Novel & Cerita We Made It

Nakita ko namang sinamaan ako ng tingin ni Macy pero hindi ko nalang siya pinansin pa. "Sige lang." sabi naman ni ate Niña. Our team is in a huddle and this is what we say, We say Go, Fight, Win! Our team is in a huddle and this is what we say, We say Go, Go, Go! Our team is in a huddle and this is what we say, We say Fight, Fight, Fight! Our team is in a huddle and this is what we say, We say Win, Win, Win!

Sobrang bilis ng pangyayari. Lev and I got married that day. Yes, it was rush, but we like rush. We made a ruse in rush. Everyone was left dumbfounded when they found out that we are already engaged before. Parang bumalik lang din sa akin. That's just how things are. We made a ruse, we fell in love, made everyone hate us, and now, we are married!

“Kung gusto niyong magbalikan, go. Kung gusto niyong magpakasal ulit, go. Pero huwag dito!” Napatawa ako. “Okay.” “Good.” Kinuha ko ang bag ko. “Uuwi na kami.” “Finally.” Napatingin ako kay Adrian. “Ready?” Ngumiti siya. “Always.” Hinawakan niya ang kamay ko. At bago kami lumabas, nilingon ko si Mara. “Thank you.” Ngumiti siya. “Just don't run away again.” Tumingin ako kay Adrian.

Napaiyak na lang siya at tulad niya napatayo na rin ito. Humarap sa kanya, nagulat pa siya nang hawakan siya nito sa pisngi at binigyan siya ng malawak na ngiti. "We made it, Ate... kinaya natin kahit nag-isa tayo sa buhay kahit mag-isa tayong lumaban sa hindi patas na mundo..." "You are made at me, you hate me na ako ang naging ate mo," umiiyak sa sinabi ni Suzzete.

pahabol na sigaw ni Zane sa babaeng mabilis na nakasakay ng kaniyang kotse. Ngunit bago pa umalis si Kila, tumigil pa ito sa harapan ng lalaki habang nakataas ang kilay. “I. would. never. change. my. mind,” mariin na sagot niya at ngumiti. Zane was left dumbfounded. Once again, he thought this wasn’t gonna be so easy.

Madalas na half day lang din ito kaya no choice siya kundi mag-adjust kahit hindi niya trabaho ginagawa na niya para hindi na ito mahirapan pa. Matapos makuha ang pina-take out nila. Sabay silang lumabas ng restaurant ngunit agad ding natigilan nang biglang may babaeng sumulpot sa harapan nila at ang sunod nitong ginawa ay talaga namang ikinagulat niya.

wika niya "We have our plans polished, Bro. Stop stirring Lara's mind with any other options. Mas lalo lang magiging kumplekado." "Alam ko naman yun pero kung final na talaga disisyon niyo, o sige. Papaalalahanan lang kita, Bro. Isa-uli mo sa amin ang kapatid ko kung wala nang ihahaba pa ang pasensya mo. Maarte to, mataray at madaling magalit. Good luck na lang sa isang taon mo."

Hindi nakapag-react si Dreb pero maya-maya ay tumugon na rin ito sa mga halik ko. Ibinuhos ko sa halik ang sakit at poot na nararamdaman sa mga oras na iyon. Yes, Mile and my fucking bestfriend is making out just behind us and I'm too fool to realized it. They fooled me and I'm really such a fool and weak.

True enough mukha nga talagang hindi ako buntis, ngumiti ako sa kanila. Sabay sabay kaming lumabas ng kwarto ng matapos kaming mag-ayos. Sa paglabas namin ay akala ko maaabutan pa namin ang mga boys sa sala but it turns out na umalis na sila, nag-iwan lang ng note na nagsasabing nauna na ang mga ito sa simbahan. Tapos nasa labas na daw ang sasakyan na gagamitin namin nila mama, nanduon na din daw ang driver.

Mukhang napanatag naman siya, "Thanks." Saktong 6:35 ng hapon ay natapos na kaming kumain at nagpasyang pumunta na sa warehouse na malapit sa school. Nilakad lang namin ito ni Mikaela dahil nasa loob lang naman ito ng isang street. Wala halos tao sa street kaya tahimik din at medyo madilim na rin sa paligid dahil malapit nang gumabi.