I Owned You の小説・ストーリー

Gosh puro ungol niya lang naman ang naaalala ko kagabi! "Ahmm no, what was that again?" Ingat na ingat ako sa pagsasalita baka mamaya tuluyan na siyang magalit sa akin. "I said you're MINE, remember?" Marahas akong napatayo sa inuupuan ko at tiningnan siya na parang hindi makapaniwala. "Are you insane?! Yes we fucked, but that doesn't mean you can own me like a fucking toy when you want to please yourself!" Hindi ko mapigilan ang mapasinghal sa kaniya.

Agad kong naiyakap ang isang kamay sa sarili nang dumako ang tingin ng mga ito sa aking dibdib. Nagpalingo-lingo ako. “I am Silas Desmond's woman. You will pay if you touch me!” Hindi ko alam kung bakit iyon ang lumabas sa aking bibig. Pwede ko namang sabihin na inaanak ako ni Silas pero sa dinamirami nang pwede kong sabihin, iyon pa ang nabanggit ko.

Seryosong sabi niya at nakatitig lamang sa akin. "I'm not possessive, but once I own something it will be forever mine. You won't have to worry anymore, 'cause I'm always fond of you. Only you." Ngumiti siya dahilan para ngumiti ako at tumango tango. "Be fond of me, and then you can own me forever. Until my next life," I said and handed him my hand, he held it and kiss the back of my palm. Romantically. You'll always be a part of me, I'm part of you indefinitely.

nagtatakang bulong ni Jack bago muling ibinalik ang pansin sa pinapanood na soccer game. ISANG MAPANG-UYAM na ngiti ang pinakawalan ni Roman habang nakatitig sa hawak niyang picture frame. It was him and Celestte. Kuha iyon noong nakaraang taon, nang mismong araw na tanggapin siya ng babae bilang boyfriend nito. “How could you?" mahina ang tinig na usal ni Roman. Bakas roon ang hindi maitagong kirot at galit. “How could you??!" ulit niya habang madiing hawak ang picture frame.

Mukhang nabasa niya ang nasa isip ko Huminga ako ng malalim, "Ako din naman, wala na kong gustong makasama kundi ikaw lang" "Thank you, i love you"

Iniba na lang niya ang paksa. “So, ito, sarili kong bahay ito. Dito ako madalas kapay ayaw kong umuwi sa ‘min. Dito na tayo titira, kaya ituring mo na rin itong sarili mong bahay, okay? Dahil isa ka na rin sa nagmamay-ari nito.” “Salamat, Weston. Kung hindi dahil sa ‘yo, hindi ko alam kung saan na ako pupulutin ngayon.”

Kaya pinilit ko syang itulak ngunit mas malakas sya at di nya ako hinayaang maka alis. “No, Hindi mo ko pag aari! No one own me but me” singhal ko dito at tatanggalin ko ang mag kakadagan nya sakin ngunit mabilis nyang kinuha ang dalawa kong kamay at inilagay sa ulohan ko. “ Do you want me to remind you how i owned you that night, sweetheart? ” mula sa malambing na boses neto kanina nag bago ito naging isang medjo madiin at baritono.

clenching his jaw while his Adams apple goes up and down. "Explain? Oh come on. Sino ang niloloko natin dito? Sarili natin? Don't you know? I'm not yours since then. And you only own me physically but not the whole me. Kaya 'wag mo na akong pakialaman kung ano ang gagawin ko dahil 'di mo ako pag-aari, at 'di kita kailangan." I exploded my anger into him.

Tinaggap niya ang pakikipagkamay nito. “Yeah, hindi ko akalain na ganyan pala kaganda ang owner ng Zenai,” then he gave her a charming look. “Ahm, pwede ba tayong mag-selfie?” “Sure,” kaagad na pagpayag niya. halatang pagka-playboy ito pero aware naman siya sa mga lalaking kagaya nito. Ayaw lang niyang bastusin ito kung kaya pumayag siyang makipag-picture.