Novel & Cerita Ibarra Crisostomo

Bihira na lang ang lalaking mala crisostomo ibarra at maria clara na babae ngayon. "You must had a threesome colten it's great!" "I already did and it was really great. But its hard to find a tight one" gusto ko nang takpan ang tenga ko dahil sobra sobra na ang naririnig ko na kabastusan na lumalabas sa bibig nila. Wala ba silang maisip na topic at iyon ang topic nila. God what an asshole pare pareho lang sila na isa ang habol sa aming mga kababahian.

God will never give you hardship without making you happy in the end. Mas lalong dumiin ang paglapat ng kanilang mga labi, iginalaw niya iyon upang mas palalimin ang halik nilang dalawa. The overwhelming joy is filling his heart, to be kissed by the woman he love is the best thing that ever happened in his life since the day he decided to be alone. "Maria," bulong niya. She hummed. "Mahal kita." She smiled, her cheeks turn red. "Lakas makaCrisostomo Ibarra at Maria Clara, oh irog ko ako'y laplapin mo." Sabay silang natawa ng malakas sa kalokohan nito.

Hindi na siya nakatiis at nilapitan na ito para kausapin. "Are you sad about what happened to him, Dad?" Malumanay niyang tanong. Crisanto took a quick glance at her bago ibinalik ang tingin sa kapatid. "Who wouldn't get sad? Nag-iisa kong kapatid si Crisostomo, Lara. Natural lang na makungkot ako sa sinapit niya." Lara's lips formed a small smirk. "Tama po kayo Dad. It's very saddening pero sa kabilang banda, you can see this as a better opportunity."

"Ano ba ang kailangan mo?" tanong ng lalaki sa kabilang linya. "Si Mr. Alejandro Garcia Monteverde, isa ka sa pinakamayaman sa buong Espanya, ang pinakasikat na prinsipe noon at nagmamay-ari ng iba't-ibang ari-arian at malalaking building sa iba't-ibang mundo. Sino ba naman ang taong hindi matatakot sa'yo? Ngunit hindi na ako simpleng taong katulad noon, hindi na ako natatakot na mamatay ngayon---"

"Naiinip na ako... Talaga bang sinusubukan ang pasensya ko ng hayup na Darius na 'yan! Lalo lang siyang magiging mayabang kapag pinagtagal n'yo pa 'yan!" "Konting pasensya po Boss magagawan din namin 'yun ng paraan." Si Anselmo Dominguez ang isa sa pinakamayamang Haciendero sa bayan ng Sta. Barbara. Kaya hindi kataka-taka na mabili niya ang mga lupain sa kanilang lugar kusang loob man o sapilitan.

Carmella Muntik pa nyang malagla ang hawak na cellphone ng makita ang lalaking nakatayo sa may pintuan ng kubo. Nakakunot ang noo nitong nakatingin sa kanya. Napalunok sya habang titig na titig sa lalakeng ang buhok ay aabot sa batok na nito na may pagka wavy at magulo. Nakasuot ito ng itim ng t-shirt at maong na halos punit na sa magkabilang tuhod. Wala itong sapin sa mga paa. May hawak itong malaking baril na ginagamit sa panghuhuli ng mga ibon. Matapos nyang masuri ang kabuuan nito, bumalik ang mga mata nya sa mukha nito. Napalunok sya muli ng mapagmasdan mabuti ang gwapong mukha nito. Iniisip nya kung sino ito at bakit tila ngayon lang nya ito nakita sa San Miguel. Well, nasa dulo na ng

Saad nito sabay lapag ng brown envelop na naglalaman ng kung anong files na ipinapainbestiga niya sa kanyang pamangkin. Si Reinald Crys Takahashi o mas kilala bilang Rei ay isa sa pinakamagaling na investigator at assassin sa buong mundo na nagtatrabaho sa Landcaster's Company. Nag-aral siya sa Japan ng taekwando at maging assassin kung saan ang paaralang 'yun ay mismong ang ama niya ang may ari na si Ken Takahashi. Yes, he is half Japanese and half Filipino but his name mostly he used was the Reinald Crys only especially when he is here in the Philippines.

Iba sa nakasanayan ni Isabella na puro sigaw at mga utos mula sa madrasta ang unang bumubungad sa kaniya. Naglakad-lakad si Isabella habang inililibot ang tingin sa paligid. Bumaba siya ng hagdan hanggang sa mahinto siya sa gitna at pinagmasdan ang isang lumang larawan na nakasabit sa dingding. Litarto ng isang lalaking may katandaan na ang hitsura. Kung huhulaan ay tila na sa singkuweta anyos ito. Mestizo, matangos ang ilong at bilugan ang mga mata. Makapal ang kilay at mahahaba rin ang pilik mata. Bumaba ang tingin ni Isabella sa mga letrang nakaukit sa lalagyan ng larawan.

isa. Walang ginawa si Gobernador Gregorio kung hindi maglaro ng liam-po at magsabong nang walang puknat at saka nagsimula na humitit ng apyan. Sakaling kayo ay napadaan kung mag-darapithapon sa daan ng Santo Cristo ay makikita ninyo ang isang taong nakaupo sa tindahan ng isang Intsik. Siya'y isang lalaking maliit, naninilaw, payat, hukot, malalim at namumungay ang mga mata. Ang mga labi at kuko ay nangingitim. Kung gumagabi ay makikita na ay mapupunang siya'y titindig na hirap na hirap at nakatungkod na tutuloy sa isang makipot na panulukan at papasok sa isang maruming dampa. Sa ibabaw ng pinto ito ay may isang karatulang malalaki ang titik na kinababasahan ng ganito: Fumadero Publico de Anf

humahagulgol na tanong ni Iris. “O-oo, okay ako, hija. Papapuntahin ko si Cris diyan ha. Makikita rin si Alexander. Lakasan mo ang loob mo,” nangingilid ang luha ni Doña Conchita, kasabay ng panginginig at panlalambot ng tuhod nito, pero pilit siyang nagpapakatatag. “Pero—Mommy—baka hindi na siya—”