I Slept Novels & Stories

I gritted my teeth. Agad kong inilapag ang cellphone ko sa kama at humilata ako. Hays! Nakakawalang gana naman siya, kaasar. Humigab ako bigla, I'm sleepy! Dahan-dahan kong ipinikit ang aking mga mata at agad na nakatulog.

I realized that I didn't have any day-off from work since the past two months. I dozed off at nagising na akong nasa kuwarto na ako. Hindi sa kuwarto ko kanina pero sa isang master's bedroom. Mag-isa lamang ako sa loob pero alam kong nandito na si Sage cause it's impossible for me to sleepwalked. Gabi na ba? Bakit parang nakakarinig ako ng ulan? Nakabukas rin ang lamp kaya imposibleng may araw pa.

“Yung tungkol kagabi, ahm hindi ko intensiyon na…” “I had a very good sleep last night. Noon lang ulit ako nakatulog ng masarap.” “Ha?” “Oo, at salamat sa pagpayag mong matulog ako sa kwarto ninyo. I always had a nightmare, at nahihirapan akong ma-overcome iyon. But last night, I sleep peaceful and calm.” Ginagap nito ang kanyang mga palad. “I’m sorry about how I treated you before.”

And honestly, hindi ako nakatulog. "I didn't sleep, and I don't know why." Wika ko at saka kinuha ang tasa na nilapag nito. "Hindi ka uminom ng sleeping pills para sana nakatulog ka." Giit nito habang ako'y pinagsasandok ng pagkain. "I couldn't find them. Pati hayaan mo na, sa office na lang ako iidlip." Sagot ko na lamang rito at nagsimulang kumain.

Inilibot ko ang tingin at doon ko napagtanto na nasa loob na ako ng kuwarto. Napakunot ang noo ko. Paanong... paanong nangyari na narito na ako sa kuwarto? Mariin kong ipinikit muli ang aking mga mata, pinipilit na alalahanin ang mga huling sandali bago ako nakatulog. Sigurado akong nasa sala ako kanina, nakabalot sa kumot habang nanonood ng TV. Nag-sleep walking ba ako at hindi ko lang maalala dahil sa sobrang pagod at antok ko? O baka naman... baka naman dumating siya?

It's hurt my back. Napansin kong hindi na rin siya naglulumikot at mas naging mahimbing na ang tulog niya, kanina parang ang lalim ng iniisip niya ni hindi niya nga pinansin ang sinabi kong na-miss ko siya. Hahalikan ko na siya pero nahiga siya bigla, kabanas! Halik lang naman eh! Dinaan niya pa ako sa pasigaw-sigaw niya eh gusto lang naman niya talaga akong nakata tabi ngayon. I feel comfortable that's why I feel sleepy, and I want to sleep to, my first night I'll sleep without drinking a alcohol but gladly night cause with her. I smile and I kiss her neck before I close my eyes and let myself to fall as sleep.

I replied. "How's your sleep?" he asked. I flashed a smile, "Great, how about you?" I asked. "Sobrang sarap ng tulog ko.." he answered, "After years, it's my first time to sleep that good." he added. "Why?" "Simula noong umalis ka, I was having a hard time to sleep. I was diagnosed with Insomnia that time. And so what I did was putting a pillow beside me just so I could sleep, in that idea, I would think that you're still with me. And I am hugging you.." he explained.

Dahil weekdays, kami lang ang nandito sa hapag. Kanina pa raw sila gising at ako na lang ang hinihintay. Mabuti na lang at kaibigan ko naman sila kaya hindi ako nahiya na mag-tatanghali na nang nagising ako. "Yup!" I replied. "Bakit ba kasi nahirapan kang nakatulog kagabi? May insomnia ka?" si Kola. Umiling ako. May sumagi sa isip. "Wala. Nahirapan lang talaga."

These past months, I have been in the process of how to make my marriage proposal unique and memorable than those we usually witness online, yet now I find that shaking. Matapos ko siyang mapunasan at mabihisan napili kong matulog sa kwarto ni Baby Elizar. Pinatulog ko na lang ang yaya nito sa kabilang room. I can't sleep with her tonight again after what I discover. Hindi maalis sa isip ko ang lahat ng nangyayaring pagbabago kay EL habang nakatingin kay Baby Elizar na mahimbing at payapang natutulog sa tabi ko.

Inaayos ko na rin ang suot n'ya at saka s'ya nilagyan ng kumot. Gusto n'ya pa sanang katabi ako matulog but I told him I am not sleepy yet since I just woke up. In the end, he just let me go out of my bedroom. Pahabol pa itong nagsabi ng ‘I love you’ sa akin bago ko tuluyang masara ang aking pinto.