I Wonder Why I Wonder Why Novels & Stories

dagdag ko pa. Ilang beses siyang napakurap at animo’y hindi naintindihan ang tanong ko kaya’t awkward akong ngumiti sa kaniya at nahihiyang nag-iwas ng tingin. “A-Ano, curious lang ako nang kaunti,” nahihiyang sambit ko. “Why? Nagalit ba sa ‘yo si Daddy because you let me play outside?”

Why am I nervous? Lumingon ako sa kanya. Mataman niya akong tinitignan. Naghukay ako ng lakas ng loob upang may lumabas na salita sa bibig kong hindi ko alam kung bakit nanginginig...nahihiya. “Why should I not?” balik kong tanong. Oo nga, why shouldn't I rush? Ano pa bang gagawin ko dito? He lick and then bite his lip.

Lincoln’s POV Ilang saglit pa hinila niya ako papunta sa edge ng parking lot ng floor na ito, “Twinkle, twinkle, little star, how I wonder what you are,” Pagkanta niya habang ginagawa ito, “Up above the world so high, like a diamond in the sky,” Pagpapatuloy niya.

Hindi ako makatingin doon at halos gusto nang sabunutan ang sarili dahil sa katangahan ko! “Why are you wearing a ring?”

Hindi ko alam ang uunahin, buhay namin o amoy ko? Nawala lahat ng nasa isip ko at lahat naibalik lahat ng takot ng sakalin niya ako gamit ang kanyang braso habang may tutuktok na baril sa aking sentido. Kung hindi niya lang ako hawak ay muntik na akong matumba dahil sa panghihina. Pagod, pagsisi, at galit. W-why..... why I experienced these all? Nakakapagod, nakakapagod dahil sa ganitong pangyayari ramdam ko ang matinding pag-iisa.

At doon tuluyang sumabog ang mundo ni Mia. Hindi niya alam kung ilang minuto siyang nakatayo lang sa gitna ng sala, hawak ang throw pillow habang nanginginig ang dibdib niya. Parang biglang lumaki ang buong apartment, parang lumamig ang hangin. Parang lahat ng ingay sa utak niya naging echo. Why am I like this? Why now? Why him? Why… again?

Napataas ako ng tingin. And when I did, I saw it. Hindi lang pagod. Hindi lang concern. May something deeper sa mata niya—parang may kutob, parang may tanong na unti-unti nang bumubuo sa isip niya pero ayaw niyang bigkasin. "Why did you really ask that?" Natigilan ako. Biglang bumigat ang paligid. Parang kahit ang hangin sa kusina, huminto.

Bakit? "Why are you doing this Cassandra?" Finally I mimicked my own thoughts. "I don't need reason." Walang gatol na sagot ni Cassandra. Her eyelashes swept up and down. It makes me hypnotized by her. "I just know that.." I have waited for her to say even more, ayaw ko ng binibitin ako. "You are clumsy, dumdum.." "What!?" Nanlalaki ang mata at ulo ko sa sinabi nya. "Dumdum?!" Parang sinabihan nya akong tanga face to face. "How dare you hindi ako tanga!"