How I Wished Novels & Stories

Para siguraduhin na wala akong matatakbuhan. Pinikit ko ang mga mata ko. Pagod na pagod na ako. “How I wish…” mahina kong bulong, “…na sana hindi na lang ako ipinanganak.” Tahimik ang paligid. Pero sa katahimikang iyon, mas lalo kong naramdaman na tuluyan na akong nakakulong.

Sinasabing ihipan niya ang kandila and make a wish. Pero hindi siya kumilos. Nakatitig lang siya sa cake na dala ko. "Make a wish..." untag kong muli. Tumingala siya sa akin at tumitig sa mga mata ko. "What if my wish is you..." sagot niya. Hindi ako nagulat sa sinabi niya. Pumikit ako para magwish. I wish her health, happiness, and peace na alam kong hindi ko kayang ibigay. At least my wish is for her and not mine.

hindi ko napigilang sabihin. I didn't know where the comparison came from. But the moment I said that, thoughts of comparison started to flow inside my head. And I couldn't stop voicing them out loud anymore. "I wish he would listen to me like you did. I wish he could be understanding like you. I wish he could be as playful as you are. I wish he could be as mature as you when needed." My stare at him became even more intense as I continued to say in a soft and longing voice, "I wish he could be just like you."

Na dapat ay kahit si Tristan, hindi pag dududahan ang mismong kaibigan. Does it mean something? Kusang nahulog ang hawak na cellphone sa kanyang kamay. It slip like a bottle of wine, ang pagkaiba lang—ang puso nya ang nabasag ngayon. Tumingin sya sa cake na dala. Mapait syang napa ngiti, "Sana mali lang ang iniisip ko. I wish—". Natigil sya dahil mag kaiba ang wish sa hope, "I hope I'm just being delusional... kathang isip, na praning lang ako at pinag iisipan kita ng masama..."

And in that very moment, 11:11 decided to side with my heart. Who would have thought that I'll be in a very weird and unbelievable set up just to satisfy my heart's wish. Who would have thought that I'll meet someone along the way who will teach my mind what love is. Will my mind finally learn how to warm up and beat with my heart as one? Under one wish, under one moment, under one minute they call the wish granter, 11:11.

Did I dream that we danced forever In a wish that we made together On a night that I prayed would never end Ito ang pangarap kong akala ko ay hindi magkatotoo. Yung mapansin ni Jinx noong first year pa lang namin ay sapat na. Nang naging magkaibigan kami ay pakiramdam ko, sinagot na ang aking mga dasal at nang naging kami, hindi ko na alam kung paano ako magpapasalamat sa Panginoon sa sobra-sobrang ibinigay. Inihandog ng Diyos sa akin ang lalaking hiniling ko. Hanggang sa dumating ang gabing ito. Gabing itinuturing kong pinaka-magical sa lahat. Isang mala-pelikulang kaganapan na ako ang bida. Isang napakahiwagang love story sa babasahin na nakulong sa isang libro at ako ang gumaganap. Kaya n

[I Love You by Celine Dion was playing in the background] I wish I could stop the time so that I can walk close to her, kick William out of the scene and enjoy our moment together. Naiinggit ako kay William dahil napapasaya niya si Madam at kita ko 'yon sa mga mata niya kahit ang layo namin sa isa't isa. "Sana ako na lang siya," I spoke with grief and disappointment. Tutal ako naman dapat, 'di ba? ♫︎ I wish I could go back to the very first day I saw you

Ayokong bumalik sa realidad. Ayokong isipin ang mga problema. At lalong ayokong maalala ang dahilan kung bakit ako pumunta sa isla. Sa gabing ito... Masaya ako. At matagal na simula nang maramdaman ko iyon. --- "Anong wish mo?" Napalingon ako sa kanya. Nakatitig pa rin siya sa kalangitan. "Sabi nila kapag nakakita ka raw ng shooting star, kailangan kang mag-wish."

Napaluhod ako, dahan-dahang isinandal ang ulo sa balon at hindi ko na napigilan ang pagbuhos muli ng aking mga luha. "Wishing well, 'pag humiling ba ako sa'yo, matutupad mo ba 'yon? Pwede bang pumunta sina Mom at Dad kahit ngayong araw lang? Kasi ang lungkot ko, kasi masakit, kasi... gusto ko lang naman matupad ang wish ko—to be genuinely happy. It's not difficult, isn't it?" Wala akong natanggap na tugon o kahit mga maliliit na liwanag mula sa balon na siyang nagdulot sa akin ng lungkot at pagkadismaya.

Normal lang na tanawin na makikita o masasaksihan sa bar. Zian hates this kind of place. Hindi siya mahilig magparty o magpunta sa isang bar unlike Trevor, Wenhan and Ran. Kung magpunta man siya sa bar, iyon ay kung niyayaya lang siya nina Wenhan at Ran. Sa bar rin niya nakukuha ang iilang babaeng inaakit siya ng sadya at sa huli ay naikakama niya. Madalang lang naman iyon dahil madalas ay palagi talaga siyang abala sa trabaho niya.