Bawat salin ng mga linya sa kantang 'Magbalik' ay talagang nakakabagbag-damdamin! Pero kung pipiliin ko ang isang paboritong bahagi, ito ay ang linya kung saan sinasabi ang 'Mga alaala na kay hirap kalimutan.' Minsan, parang nakikita mo ang sarili mo sa mga salitang ito, lalo na kung naranasan mo na ang pag-ibig na nawawala. Ipinapahiwatig nito ang sakit na dulot ng mga naiwang alaala, at talagang bumabalik ako sa mga panahong iyon kapag ako ay nawawala sa isip o nagmumuni-muni. Ang mga alaala ay parang mga sundalong bumabalik sa buhay natin, palaging handang ipaalala ang mga moments na pinagsamahan, kahit na masasakit.
Ang linya rin na 'Kahit na ako'y nag-iisa' ay bumabalot sa parehong emosyonal na paglalakbay. Kapag nabasa ko ito, naiisip ko ang mga panahon na nag-iisa ako, hinahanap ang mga taong mahalaga ngunit tila wala ako sa kanila ngayon. Parang sa likod ng bawat nalulumbay na pag-iisa, naroroon ang pag-asa na balang araw, muling magkikita. Ipinapakita nito na sa kabila ng mga hindi pagkakaunawaan at pag-alis, may bahagi pa rin na umaasa. Nakakaengganyo talaga ang mga liriko ng Callalily, at ito ang dahilan kung bakit patuloy na bumabalik ang mga tao sa kanilang musika.
Sinasalamin nito ang mga suliranin ng buhay – ang pag-ibig, pag-asa, at ang mga trahedya. Iba-iba ang ating karanasan, pero sa musika, nagiging iisa tayo. Hanggang ngayon, natutunan kong yakapin ang mga alaala na dala ng mga awitin na ito, dahil siya ring mga alaala ang naghulma sa akin. Tulad ng pag-ibig, may mga pagkatalo man, ang mga alaala ay palaging nagiging bahagi ng ating kwento.