Hurt And Disappointment Quotes の小説・ストーリー

Kinagat niya ang pang-ibabang labi at tinanggap ang masakit na salitang iyon. "I don't know what to say. Ginulat mo ako sa mga katangahan mo sa buhay." Sambit pa nito. "I want to slap you so bad! Why?!" Pasigaw na sabi nito, punong-puno ng galit ang mga mata. "Why didn't you even call me? Why didn't you ask for my help? I am so disappointed. So much, Luna. And it hurts. It hurts because you didn't even trust me," Humahagulhol na anito.

Sabay kindat. Paki pulot nga po ng puso ko, mukhang nakawala sa hawla eh! Naramdaman ko na naman ulit ang pag init ng aking pisngi na sigurado akong kasing pula na ng kamatis ngayon. Iba ang isang Lucas, shutek!

And I'll always love you Deep inside this heart of mine I do love you And I'll always need you And if you ever change your mind I'll still, I will love you I wish you'd never left me but love's a mystery You can break a heart so easily Oh the days and nights reveal how much I feel for you Time has come for me to see how much your love has meant to me Hindi ko maiwasang hindi mapangiti na parang baliw. Parang kinikilig ako sa kanta kaso wala naman akong love life. Ewan ko na lang kasi sa sarili ko nababaliw na yata ako.

There are words that weigh so much, and there are so many emotions that feels like impossible to be felt. Anger? Many people are enraged. Happiness? A lot are smiling. Sadness? Some are crying in silence. Love…? They all go through the worst. They get hurt, then lose themselves. The healing process takes too much time, only to be wasted… again. Because of what? It's… love. Again. People… they will love again. Even if it hurts them already.

I sincerely said. Pagkatapos nun ay agad ko ng pinutol ang linya. Napaupo nalang ako sa tabi ng kalsada sa sobrang panghihina. I look so hopeless right now. Pinagtitinginan na ako ng ibang tao pero hindi ko nalang sila pinapansing lahat. Kahit ayaw kong umiyak ay kusang tumutulo ang luha sa mata ko. Kanina pa sila ah? Wala ba silang katapusan sa pagtulo? Sana may dumating na kahit sino para ilayo ako dito.. I'm so hurt right now.

I was too stunned that i became speechless. Through his eyes, i can freely see those emotions that his face could'nt express.I can see longing, pain, and hope. They never cared about me, ever since i was a child.I am always the kid who's lost and can't tell them how much hurt i am whenever they act like they never think of what will i feel in their every actions and decisions. I am still the young Stella, who always expect something i want to happen that's why i always ended up being disappointed.

“Kaya pala kahit ibigay ko na ang lahat, kulang pa rin. Dahil hindi lang iisa ang utang—kundi pati tiwala ko, inubos mo rin.” Tinitigan ko siya nang matagal—wala na akong masabi sa sobrang pagka-disappoint, I am so disappointed to him, pero ang katahimikang ‘yon ay mas masakit pa kaysa kahit anong salitang masakit. Pakiramdam ko’y gumuho ang lahat ng pundasyong pinaghirapan naming itayo nang magkasama. Ang bawat gabing iniluluha ko ang sarili ko, bawat bagay na halos isakripisyo ko na lang… lumabas na walang saysay pala, dahil siya mismo ang sumira sa lahat.

Parang hindi lamang negosyo ang tinutukoy niya. Parang may mas malalim na pinagdaanan. Ngunit mabilis din niyang itinuloy ang kanyang speech. At muling bumalik sa propesyonal na tono. "One thing I learned through the years..." Bahagya siyang ngumiti. "...is that sometimes, the people who hurt us become the reason why we grow stronger." Napalunok ako. Hindi ko alam kung bakit. Pero pakiramdam ko ay direkta iyong tumama sa akin.

Tahimik lang niyang tinanggap ang lahat ng ito; nagtataka pa nga siya kung alam kaya ni Viviane ang mga sakripisyong ginagawa ng lalaki para sa kanya. Habang napapangiti nang mapait sa inis si Isabela kay Rafael, lalo niyang tinatawanan ang sarili niya dahil sa katangahan. Sa pag-ibig, walang mayaman o mahirap—ang taong minamahal ay laging nakatatamasa ng lahat, habang ang nagmamahal ay ang laging nagpapakahirap. Ganoon na nga sina Viviane at Rafael. Hayaan na nga. Ayaw na niyang isipin pa iyon. Hindi naman mamamatay ang tao kapag nawalan ng pag-ibig.

I was hurt so bad! ***