I Will Run For You Mga Nobela at Kwento

Kaswal namang nag-uusap sina Vincent at Ronald bagama’t may konting tensyon pa rin sa pagitan at naiilang si Andrea. Hindi siya sanay ng ganoon. Ngayon niya lang naranasan ang ganoon na maligawan nang pormal. Palibhasa noon… Ah…! Ayaw niya nang balikan uli sa alaala ang senaryo noong araw. Kung paano siya hinigpitan ng kan’yang ina. “Yes, I have already decided to run for governor in the upcoming election next year.” Sabi ni Ronald nang mapadako ang usapan sa politika.

Alam niya ang kantang to? I'll run away with your foot steps 🎵 I'll build a city that dreams for two 🎵 And if you lose yourself 🎵 I will find you 🎵 Napanganga ako dahil ang galing niyang kumanta. Ang ganda ng boses niya. Mas lalo kong nadama ang pagtugtog ng paborito kong kanta dahil para sabayan ko ng paghumming ito. "Why don't you join me?" nakangiting tanong niya.

turan niyang inismiran pa ang kaibigan. “Sige na, tawag ka kapag nasa Manila ka na…” muling taboy ni Bryanne sa kaibigan. “Ang mga bilin ko,ha. Tawagin mo lang si Tiya—-” “Oo na, oo na…Paulit-ulit, Klarisa San Miguel.” “BUKAS NA ANG flight mo, bro?”

wika ulit ng assistant THE VOWS I, Jericson/Kattie take you Jericson/Kattie to be my husband/wife, my partner in life and my one true love. I will cherish our friendship and love you today, tomorrow, and forever. I will trust you and honor you I will laugh with you and cry with you. I will love you faithfully Through the best and the worst, Through the difficult and the easy. Whatever may come I will always be there. As I have given you my hand to hold

Malaking butas itong argumento sa pamemeke naming dalawa. “I’m just saying, if you really truly love each other then go for a church wedding. It won’t hurt that much, kahit tayo pa ang mag-shoulder ng buong payment because it’s nothing, just to be frank. You know, some quick love is bound to be doomed early.”

singit naman ng senyor sa kanya. "Nakakatanggap po ako ng ilang offer para sa internship sa ilang mga kompanya, pero mas gusto ko na pong magtrabaho agad," magiliw niyang saad. "I see, kung sabagay normal lang naman iyan para sa isang running for Cum Laude," masayang puna ng senyor "I'm happy for you Ija!" napapapalakpak na sabit naman ng senyora.

Naguguluhang tanong naman niya. "Wala, 'Pa!" mabilis namang sagot ko. Dumeretso ako paakyat ng hagdan. "Tina, pakiakyat nga lahat ng dala ko dito sa kuwarto ko," utos ko naman sa helper namin na naglilinis sa may living room. Nakakaisang step pa lang ako, nang may maalala ako kaya lumingon ako ulit kay Papa. “Anyway, ‘Pa, ready na ‘ko. We can talk about my party and… about me running as Mayor of El Tierra.”

Umayos naman ako sa pagkakatayo at umiling. “No, hindi ako napipilitan, Papa. After all, I will gain something if I do this. I’ve told you about my plans on running as the Supreme Student Government President, right?” Huminto ako sa pagsasalita at naglakad palapit kay Papa. “I think that pageant could help me to be known by other students. That’s a good publicity for me. I don’t have to win. I just have to join and try my best, right?”

Yun nga lang masakit pa rin sa tuwing naalala ko ang mga pinagsamahan naming nauwi sa wala. Pero hindi ako nagsisisi sa desisyon kung tumakbo at umalis mula sa kanila. I run away not because I'm coward or loser. I run away because I need to fix myself. Hindi ko sila kailangang harapin kundi sila dapat ang humarap sa akin dahil sila ang nagkamali at hindi ako. I choose to runaway from pain because I want to save myself before it's too late.

pa-inosente nitong tanong. "Cassandra's father, you know what I'm talking about. Please, stop chasing the guy who pushed you away." "I don't have a plan to chase him. Levi, he's the one who needs to chase us." "Ewan ko sayo Ahiah, just make sure he will not hurt you again. By the way, ngayong nandito kana be ready to be the president of EXGC." Sambit ko habang naglalakad-lakad kami rito aa garden.