Hugot Graduation Tagalog Mga Nobela at Kwento

saad ko saka kami nag-group hug na apat. Dalawang taon ang matulin na lumipas and finally, ay dumating na ang isa sa mga pinakahihintay naming araw. Ang araw na kung saan ay sama-sama at saba'y sabay kaming magmamartsa para sa pagtatapos ng aming pag-aaral. Yes, today is our graduation day at walang mapaglagyan ang sobra-sobrang tuwa sa puso ko. Lahat ng pagod, pagpupuyat, hirap, at pagtitiis ay magbubunga na at mababayaran na ngayon.

Hinagod niya naman ang likuran ko, “Shh, ‘wag kana umiyak. Ayaw na ayaw ko na umiiyak ka.” The hug lasted long at nang bumitaw na kami ay nakasandal lang ang ulo ko sa mga balikat niya at tumingala ako, “Mamaya na ang ball. I heard sa news na may bagyo daw na papasok mamayang gabi.”

Natawa na lang ako. “Are you laughing at me?” she asked with a frown on her forehead. Magtataray na naman sigurado ito. “Oo, nakakatawa accent mo. Ang sagwa.” “Sag–wah?” Puta! Ano bang klaseng mga Tagalog ang alam lang nito? “Hey…” inis niya akong tinitigan. “Nilalabasan o lalabasan when used in doing sex* means cumming*…” parang ewan na paliwanag ko.

sagitsit nito sabay irap. "Stop calling me, baby . . . Nagmumukha akong sugar baby mo. Call me babe . . ." Napaka-demanding nito but she found it cute. "Sorry na po ulit, babe . . ." Sa pagkakataon na 'yon, napangiti na niya ito. Dinakma ng lalaki ang kaniyang ulo at saka bahagyang ginulo ang kaniyang buhok. "Pasalamat ka talaga, Lichauco, dahil sobrang mahal kita."

Isang buwan ko na itong nararamdaman pero pinagwalang bahala ko lang. "What happened? Are you okay?" nag-aalalang tanong nito sa akin. "I am okay, baby. Don't worry about me," ngitian ko lang ito. "How about school?" tanong nito sa akin. "Guess what, I am going to graduate." "Congrats, baby. I am so proud of you." "Dapat lang," nakanguso kong sambit. "Baby, gusto ko sanang umuwi ka sa graduation ko."

Huminga ito nang malalim bago nag-umpisa muling magsalita. "Alam ko na hindi ako ganoong kaperpektong lalaki. May mga kahinaan at pagkakamali rin akong nagagawa. Hindi ako magaling sa ganitong bagay, pero ginawa ko ito para malaman mo at nang ibang tao na handa kong gawin ang lahat para sayo. I know hindi ito kasing bongga nang mga napapanood mo sa social media na proposal nang ibang lalaki.” Bahagya akong natawa sa salitang bongga. Nanliligid ang luha ni Rigor sa kanyang mga mata habang sinasabi iyon. Hindi rin maitago ang kaba sa kanyang boses. Hindi ko rin mapigilan na hindi tumulo ang aking mga luha, habang nakangiti. Hinayaan ko lang siyang magsalita at sabihin ang lahat nang gustong ni

“Napakaganda mo talagang bata, hija.” Awtomatikong gumuhit ang ngiti sa labi ni Paris.“Salamat po. Malinaw pa ang mga mata mo, Lola.” Tumawa ang matanda sa sinabi niya. Siya man ay natawa rin. Ang mainit na palad nito ay humawak pagkuwan sa isang kamay niya. “Nagagalak akong ikaw ang nobya ng apo ko. Magaan ang loob ko sayo. Nakikita ko ring masaya ang apo ko sa’yo.”

Via "Congratulations!!" bati ni sir Ivan sa amin. Nagkaroon kami ng farewell party nang matapos ang graduation namin dito sa isang resort na malapit lang sa amin. Lahat ay nagkakasiyahan at sumasabay din sa tugtog ang mga bewang at kamay nila. Andito rin ang ibang teachers namin para makisaya sa celebration ng pagtatapos namin. May ilang nagkwekwentohan at ang iba naman ay naliligo na. Nakashort at sando lang ako para anytime na gusto kong maligo ay makakaligo ako.

halos pabulong na sabi nito. I smirked. "Bawal ang bingi." "Wife!" Natawa ako. This is the first time I saw him being impatient. Ang cute lang. "Wife!" I smile and just kiss him on the lips. "Thanks for the kiss wife. But that's not what I want." Parang batang nagmamaktol ito. "I love you Mr. Andrew Maru Ottave!" "I love you more Mrs. Mara Denise Almonte-Ottave!"

Nakakalungkot man dahil magkakahiwa-hiwalay na kami. Isa-isa kaming nag-marcha papasok sa hall kasama ng mga magulang namin. Nang matapos lahat sa pagma-marcha ay dumiretso na sa program. Halos hindi na kami nakikinig sa mga nagsasalita at nangyayari sa paligid dahil mas busy kami sa pagkukuwentuhan. Hindi pa man tapos ang graduation ay nami-miss na agad namin ang isa't isa. Nang dumako na sa pagbibigay ng award ay nakinig na kami dahil halos lahat kaming magkakaibigan ay mayroon. Masaya na ako na nakapagtapos ako at ang mga kaibigan ko. Nag-procceed kami sa pagbibigay ng diploma at pagsasalita ni Angel sa unahan. Hindi ko napigilang hindi umiyak. Mabuti na lang talaga ay water proof ang mak