PINAGLABAN!. PAKIUSAP HEART PINAGSISIHAN KUNA ANG LAHAT! MAHAL KITA HEART AT HINDI MO LANG ALAM KUNG ANO ANG GINAGAWA KO MAKITA KALANG AT MAHANAP. MAHAL KITA HEART! ALAM KUNG HULI NA ANG LAHAT! PERO HINDI AKO SUSUKO! MAHAL KITA AT HANDA KITANG IPAGLABAN AT BAWIIN! MAHAL KITA". hagulgul ko sa harap nya!

it's miserable as fuck. My life literally sucks. Can I just end up everything ng walang masasaktan? How I wish na ganoon kadali mangyari 'yon. It's imposible. This is reality, at sa realidad ng buhay... lahat mahirap. Mahirap abutin ang mga bagay na pinaka aasam ng puso mo. It's too depressing.

Biglang sabi niya "Umiibig? Imposible." Hindi pwede. "Bakit naman imposible?" Napapikit ako sa naging tanong niya Hindi imposible na mahulog ako pero ang problema ay hindi pwede. I am not allowed to. "Hindi na mahalaga ang rason na meron ako." Sagot ko tsaka tumayo "I need to go, and you should go home too. Delikado sa labas." Sambit ko pa

Mawawala sayo si Dylan' Napatakip ako ng bibig upang di makawala ang hikbi ko. Napansin ko na may lumalapit na sa akin at nagtatanong kung anong nangyayare. My biggiest fear is losing him and I hope, I wish--- that will never be happen... ****************************** Oyeee sorry sa mga grammatically wrong. Ahaha atleast gets niyo diba? Sorry now lang nakapag update po! Busy is

ANGELO "HOY BATA, tulog ka na naman, ang aga aga!" Sinikil ako ni Padre Tiago sa sasakyan nang siya ay makasakay na. Panaginip lang pala ang lahat? Ibig sabihin ay hindi totoo ang pagpunta naming dalawa sa masukal na kakahuyan? Tumingin ako sa kanyang kamay at wala na rin ang dugo na nakita ko mula sa kanyang braso sa aking panaginip?

Tinanggal nito ang oxygen mask "M-Misis ko" halatang hirap ito sa pag sasalita pero nakangiti ito kahit paos ang boses. Napahagulgol akong yumakap sakanya na parang sa ganong paraan hindi siya mawawala sakin na hindi niya magagawang iwan dahil hindi ko kaya, hindi ko pala kakayanin kung siya ang mawawala sakin.

saad ko "imposible naman yun bess. try mong alalahanin kung sinong kasama mo at pano ka naka uwi dito "walang kung maalala sobrang lasing ako nicole. siguro sarili kulang ang nag uwi saken dito atsyaka wala namang iba na nakakaalam ng bahay ko bukod sa inyong dalawa ni venice kaya malamang mag sarili akong umuwi dito.

"That I can't resist you. Saying I missed you is not enough. I feel so incomplete; all I need is you to help me get through with this. So please stay with me Sayuri, no matter how hard it is, be with me." I can't help but cry in so much happiness, pero ayokong mag mukhang OA sa harap niya kaya tumayo ako at nagtago sa likod ng puno at doon umiyak. Oo ako na ang epic fail pero sobrang saya ng pakiramdam ko na hindi ko na maisip ang gagawin ko. Tumayo rin siya at nilapitan ako.