I Forgot My Facebook Password Novels & Stories

Scratch that, she looked like shit. "Don't tell me, pati accounts mo hindi gumagana? Fudge. I tried the old trick. Forgot password, right? Pero nganga. Gusto ko ngang isiping, sa akin lang may galit si Tito Mark Z. Pati pala accounts mo wala rin. Mabuti naman, dinamayan mo ako, Kah. That's so sweet." "Gaga. Ano bang sinasabi mo? What accounts?" Mataray na anito sabay batok sa 'kin.

Ano kaya ang meron dito? Pagbukas ko, ayan na, isang napaka-high-tech na tablet na parang galing pa sa ibang planeta. Agad akong naghanap ng paraan para mag-d******d ng story app. Buti na lang at hindi ako nakakalimot sa G***l account ko at password (salamat sa memorya kong parang elepante). Agad akong naka-log in, parang hacker lang!

"Pasensya na talaga. Next time would be nice though." Hulo kong reply sakanya at ang huli naman niya na reply ay smiley emoticon. Naisipan kong bumisita at tignan ang twitter accoung ko na mag-iisang buwan na walang update ng kahit ano. Sa pagkaka-akala ko only me and Ms. Lia ang may alam ng password ko pero I also remember changing it last week na nanlumo ako kay Ms. Lia. Notifications popped at tinignan ko lahat nang 'to isa-isa. I realized that my followers rose to another thousand at may isang kumuha sa atensyon ko. Wala nang iba kundi si Loid.

‘Yun ang sabi ni Robert noon—na kahit kailan, siya lang ang laman ng buhay nito, kaya siya rin ang gusto nitong maging code sa lahat. In-input niya ang date. Isang try. Invalid password. Napakunot-noo siya. Inulit ulit. Wrong password. Napaatras siya. Napatitig lang sa screen, hindi makapaniwala. Binago niya ang password?

Inabot ko ang cellphone ko mula sa maliit na side table sa tabi ng kama. I opened my F******k account. Agad na lumabas ang isang notification. "You have memories to look back on today." Binuksan ko iyon at bumungad sa akin ang mga larawan noong elementary pa lamang ako. Masaya akong nakangiti kasama sina Mom at Dad. Ngunit sa likod ng mga ngiting iyon ay may mapait na alaala. Parang may kung anong kumirot sa dibdib ko. Dahil naalala ko ang isang araw na pilit kong gustong kalimutan.

Agad naman nagtaas ng kamay ang dalawa animo hindi sila lalaban tatahimik na sila. Fvck! Talaga nga kinalimutan ng asawa ko. Need ko na yata ipaalala sa kaniya hindi maari ang ganito na kinalimutan niya. Akala ko naka save iyon sa phone n'ya pati password iyon ang nilagay niya sa phone niya. Fvck! Nagpalit ba siya ng password ng hindi nagpaalam sa akin. Damn it nakakasakit ng loob kung nagpalit siya ng password samantalang ako iyon lahat ang password ko pati sa laptop ko. Kahit nga mga ATM cards ko iyon na ang password ko. Pero siya kinalimutan lang ng gano'n kadali.

Siguro ay kagaya pa rin ng dati, ang tanging gagawin ko lang ay haharap sa salamin at babatiin ang sarili ng happy birthday. habang kinakalikot ko ang phone ay napunta ang attention ko sa f******k. ‘Oo nga pala, ginawan ako ng isa sa mga suki ko sa kakanin ng f* account noon. Buti na lang malakas ang wifi dito sa mansyon. Mari-call nga iyong account ko na ’yun.’ Kaya ay pindot ako ng pindot at incorrect password. Sinubukan ko naman ang ibang combination at incorrect password again.

putol ko kay Stace pero ang mga mata ko ay nasa screen pa din ng phone ko. Tinipa ko ang email at password ng facebook account ko at nang tuluyan ko nang ma-log in ang account ko, bigla na lamang akong napanganga nang makitang bumabaha ang friend requests, messages at notifications ko. Mahigit limang taon ba namang hindi nabubuksan, mabuti na lang at hindi ko pa nakalimutan ang account ko. "Tama! And you know what's more surprising?" tanong niya sakin.

aniya sabay brush up nito ng daliri sa kaniyang buhok na nakalugay. Inayos ni Joyce ang suot na back pack saka ito nagbigay ng daan sa nakapamewang ng kaibigan. “Hindi ako nag-iba ng password, malamang nakalimutan mo lang. At saka kung ‘di umubra ang password ko dapat ginamit mo iyong binigay kong duplicate key, noh!” sabay ismid nito kay Joyce. “Nakalimutan kong dalhin ang duplicate ng unit mo,” nakayukong sagot naman ni Joyce sa kaibigan.

I said to myself. Dati, natatakot ako sa magiging resulta kapag lumaban ako. But I didn’t expect it to be this good. Babalik na sana ako sa kama upang humiga ngunit biglang tumunog ang cellphone ko sa ibabaw ng kama. The smile on my lips vanished. Kaninang umaga, ipinaayos ko ang cellphone upang malaman ang nakalimutang password. Doon ko nalaman na ang ginawa ko palang password ay walang iba kung hindi ang birthdate ni Zion.