How To Stop Overthinking In A Relationship Novels & Stories

Hindi niya na hahayaang masira pa ang relasyong meron sila. Mabilis niyang hinubad ang suot niyang damit at kaagad na nagtungo sa shower room kung saan kasalukuyang naliligo si Denver. Kinakabahan man ay alam niyang wala naman siyang dapat na ipag-alala lalo pa at magdadalawang taon na rin silang kasal. Isa pa, batid niyang dapat noon pa nila ito ginawa ngunit natatakot nga lang siyang magbunga ito at masira ang iniingatan niyang katawan at career. Pero alam niya ring sa pagkakataong ito mas makabubuti kung gagawin na nila ito para sa ipagtitibay ng kanilang relasyon.

Nalasahan ni Alex ang pakiramdam ng kawalan ng magawa. Ramdam niya na kung ipagpapatuloy pa nila ang usapan, hahantong lang iyon sa matinding pagtatalo na lalo lamang makakasira sa relasyon nilang mag-asawa. Pumunta siya roon para ayusin ang problema, hindi para makipagtalo sa kanya.

The gentle rustle of the curtains served as a soothing background to my turbulent thoughts. In the solitude of the night, I wrestled with my doubts and fears, grappling with the uncertainty of our relationship. Was I being too paranoid? Was I letting past insecurities cloud my judgment? Or was there a kernel of truth in my suspicions? As I lay there, bathed in the soft moonlight, I realized that trust was the foundation of any relationship. Without it, love could easily wither away, leaving behind nothing but emptiness and regret. Despite the doubts gnawing at my heart, I knew deep down that I had to trust him, to believe in the love we shared.

“I’m serious.” “And I’m serious too,” ganting sabi ko, bahagyang yumuyuko para magpantay ang tingin namin. “Now stop overthinking. Or maghanap ka ng bago mong katabi sa pagtulog, dahil hindi kita tatabihan mamaya.” The change in him was immediate. As in instant.

sagot ni Abigail. Sa huli, nagkasundo sila sa mga pagbabago na kailangan nilang gawin sa kanilang relasyon. Nagpasya silang magkaroon ng regular na “check-in” kung saan maaari silang mag-usap tungkol sa mga alalahanin at pagdududa. “Isang magandang paraan ito upang mapanatili ang tiwala,” sabi ni Abigail.

“Umalis at itago ang anak ko sa kanya dahil pakiramdam ko ay hindi naman niya ito magugustuhan.” Bahagya akong natawa. “At nakita mo naman kung ano ang naging resulta ng ginawa ko, hindi ba?” Natigilan siya at bumuntong hininga. “I am just scared.” “I have been there, Ferry,” sabi ko. “Pero isang bagay ang natutunan ko sa mga naging desisyon ko sa buhay.” Lumipat ako sa harap niya at tiningnan siya ng diretso sa mga mata. “Communication is necessary when it comes to relationship. Hindi niyo man mahal ang isa’t-isa, nananatili ang katotohanan na kasal kayong dalawa. At kailangan nyong pag-usapan ang lahat ng bagay na nangyayari sa inyo.”

That's it. Pero wala, eh. Umasa lang ako sa mga bagay na imposible ng mangyari. Mabuti na nga lang at maaga akong natauhan. Pasalamat na lang ako at nanindigan din siya na maghiwalay na lang kami. Separation is not a solution, but it's the only way to stop hurting each other. And here I am again, thinking about things that don't really matter. Wasting time on discussions that shouldn't be brought up anymore.

Sa halos isang taon na naging kami ay halos napakaperpekto ng relasyon namin. Na sa sobrang perpekto ay natatakot ako na baka sa isang pagkakamali ay madali nalang kaming masira. I don't know why I thought that way. Minsa kasi hindi ko maiwasan ang sinasabi nilang overthinking. We're both busy achieving our dreams. We prioritize our relationship and our studies at the same time. Wala akong ni isang taong pinagselosan kahit na nasa college s'ya at magkaiba kami ng school.

"Exactly! You're just overthinking, Love." "I'm sorry..."Sa puntong ito ay unti-unting humupa ang aming pag-iyak. "I'm thankful that you opened that to me.From now on, we need to be open to each other, okay? Gaya ngayon.Let's build a healthy relationship to avoid misunderstanding,"agad ko siyang sinang-ayunan sa sinabi niya habang hawak-hawak ng kanyang dalawang palad ang aking mukha.

Pero hindi ko rin maitatanggi na nakakainis isipin na maaaring may mga lalaking naghihintay lang ng tamang pagkakataon para mapalapit sa kanya. Lalo na kung dumating ang araw na maging handa si Mitch sa isang relationship. Napabuntong-hininga ako habang pinisil ang tulay ng ilong ko. “Stop overthinking.” Crush lang ito. Wala nang iba. Hindi ko kailangang gawing komplikado ang mga bagay na hindi pa naman nangyayari. At kahit na totoo ang mga haka-haka ng internet, wala rin naman akong karapatan na makialam.