I Forgot My Facebook Password Novels & Stories

Tapos humiga ako sa gilid ng kama niya. "Nakuha ko," Sabi ni Jake, nagmamadaling lumabas. Pagkaalis niya, napabuntong hininga ako at inagaw ang phone niya sa kama. Madiskarteng hinarangan ko ito kanina, alam kong baka makalimutan niya iyon. Alam ko ang password ni Jake pero hindi pa ako nakakasilip noon. Buo ang tiwala niya sa akin. Madali ko itong na unlock at nakita ko ang icon ng Reddit sa kanyang home screen.

Scratch that, she looked like shit. "Don't tell me, pati accounts mo hindi gumagana? Fudge. I tried the old trick. Forgot password, right? Pero nganga. Gusto ko ngang isiping, sa akin lang may galit si Tito Mark Z. Pati pala accounts mo wala rin. Mabuti naman, dinamayan mo ako, Kah. That's so sweet." "Gaga. Ano bang sinasabi mo? What accounts?" Mataray na anito sabay batok sa 'kin.

Ano kaya ang meron dito? Pagbukas ko, ayan na, isang napaka-high-tech na tablet na parang galing pa sa ibang planeta. Agad akong naghanap ng paraan para mag-d******d ng story app. Buti na lang at hindi ako nakakalimot sa G***l account ko at password (salamat sa memorya kong parang elepante). Agad akong naka-log in, parang hacker lang!

"Pasensya na talaga. Next time would be nice though." Hulo kong reply sakanya at ang huli naman niya na reply ay smiley emoticon. Naisipan kong bumisita at tignan ang twitter accoung ko na mag-iisang buwan na walang update ng kahit ano. Sa pagkaka-akala ko only me and Ms. Lia ang may alam ng password ko pero I also remember changing it last week na nanlumo ako kay Ms. Lia. Notifications popped at tinignan ko lahat nang 'to isa-isa. I realized that my followers rose to another thousand at may isang kumuha sa atensyon ko. Wala nang iba kundi si Loid.

Inabot ko ang cellphone ko mula sa maliit na side table sa tabi ng kama. I opened my F******k account. Agad na lumabas ang isang notification. "You have memories to look back on today." Binuksan ko iyon at bumungad sa akin ang mga larawan noong elementary pa lamang ako. Masaya akong nakangiti kasama sina Mom at Dad. Ngunit sa likod ng mga ngiting iyon ay may mapait na alaala. Parang may kung anong kumirot sa dibdib ko. Dahil naalala ko ang isang araw na pilit kong gustong kalimutan.

Agad naman nagtaas ng kamay ang dalawa animo hindi sila lalaban tatahimik na sila. Fvck! Talaga nga kinalimutan ng asawa ko. Need ko na yata ipaalala sa kaniya hindi maari ang ganito na kinalimutan niya. Akala ko naka save iyon sa phone n'ya pati password iyon ang nilagay niya sa phone niya. Fvck! Nagpalit ba siya ng password ng hindi nagpaalam sa akin. Damn it nakakasakit ng loob kung nagpalit siya ng password samantalang ako iyon lahat ang password ko pati sa laptop ko. Kahit nga mga ATM cards ko iyon na ang password ko. Pero siya kinalimutan lang ng gano'n kadali.

Gosh, masyado shameless ang guy na iyon. Kinabukasan, Mag-isa na lang ako sa mansion. Kaharap ko ang laptop ngayon at gumawa ako ng isang page for Fabian. Natawa ako sa naisip ko na name ng page at nag-start na ako mag-invite. Siyempre gumamit ako ng dummy account para doon. Napangiti ako ng matamis then nag-start na ako mag-ipon ng mga pictures ni Fabian. Then isa-isa pinost iyon sa page at nilagyan ng content.

He gave me his cellphone. Me? Again? Why is it always me? But I also did not mind and immediately took his phone so I could d******d the application for him. At the very least, I don't need to be bothered by his typos. "What's your Apple ID and password?" I asked. "What is that?" "The password you made when you bought this phone." "I forgot." "Damn it! Then just keep typing like that." I leave this to fate and time. I have no other solution.

“Please enter the password.” Napanganga ako nang may magsalita. Teka lang, bakit may ganito dito? Kung mahirap ang pamilya ko, malabong magkaroon sila ng ganito. Napakamot ako sa ulo dahil hindi ko alam ang password na hinihingi nito. Pinindot ko na lang ulit ang button at nawala na nga ang screen. Nahihiwagaan na talaga ako sa totoo kung pinagmulan. Muli kong itinuon ang attensiyon sa scrapbook na hawak ko.

Bumukas ang phone ko. Hindi ko napigilan ang sarili kong mapatingin sa kanya. Pitong taon kong ginamit ang birthday niya bilang password. At ang tanga ko dahil hindi ko pa pala napapalitan. Nagsimula na siyang mag-scroll. Nagpa-panic na ako. “Draven, give it back to me!”