Novel & Cerita How To Use Nang

Nag- aalala akong tiningnan ni Manang Anne bago ako giniya paupo sa sofa. "Umupo ka muna, ikukuha lang kita ng tubig. Dito ka muna, huminga ka ng malalim. Lakasan ko pa ang aircon," aniya. Nagmamadali itong naglakad papunta sa kusina. Ang lakas ng tibok ng puso ko. Ilang beses akong huminga ng malalim upang pakalmahin ang aking sarili. Sinuklay ko ang aking buhok gamit ang daliri ko dahil masyado iyong naging magulo.

Kailangan ko bang magpiring ng mata para hindi makita ang kapangitan niya habang nagtatalik kami o kailangan kong magpakalasing para maging maganda siya sa paningin ko. At yun na nga ang nangyari. Niyaya ko si Nathalia sa condo ko para uminom . Pinili ko talaga ang pinakamatapang na alak para madali akong malasing at magkaroon ng lakas ng loob upang magawa kay Nathalia ang pinakanakakadiring gagawin.

“Kahit na ba! Ano? Pumapayag ka na bastos-bastusin ka ng gagong yan sa pamamahay mo?! Nasaan ang binayad sayo ng hayop na yan?! Ilabas mo!” “Yung… tseke…” saad ni Nathalie at mabilis na kinuha ang tseke. Habang nasa itaas siya ay pinagsasabihan ko si Matthew. “Parehas kayong tanga! Magbibigay ka na nga lang Mat-Mat naka-tseke pa, paano magagamit?! Ginagawa ko ba sayo yan?! Pag nagbabayad ako sayo, online banking! At si Nathalie naman, tinanggap naman e hindi nga ko nga siya pinapalabas! Anong gagawin niya doon? Display?!”

walang pag-aalinlangan kong sagot. “Anong nangyari?” Bahagya akong nagbaba ng mukha. “Kahit hindi niya sabihin, alam ko na may problema, Nay. Pakiramdam ko kailangan niya ‘ko ngayon.” Kinapa ko ang likod ni Anghela nang kunin nito ang tablet sa bag ko. “Mommy, is there wifi here? Can you connect me?” Kinuha iyon ni Nanay at agad nilagyan ng password. Muli niyang binaling sa akin ang tingin nang maabot nito ang gadget sa kanyang apo.

"Nate, open your eyes. Listen to me, kailangan mong magpalit ng pantalon at underwear. But I cannot do it. Please." Sa nanginginig na kalagayan ay pinilit nitong bumangon. "T-turn around," mahina nitong saad. "What?" "I said turn around!" impatient na ulit nito. "I can't go to the bathroom to change," nanghihina nitong dagdag.

Nasa may balcony si Micah nakatanaw sa malawak na dagat. Ano na kayang mangyayari sa kanya ngayon? Kailangan niyang makatakas sa islang 'to. Napasandal siya sa couch na kinauupuan. Kumuha siya ng isang mansanas. At kinain iyon.

Naramdaman ko ang bahagya nitong panginginig kahit na parehas na kaming nakabalot sa makapal na kumot. “Ninong, I think kailangan na nating tawagin ang doctor. Lalabas lang ako saglit. You have to take your meds, nanginginig kana, Ninong. Saglit lang naman ako sa labas, Ninong. O kaya tawagan na lang natin ang mga katulong mo at magpaakyat na lang tayo ng gamot mo rito para hindi na ako bumaba,” nag-aalalang sabi ko. Nilingon ko siya, nakapikit ang mga mata niya at kahit ang labi nito ay nanginginig na rin. Umiling ito. Ang tigas-tigas ng ulo niya!

sabi nito habang patuloy lang sa pagmamaneho, tumango naman sya tanda ng pagsang-ayon kahit na hindi nya alam kung nakita ba sya nito o hindi. “Paki hinto na lang sa kanan, unang kanto. Yung may puno ng mangga. D’yan na lang kami.” Itinuro nya ang daan habang inaayos si Nigel na ngayon ay nahihimbing na sa kanyang bisig.

bulong niya sa akin, at siya na mismo ang nagsara ng pinto sa likod ko. Okay. Without any complaints, I took a bath, scrubbed myself, and I put lotion. I also applied cream to my face so, it will not get irritated when they put a make up on me. Pagkalabas ko ng banyo ay nakita ko na mga naka-set up na sila, and just waiting for me. "Finally. Let's get started," masayang banggit ni Nana, at hinatak na naman ako to take a seat in front of the mirror.

“Always ready?” “Naninigurado lang ako. Kapag nabawasan ang pagkahilo mo, pumunta ka sa banyo at gamitin mo iyan. Huwag kang magkakamaling itapon na naman iyan kung ayaw mong dalhin kita sa ospital.”