Novel & Cerita Horror Story Tagalog Full Story

Parang ang tagal kong hindi nakahinga nang maayos. “Gaano ako katagal na nakahiga?” tanong ko. “Mga dalawang oras na.” Mabilis ang sagot ni Haide. “Nang makita kitang nakahandusay sa sahig, may dugo sa gilid ng ulo mo, akala ko hindi ka na—” Napapikit siya, tumulo na naman ang luha. “Sobra akong natakot talaga.” Nanahimik ako sandali, inabot ko ang pisngi niya at pinunasan ang luha niya gamit ang hinlalaki ko. Kahit ako nanginginig pa rin, gusto ko siyang pakalmahin.

Nag-angat siya ng tingin sa akin “I was r*ped,” biglang lumabas iyon sa kanyang bibig. Nagulat ako ng marinig ang kanyang sinabi. Napatitig ako ng mariin sa mga mata niya upang matukoy kung nagsasabi ba siya ng totoo o isang kasinungalingan ulit. “And I’m sorry if I couldn’t tell you kung sino ang ama mo for I can’t recognize them all,” muling bumagsak isa-isa ang mga luha sa mga mata niya. I saw the pain and the anguish in those gloomy eyes of her. Napaawang ang mga labi ko sa biglaang rebelasyon niya. “It was a gang r*pe. Sobrang inggit na inggit ko noon kay Chezka dahil umaangat ang buhay niya sa Maynila habang ako’y nasa probinsya at kuntento na lamang sa pagtulong sa Lola Belen mo sa pa

Kadiri tuloy. "Follow me. Aalis na tayo dito." kaagad ko siyang tinalikuran at lumabas sa pinto. Pagkalabas ko, muli kong isinuot ang hawak kong shades at taas noong tinungo ang daan palabas sa abandonadong gusaling 'to. Spider is everywhere at may mga nakita pa akong iilang daga. Kulang na lang multo, para magmukha talaga 'tong hunted ang building. Mabuti naman at natiis ng pinsan kong manatili dito. Tsk.

curious na tanong ni Andrea “Wala na akong pamilya, Andrea! Ganito kasi yun, namatay ang Mommy at Daddy ko sa isang aksidente. Kasama nila kami ng kapatid ko that time sa kotse nung mabangga kami. Galing kaming Tagaytay noon, sa resthouse namin. Tapos ayun, binangga kami ng isang wreckless at lasing na driver. Our parents died on the spot tapos yung kapatid ko, nadala pa sa ospital pero, namatay din. Ako nakaligtas after months na na-comatose ako at sa totoo lang, sana nga, namatay na lang din ako!” mahabang kwento ni Mario at tila nga may humaplos sa puso niya nung marinig niya ang kwento na iyon ni Mario

Agad kong inilibot ang paningin ko sa paligid ng kwarto at habol ang hininga na napabangon ako. "Ku..kuya...ang sama ng panaginip ko...gu-gusto akong patayin ng isang lalaki..hinahagupit niya ako ng latigo at kahit anong pagmamakaawa ko hindi siya nakikinig sa akin." wika ko dito at hindi ko napigilan ang pagtulo ang luha sa aking mga mata. Nanginginig ang buo kong katawan dahil sa matinding takot. Pakiramdam ko totoong nangyari sa akin ang bagay na iyun.

sabi nito. "Nangyari sa 'yo noon? Huwag mong sabihin na naranasan mong pahirapan ng mga tao?" hindi makapaniwalang tanong niya. Tumango ito. "Bata pa ako noon, Lana. Sa totoo lang, hindi ko naman talaga noon gusto ang nakikita kong kalupitan ng mga bampira sa mga tao. Katulad ko, malupit din sa mga tao ang aking ama at hindi lang iisang beses na may napatay siyang tao noon at ginagawa lamang laruan. Para sa akin noon, isang demonyo lang sa paningin ko ang amang hari kaya naman naglayas ako noon sa palasyo. Sampung taong gulang lang ako noon nang mahuli ako sa labas ng mga tao. Isang pamilya ng dating naging alipin ng ama kong pinatay niya ang nakakita sa akin noon. Sa akin sila naghiganti at

Napasinghap siya. "It's September!" taranta niyang saad. Mabilis nilang tinungo ang pinanggagalingan ng sigaw at nakarating sila sa isang malawak na area. Para itong katulad nang sa Dike ng Zeus, isang lugar kung saan hinahatulan ang lahat ng may kasalanan. Ang kaibahan nga lang ay wala siyang nakikitang maraming taong sumisigaw kagaya noon. Tanging ang nakikita lamang niya ay ang Reyna at Hari kasama ang kapatid nito at si Dr. San Deigo. May mga lalaki din na sa tingin niya'y mga tauhan ng mga ito at sa gitna nito'y naroon nga ang doktora. Nakaluhod ito sa harapan at natigilan siya nang makita ang malaking sugat sa likod nito.

Malalalim na paghinga ang narinig ko mula sa driver ni Cassandra bago ito pabulong na nagsalita. "Sir, makinig po kayo nang mabuti. Nandito po ako sa kabilang bayan ng Hacienda Miraflor. Nasa tinatawag po nilang haunted mansyon. Napapaligiran po ito ng mga matataas na damo." Nauutal at tila kinakabahan nitong sabi.

Ano bang pinaggagawa ko kagabi? Pinilit ko bumangon at pumunta sa bathroom ng hotel room ko. Halos ilublob ko ang mukha ko sa lababo. Ramdam ko ang malamig na tubig na mula sa gripo at ang sarap n'yon sa pakiramdam. Para bang bigla akong nahimasmasan. 'Oh fuck!'

"Lord, where is one of your angels?" Gayunpaman, sinikap ng dalaga na pakalmahin ang sarili niya. Na-imagine niya ang kwento ni Mang Lito. Pumasok din sa isip niya ang mga nabasa niyang kwento kung saan ang scenario ay walang awang pinapatay ng mga halimaw ang prey nila. Some eat, torture, or kill their victims abruptly.