I Wonder Why I Wonder Why นิยาย & เรื่องราว

Nabitawan ko pa ang kutsara at tinidor na hawak ko. Hindi ko maintindihan ang dapat kong maramdaman. This is so sudden. But the first question that flashed in my mind was... “Why me..? Insensitive asshole.”

Tinitigan niya ako sa mga mata, “Why did you kissed me?” Umawang ang labi ko. Anong sasabihin ko? Hindi ako makasagot. Unti-unti namang nangunot ang kaniyang noo ay mas lumalim ang pagtitig niya sa akin. Kung pwede lang akong matunaw sa mga titig niya—marahil ay kanina pa. “Tell me why, Blair? Gusto kong malaman kung bakit mo ako hinalikan? Anong dahilan mo? Do you like me? Do you have feelings for me? I wanna know why, Blair. Bakit mo ako pinapaasa?”

Nakakahiya, hindi ako makapaniwala ngayon na sa kabila ng mukha ko na ito nagagawa ako titigan ni Fabian na parang ako ang pinakamagandang babae sa mundo. "Why?" Tanong ko. Hindi lang ako sigurado kung para saan ang word na why sa maraming tanong sa isipan ko. Bakit ako ganoon ako tingnan ni Fabian, bakit ako nito hinalikan at bakit iyon ginagawa ni Fabian sa akin.

Dahil sa gulat at muntikan pa akong mahulog dito, madali akong umatras at napa upo sa umuusok na bato. "Where am I?!" Tanong ko sa Sarili. I roamed my eyes around and it made me realize one thing. I’m a I’m... I’m... in danger! Why am I here?" "Be quite," narinig ko ang pamilyar na boses ng babae. Could it be... another queen? But why here? Of all places? Why in the world is there a volcano that appears to be about to erupt? Who are you? What a queen are you? "

Pero bakit? Dahil ba sa wala pa akong maipagmayabang? Dahil sa wala pa ba akong napatunayan? Iyon ba ang dahilan? Ang dami kong tanong ngunit hindi ko na nagawa pang itanong sa kaniya. ****end of flashback****

He ask na ikinangiwi ko. “Pinaglalaruan mo ba ako? Anong why?” "Why are you not a tomboy anymore?” Pag-uulit pa niya na akala mo naman ay hindi ko naintindihan iyong tanong niya. Naintindihan ko, pero kasi, why is he asking why? “Zacky,” nakasimangot na ani ko. Aamba ulit siyang lalabas, I immediately talk again. Pakiramdam ko kasi paglabas namin dito sa kotse talagang hindi na niya ako papansinin!

"Honto? Why?" "Because you're late. I have an urgent meeting with my people. So please, don't get mad at me." "Why?" "Because..." Hindi na niya naituloy pa ang kanyang sasabihin at napapailing siyang sumulyap sa akin. "Wait! Why are you always asking why question?" "Why?" nakataas ang kilay na tanong ko. "Because I need explanations!!!" Nakangiti siyang umiling. "Wifey?"

"Can't you see? Nahahawa ka na ng pagka-weirdo nung lalaking yun dahil sa pagtatanong niya sayo ng kung ano-ano." Yung halik na yun, napakasimple lang noon, pareho lang kaming hindi gumalaw, naglapat lang ang labi namin, ganun lang pero bakit? Bakit hanggang sa paghiga ko sa kama ay yun pa rin ang huling iniisip ko hanggang sa makatulog ako?

"Why do you look like me?" Shit!

nag paulit ulit ang mga salitang iyun sa isipan ko bago pa ako matumba sa gitna ng maulan na daan. Nagising ako sa hindi pamilyar na lugar, tatayu na sana ako ng bigla akong hindi makagalaw "bakit ako nakatali?" ito ang tanung na bumuo sa isipan ko, nakagapos ako habang naka higa sa kama, diko alam kung nasaan ako, at lalong hindi ko alam kung bakit ako nakagapos, nag pumiglas ako dahil umaasa ako na makatakas sa pagkakagapos ngunit naging dahilan lang iyun ng ingay "gising kana pala?" napatingin ako sa nag salita, isang hindi pamilyar na lalaki ang nasa harap ko ngayun, "sino ka?, bakit ako nandito?, bakit ako nakagapos?, anong kaylangan mo sakin?" sunod sunod kong tanung, na naging dahilan