Hugot Graduation Tagalog Novels & Stories

( Zhia's POV ) Nakatitig lang ako sa ilaw ng biglang, *hik,” Opsss. May hiccup ako. WALANGHIYA YAN TALAGA NA MGA NAKAKAALALA SA AKIN! PLEASE LANG GABI NA! GRADUATION KO BUKAS! AWAT NA SA KAKAISIP SAKIN! MAHULUGAN KA SANA NG TAE NG BUTIKI! “*hik,”

Parati niyang sinasabi na kaya ako mataba kasi mahal niya ako kaya marami siyang pinapakain, gusto niya raw na malusog ako. "Pero ito na pa, akala ko pupuntahan niyo pa ako sa maynila para sa graduation ko. Mukhang hindi na. Alam kong manonood ka pa. I'll make you proud. Hindi ko maatim na makitang nakahiga ka diyan. Nakakapanghina pa. Alam kong lumaban ka. Salamat pa, hinding hindi ko makakalimutan na may papa akong napaka gwapo, napaka bait at napakamapagmahal. Wag na wag mo kaming pababayaan, bantayan mo kami ha? Mahal na mahal kita papa. H-Hanggang sa m-muli, p-paalam." tuluyan ng bumigay ang mga tuhod ko at napaluhod.

Maxine Araw ng graduation ko ngayon and I am so happy dahil sa wakas ay nagbunga na din ang pinaghirapan ko sa loob ng apat na taon. Mommy and Tito Clark went home last week and I am so happy dahil tinupad ni Mommy ang pangako niya na uuwi siya for my graduation. Papunta na kami sa venue ng graduation rites and Kuya Xy is so happy too. Siya na din ang nagdrive ng kotse kung saan kami nakasakay.

"No need to be sarcastic, asshole! Can you get your hand on my waist? Masyado kanang abusado." "Abusado? I'm not abusado, darling. Tsk! Huwag kang lalayo sa 'kin baka mapatay ko lahat ng lalaking nakatingin sayo ngayon. How dare them looking at my girl." Sinamaan nito ng tingin ang mga lalaking nakatingin sa kanya.

Ramdam ko ang lungkot at panghihinayang sa kanyang boses. “Eh ano naman? Ano ka ba, okay lang ‘yon, ‘no! ‘Wag ka ngang magmukmok d’yan! Graduation ko kaya, so we should be all celebrating... ‘di ba, Ma?” nakangiting sabi ko.

Tiklop! “Bye, Angie, Atis. Mauna na akong pumasok!” sabi ko. “Bye!” sagot ni Angie, samantalang si Althea, tango lang ang sagot sa akin. Fast Forward Ngayon ang graduation namin, at sobrang saya namin lahat. Kita ko sa mga mukha ng mga magulang namin ang ligaya, lalo na kay Mama. Kahit na wala akong papa, pinagtapos at binigyan niya ako ng lahat ng pangangailangan sa school. Kaya sobrang nagpapasalamat ako sa kanya.

Farewell to you my friends We'll see each other again Don't cry 'cause it's not the end of everything I may be miles away But here is where my heart will stay With you, my friends with you Yesterday's a treasure, today is here Tomorrows' on it's way, the sky is clear Thank you for the mem'ries of all the laughters and tears And not to mention our doubts and our fears The hypertension we gave to our peers It's really funny to look back after all of these years Farewell to you my friends We'll see… Matapos naming sabay-sabay na kantahin, ilang sandali kaming naghintay at isa-isa nang tinawag ang mga pangalan ng mga studyante. Upang tanggapin ang certification na katunayan na nakatapos na kami

Galit ako, at wala akong pakialam sa emotional attachment kahit ramdam ko na ang sakit sa pag-iwan niya sa akin sa ere. “CONGRATULATIONS, graduates! Graduate na kayo sa mga exams, quizzes, recitations, pero, may karugtong iyan na pero. Congrats kasi tapos na ang paghihirap natin sa school pero ito pa lang ang simula ng tunay na pagsubok. Ayaw kong sabihin na welcome sa samahan ng mga unemployed but I want all of you to welcome in the world of hope, the stairway to success.”

kumento ni Solar na nakikikurot kay Lunar na mukhang naiinis na pero hindi makapalag. "Sana manlang nagsabi kayo para prepared kami" sabay kaming umupo ni Megumi sa semento kaharap nila Kenji. "Ayaw mo naman kaming kausapin ng matino pano kami magsasabi?" may pagtatampong sabi ni Megumi. Oo nga pala. "Nga pala, congrats sa graduation" bati ko sa kanila. "Sayo din" balik ni Kenji. "Yung amo mo nga pala nakita ko nung graduation, may kasamang maputlang chicks"

Naupo ako katabi nito, kasunod noon ay marahang hinaplos ni Aling Gemma ang likod ko. "Iha alam kong mahirap sa ngayon ngunit kailangan mong tanggapin upang sa muli makaya mong magpatuloy," sambit nito habang pilit pang pinapagaan ang loob ko. Umiling ako. "Napakahirap po eh, hindi ko inaasahang ganito kadali akong iiwan ni mama. Hindi niya manlang nakita na umakyat ako sa stage sa araw ng graduation ko, sa halip puro problema pa ang nagawa ko." nagsimula na naman akong maluha, binalot kami ng katahimikan ng ilang sandali bago muling nagsalita ang ginang.