I Owe You One Meaning Novels & Stories

maikli kong saad. “Cocktail coming right up!” masayang sabi naman ng bartender. Habang hinihintay ang order ko, ay lumilipad ang isipan ko. Para bang puma-flashback sa akin ang lahat ng paghihirap na naranasan ko matapos kong malaman na mayroong halos isang milyong utang na nakapatong sa ulo ko na gawa ng ex ko. “Hmm? It seems like you're in a deep thought, miss.”

Noon lang sa wakas ay tumayo ang aking ina, tinapik ang sarili na may ere ng tagumpay. Tinapik ang likod ni Subject One, sinabi niya, "Ang ginawa ko ngayon, pinahiya ang sarili ko sa harap ng lahat, ay para sayo. Tandaan mo ito paglaki mo. Huwag mong kalimutan ang utang mo sa akin." Ang mga manonood ay tumahimik, hindi mapalagay.

Bakit niya sinabi na ako, kung hindi naman ako? “Oo, ikaw raw. Bakit hindi ba ikaw?” tanong niya ulit na may pagtataka. Magsasalita na sana ako to correct her when I realized na it’s better na ‘yun ang alam niya para alam niya na may utang na loob siya sa akin, and so I can convince her to come with me. On that thought ay napangiti ako at binato ko sa kaniya pabalik ang unan, at saka ko isinuksok ang dalawang kamay ko sa trouser ko. “Yeah, it was me. So, you owe me. Not just today but yesterday too nu’ng nalasing ka. Remember? Ako ang nagbayad ng dress sa babaeng sinukahan mo last night. Ako rin nagbayad ng taxi na sinakyan natin at ng kaibigan mo. Lumalaki na nga utang mo sa totoo lang,” me

matapang niyang sambit. Napakamot sa noo si Owen at natawa. Lumapit pa ito sa kaniya. "How can you get out here? May paraan pa ba para makaalis ka dito? Wala ka nang magagawa kung 'di pagbayaran ang kasalanan ng iba and it's because of your kindness, 'di ba? You're willing to pay off someone's sin." "Just wait and see what I can do, Owen dahil panginginigin ko ang mga tuhod ninyo sa takot," madiin at puno ng tapang na sabi niya.

"Kung hindi ako naging ganun, baka hanggang ngayon ay single ka pa rin at ka-date mo ang mga papeles mo sa opisina. Isipin mo na lang ang niligtas kong buhay mula sa kalungkutan!" "That's true," pagsang-ayon niya na may kasamang malawak na ngiti. "I guess I owe you my life then, Anya." "At dahil may utang ka sa akin," panimula ko, dahan-dahang gumapang paitaas ang paa ko sa kaniyang hita, marahang kinikiliti ang gilid ng kaniyang sweatpants gamit ang aking mga daliri sa paa. "Anong balak mong ibayad?"

pahayag ni Uno na hindi mapaniwalaan ni Manuela ang sinasabi ni Uno. "We're going to settle thay debt, i don't want anyone have you as payment of your father's mistakes. That's were we going." pahayag ni Uno kung saan nakikita niya ang hindi makapaniwalang expression ni Manuela na hindi alam ni Uno bakit hindi niya nagugustuhan na makita ang ganoong klaseng emosyon kay Manuela.

naka-kunot parin ang noo ni Edward habang sinasabi iyon. "well, you said that I owe you something kasi sinamahan mo ako kagabi diba kahit ayaw mo? so, I'm planning to give back to you, you're that mighty." narinig ni Edward ang pagka bitter sa boses nito kaya tinawanan n'ya ang kaibigan. "what is it that you'll gonna give me? matutuwa ba ako diyan?" tanong n'ya pabalik dito.

“Didn’t she told you?” “What the hell are you talking about?” “She owes me now. I saved both of your lives.” “You’re the one who killed those snipers,” saad ko nang mapagtanto ang naging papel n’ya ng gabing ‘yon. “How much do you want?” Nagkibit-balikat lang s’ya bago ako talikuran. “I’ll come by to get what’s owed.” Pahayag nito bago ako tuluyang iwan.

"Manalo ka." "At kung matalo ako?" "Aaminin mo sa kanila ang pagmamahal mo o babayaran mo ako ng isang libong dolyar." Nag-roll ako ng mata, habang s********p ng kape. "Panlilinlang 'yan, at alam mo 'yon. Kung manalo ako, bibigyan mo ako ng isang bagay na mahalaga sa'yo, at kung matalo ako, utang mo sa akin ang isang libong dolyar."

Sinuklay niya paitaas ang kanyang buhok at mapaglarong ngumisi. Napaawang ang aking bibig at tila nilayasan ako ng katinuan sa aking kinauupuan. Para bang tumigil ang mundo at ang tanging naririnig ko lamang ay ang malalalim kong paghinga. “O-One billion? Nababaliw ka na ba? Saan ako kukuha ng gano'n kalaking halaga, ha?!” Mahina akong napahalakhak ngunit kaakibat nito ang kaba at takot kung saan ako kukuha ng perang pambayad.