I Hate How Much I Love You の小説・ストーリー

Mabigat Ang dibdib ko dahil sa ginawa ni Miguel. Gusto ko siyang puntahan sa kanila Ng mga araw na iyon. Pero Ang naisip ko bakit ko siya hahabulin. Napakasakit Ang sinabi niya sa akin. Oo...Mahal na mahal ko siya pero kailangan siya na mismo ang nagsabi na Kung mahal ko siya ay pakakawalan ko siya. Bakit hinihiling niya na pakawalan ko siya Hindi ba niya Ako mahal. O Baka may mahal na siyang iba Kaya gusto niyang kumalas na lamang sa relasyon naming dalawa. Hindi ba siya naging Masaya sa akin? iyan Ang pumapasok sa isip dahil sa sinabi niya sa akin masakit. Ganoon lang ba kadaling kalimutan Ang pinagsahan namin Kaya ganoon lang niya kadaling sabihin na pakawalan ko siya umiiyak Kong tanong

Idagdag pa ang paghigpit ng yakap nito sa bewang niya. “Hhhmmm,” pinipilit niya paring kumawala rito. Naramdaman siguro nito ang pagpupumiglas niya kaya binitiwan siya nito. “I REALLY, REALLY…HATE YOU!” humihingal na singhal niya pero ngumiti lang ito sa kanya na pinagtaka niya. “Naniniwala ka ba sa kasabihang, ‘THE MORE YOU HATE, THE MORE YOU LOVE’?”

She missed his lips and his kisses. Ilang minuto pa ang lumipas ng paghiwalayin nito ang mga labi nila. Nginitian siya nito habang hinahaplos ang mukha at pinagdikit ang mga noo nila. "I love you." Nakangiting anito habang nakapikit. "I hate you." Aniya at lumayo rito saka naglakad paalis. Pero hindi pa man siya nakakalayo ay mabilis na siya nitong nahawakan at binuhat saka sinampa sa balikat.

Hihintayin kita. Hanggang sa muli mahal ko. I love you even if, it's too late. I love you 'till the end of my life.

aniya pa kaya napalabi na lang ako. “Hay! Sabi nga nila The more you hate, the more you love. ganiyan na ganiyan sakin dati si Troy, yun pala kasi inlove din siya saakin.. Pinipigilan lang pala niya yung feelings niya but at the end of the day, umamin din naman.” tudyo ni Ma'am Mira. Lumawak naman ang ngiti ko sa sinabi niya. Ganyan nga Ma'am Mira, i-push mo pa.

“Because I see you. The real you. And I know what it feels like to be caged… to be powerless.” Sa isang iglap, hindi ko na napigilan. Tumulo ang mga luha sa pisngi ko. Umupo ako sa buhangin, niyakap ang tuhod ko habang tinatago ang mukha sa pagitan ng mga braso ko. “I hate him,” bulong ko. “I hate him for making me love him.”

sabi pa nito na parang lasing kung magsalita. Napaisip naman ako. Ang sama ko ata sa panaginip niya. "I... hate you for hating me... that much..." halos hindi malinaw ang pagkakasabi nito pero naintindihan ko pa rin sa huli. Parang nadaganan naman yung puso ko dahil sa sinabi niya. "I hate you, but... still... I... love you..." Nakita ko ang pagkulot ng kilay nito na parang nalulungkot... Parang naiiyak.

'Tss ilang linggo na nakakalipas wala pa rin nagbabago aso't pusa pa rin sila' Natatawa ako sa reaksiyon nila kanina nang sinabi ko yung The More you hate the more you love. Flashback...... "Sabi nga ng iba the more you hate the more you love" patama ko rito pero yung dalawa ang sama ng timpla ng mukha ng sinabi ko yun. 'Tch bagay talaga kayo ni Ate. Yung isa masungit na mapangasar at yung isa m*****a na masungit.' "Psh! Never ako magkakagusto sa mukhang mokong at unggoy" inis na sabi ni ate.

Pero hindi ko alam kung bakit kapag sya ang kaharap ko, para bang nanghihina ang puso't isipan ko. I hate love, and I hate him because I fell in love with him. I never wanted to love him. Kung alam ko lang, sana hindi na ako pumayag na maging kaibigan sya. Pero huli na ang lahat dahil nahulog na ako sa patibong ng tadhana at pag-ibig. "I... I don't like you. Sorry."