Wondering In Tagalog Novels & Stories

Ano kaya'ng breed? "Ano'ng itatanong mo?" Umupo ako sa wooden stool na naroon at tumingala sa mga bituin. Bigla akong nakaramdam ng lungkot sa di-maipaliwanag na dahilan. "Naalala mo 'yong huli nating pag-uusap? Tinanong mo ako kung na-meet ko na ang parents niya." "I remember that."

--- --- Tumango siya. --- --- "I wonder how I survived without knowing you." --- --- Napangiti ako. --- --- "Cheesy." --- --- "True." --- --- Tumawa ako. --- --- At sa sandaling iyon... --- Wala akong iniisip na nakaraan. --- Wala akong iniisip na future. --- --- Nandito lang ako. --- Kasama siya. --- --- Pero habang tinatamasa namin ang katahimikan...

Pinaghandaan na niya at prinaktis ang mga sasabihin niyang linya mamaya para makuha ang loob nito at pumayag sa kasunduan. Nakakabagot na din kasi dito sa Batangas. She are eager to come home right away. Marami pa siyang dapat asikasuhin sa pag-uwi niya lalo na ang ikalawang problema na kinakaharap niya ngayon. ‘Dios mio, que voy a hacer?’ Usal niyang dalangin sa Spanish na ang ibig sabihin ay “Diyos ko, anong gagawin ko?”

"What are you doing?!" "Landscaping." Kumunot ang noo niya. "In Tagalog, nagbubunot ng damo. Pinasosyal ko lang." Madami-dami na rin itong nabubunot. Tagaktak na ang pawis nito sa katawan at sa gilid ng mukha nito. Tumayo ito at lumapit sa kanya. "O, bakit sumisigaw ka? Ang aga-aga pa galit ka na naman."

Meron ding iba't ibang uri ng mga bulaklak at halaman dito, at may kakaunting puno ng manga at tambis. "Ano ba ang pumasok sa iyong utak at lumapitlapit ka pa sa panganib? Ano na ang mangyayari sa iyo kapag nakilala ka ng Don? Mahahanap mo pa ba ang iyong mga magulang Corazon?"

Diyos ko, ano ba ‘tong nararamdaman ko? Mabilis siyang pumihit patalikod dito saka nagtalukbong ng kumot. What is wrong with me? Ano bang nangyayari sa akin? Bakit ba kung anu-ano ng naiisip ko? Nababaliw na ba ko?

Grabe kung makatingin porket mayaman na siya? Nadungisan ba ang ego niya dahil ang naka one night stand niya kagabi ay isang waiter lang? Well, hindi ko na iyon problema! Problema niya iyon! Kalandi landi kasi. Pinigilan kong umirap at umiwas na lamang ng tingin sa kaniya at nagpatuloy sa paglalakad ng parang walang nagyari, na parang hindi ko siya kilala. Hindi ko naman talaga siya kilala eh! Kilala ko lang sa mukha pero sa pangalan hindi.

He has accent when speaking tagalog! "Baka nakalimutan mo, hindi ako si wonder woman?" Sarkastikong inporma ko rito. Mukhang nakakalimutan nito na tao ako eh. "Did you forget as well, that I can fly and I can carry you?" Balik tanong nito sa akin. Nalaglag naman ang panga ko. "W-what?" Hindi sa dahil nabingi ako at hindi ko siya marinig. Talagang wala lang akong masabi!

Tipong flash lang sa mata ngunit sa dami… Napapikit ako… Kung totoo man nga ang wishing star sana marinig itong panalangin ko. I wish every time na magkasama kami, he must feel happiness. “Monina.” gising nito sa akin. “Wishing star. Dapat humiling ka din.” “Meaning may hiniling ka. What it is?” “Hiling ko yun sa wishing star. Hindi sayo.” “Tell me. Di naman totoo ang wishing star.” “Ewan ko sayo.”

Ang weird diba? Nang magsawa akong magbrowse sa f******k ay nag offline na rin ako. Nagbukas na lang ako ng radio at nag manual search ako ng isang Fm radio station sa Pilipinas. Ewan ko ba nakatira kami dito sa Europe pero ang palaging hanap ko ay mga OPM at hindi ko rin pala alam na hindi ko alam kung bakit marunong o nakakaintindi ako ng tagalog? Kapag naman tinanong ko si Daddy at Kuya Brent sasabihin nila na “Half Filipino tayo tinuruan kang mag tagalog,” pero bakit ganun? Parang wala akong maalala?