I Owe You One Meaning Novels & Stories

Paanong nadamay ang ama ko rito? "Sinasabi ko na nga ba, pera talaga ang gusto mo umpisa pa lang." Marahas akong umiling. "It's not that I just want it. I'll pay it back—" "How much? One million? Five? Ten?" Putol niya sa pagsasalita ko. Puno ng panunuya ang ngisi niya sa mga labi niya. Nasaktan ako kung paano niya sabihin ang katagang iyon. Umuutang ako hindi humihingi. I will pay him back. Narinig niya ba ang sinabi ko.

Masyado siyang halata na taliwas ang mga sinasabi. “It's just that you owe me something, and you have to pay it back.” Hindi na nakayanan pa iyon ni Piper. Pikon na pikon na siya sa lalaki. Kilala niya ito at alam niya ang habol sa kanya. “At ano naman ang naging utang ko sa’yo? Paano ako nagkaroon ng utang? Sabihin mo nga!”

sagot ni Ynoh. Napairap ako nang mabilis. "Tell him that I will pay him double, o kahit lagyan niya ng interest ang utang ko." Nagbakasakali ako dahil tinatamad akong gastusin ang pocket money ko na dapat ay nakalaan sa ibang bagay. Binalot na naman kami ng katahimikan. Minamataan na ako ng mga tao sa paligid, pero sumenyas ako na okay lang ang lahat.

"I will charge you now." "What do you mean?" "You owe me, right? Tumango ako ng maalala na may kasunduan kami, may kapalit ng pagtulong niya sa akin at sa kumpanya ko. "Hmm" inangat ko ang isang kilay ko. "I want you now," He whispered. Hindi ako nakapag-salita eto na ba ang kapalit ng pagtulong niya sa kumpanya ko.? Tanong ko sa isip.

Mabilis na nagsalubong ang mga kilay ni Dave nang marinig nito ang sinabi niyang iyon. “What do you mean I owe you one?” tanong nito sa kanya. Noon natawa ng mahina si Jade and then she rolled her eyes before she opened her mouth to speak. “Nakalimutan mo itong bed,” ang dalaga saka sinundan ang sinabi ng isang mahinang tawa. Sa pagkakatitig niya sa mga mata ni Dave ay noon nakita ni Jade ang kakaibang kislap sa mga iyon.

“Ano ba iyon huh? Hindi ka ba makapaghihintay na magising ako? alam mo naman na pagod na pagod pa ako simula kahapon.” “Ay ang sungit mo naman Ate.” Inismiran siya bigla ni Lyra pero biglang umamo rin ang mukha. “By the way, hihiram lang sana ako ng pera. May outing kami ng mga barkada ko noong high school. Biglaan lang kasi.” Tinaasan niya ito ng kilay. “Ay teka lang huh,noong isang araw ay kauutang mo lang sa akin at hindi mo nga ako binabayaran. Tapos ngayon, hihiram ka ulit.”

"Sinabi ko ba na libre? Sa pagkakaalala ko, babayaran mo pa rin 'yon kada buwan." Napahawak ako sa noo ko at pilit inaalala ang sinabi niya noong araw na 'yon. Ang naaalala ko talaga ay hindi ko babayaran dahil allowance ko 'yon. Eh kung alam kong babayaran ko pala 'yon, sana sa ukay na lang ako bumili, 'di ba? Naloko na, hindi pa nga ako nakakabayad kay Owen, may utang na rin ako sa kanya?!

“Narinig ko na andito ka sa aking harapan ngayon, dahil sa dahilan na you owe my old man thirty Million and one hundred thousand dollars.” “Let me correct you. I didn’t owe anything to your old man. Mga kapatid ko ang may utang sa kanya. At hindi ako. Di ko lang inaasahan na gagamitin nila ang aking pangalan para ipambayad nga ako kapag nabigo sila na hindi makabayad.”

malamig niyang tanong, “patuloy pa rin siyang kumokontak sa’yo?” “Opo, Sir…” yumuko si Trisha at hindi magawang salubungin ang mga mata ng kaniyang boss. “Paulit-ulit niyang sinasabing may utang na loob daw ako sa kaniya… kaya hindi ko magawang tuluyan siyang tanggihan.” Napahigpit ang hawak ni Erol sa baso. Utang na loob. Isa na namang salitang kayang gawing tanikala ang isang tao.

Tumango-tango lang ito. "Order muna tayo." Habang hinihintay ang order nila ay seryosong napatingin uli siya sa kaibigan. "Ano'ng gusto mong sabihin sa akin?" Inunahan na niya ito. Hindi na agad ito mapakali. "I- I know na last na iyong pinahiram mo sa akin. Nahihiya na nga ako sa inyo dahil hindi ko pa kayo nababayaran-"