Novel & Cerita Ilarawan Si Crisostomo Ibarra

halos wala nang lumabas na boses sa akin. Ariana Lopez — Crisostomo 1963 - 2015 I sobbed hard the moment I realized it. Hindi ako makapaniwala. Pabalik-balik ang tingin ko sa mga puntod habang nasa gitna ako niyon. It was a vacant land area with bright green grasses. Ganito ang... Dito ang... gusto nilang paglibingan sa kanila. “Oh my God!” impit na sigaw ko. “Mommy! Daddy...”

Nakahinga ako ng maluwag dahil inagaw niya ang atensyon na imbes ay nasa akin. “ Yes it is. Before I forget, I would have offered a big project if she agreed. ” pormal niyang tukoy sa kanyang pakay. Napalunok ako ng lihim dahil sa kanyang sinabi. Malaking project? Gustuhin ko man pero nakaka-kaba! Hindi naman sa pino-putdown ko ang aking kakayahan. Pero syempre, isang Kristof Ibarra ang nag alok sa akin. Kilala siyang tao at isa sa mga tinatangkilik at kinatatakutan sa mundo ng Business.

Nagtaka naman ako kung anong klaseng tanong 'yon. "Crush? Ano ba 'yon?" inosenteng tanong ko. Nagtinginan silang apat sa akin at nagtawanan. "Seryoso ka, Iris? Hindi mo alam ang crush?" natatawang tanong ni Jolo. "Walang hiya ka. Magha-high school na tayo wala ka pa ring alam sa crush." Dagdag pa ni Jimboy. Ngingisi-ngisi namang humarap sa akin si Rhea. "Alam mo, Iris. Ang crush ay isang paghanga lang 'yan. Kung tinamaan ka talaga. Tatamaan ka talaga." Paliwanag nito sa akin.

“Isang kalabit lang ng baril ko, puwede ko nang pasabugin ang ulo ng isa sa inyo. Hindi mo ba naiisip ang peligro kung hindi ka susunod sa akin?” Napalingon si Iris sa sala. Doon niya namataan ang pulang ilaw na gumagalaw, tila nagmamarka kay Alexander at Cris. Nanginig ang buong katawan niya. “Sinong gusto mong unahin ko sa kanilang dalawa?” Humalakhak ang lalaki. Nag-unahan ang luha sa mga mata ni Iris. Nabasag ang base sa tabi ni Alexander sa lakas ng kanyang suntok. Napahugot ng baril si Cris. “Sniper…” bulong niya. “Anumang oras, may tatamaan.”

God will never give you hardship without making you happy in the end. Mas lalong dumiin ang paglapat ng kanilang mga labi, iginalaw niya iyon upang mas palalimin ang halik nilang dalawa. The overwhelming joy is filling his heart, to be kissed by the woman he love is the best thing that ever happened in his life since the day he decided to be alone. "Maria," bulong niya. She hummed. "Mahal kita." She smiled, her cheeks turn red. "Lakas makaCrisostomo Ibarra at Maria Clara, oh irog ko ako'y laplapin mo." Sabay silang natawa ng malakas sa kalokohan nito.

“Bakit ka ba nagmamadali? Pagkatapos nito’y may susunod tayong pupuntahan.” “Para saan? Para ipamukha mo sa bawat isang taong naririto na isa akong kahiya-hiyang babae, tama?” nanunuyang sagot ko na ikinangisi lang ni Alvaro. Siya ring pagpasok ng isang lalaking nakasuot ng pulang abrigo at may hawak na itim na maleta, pagkaupo nito ay agad niya akong hinarap nang may ngiti sa labi. “Señorita, nagagalak akong makita ka. Ako nga pala si Crisanto Martin, matalik na kaibigan ni Alvaro.”

pangbabara ko. "Kahit kailan ka talaga, panira ka," naiinis na sambit ni Larisa na mas lalo kong ikina-tawa dahil doon. "Pikon na pikon halatang,walang jowa," pang-aasar ko. "Ganiyan ba epekto sa'yo ng isang Linderio Kryz Santos?" she asked. Ngumiwi ako dahil hindi ko alam isasagot ko. "Ano connect?" I asked. "Connect mo sa puso mo," she said. "Ay ekis," I said.

Kasabay nito, ang inggit sa puso ng bawat lalaki ay lumala, dahil nagtataka sila kung sino ang maswerteng lalaki na nagustuhan ng diyosa na si Iris! Hindi pinansin ni Iris ang tingin ng lahat, naglakad siya sa hall, at dumiretso siya sa direksyon ni Brody. Namula ang mukha ni Brody, at ang puso niya ay tumibok ng sabik. Siya ang eldest young master ng Sullivan Enterprises at kilala siya sa business circle. Natural lang na nakilala niya na si Iris dati. Natulala siya sa unang beses niyang makita si Iris, at pagkatapos nito ay naging pangarap niya na rin si Iris!

Nagulat si Cristein nang mas bumilis ang takbo ng kabayo. "Pinapahirapan mo talaga ako ha!" Kinuha ni Cristein ang maliit na baril sa kanyang bag. Binuksan niya ang bintana. Inilabas niya ang kamay na may hawak na baril. Itinutok niya iyon sa direksyon ng kabayo. "Kung hindi ka titigil, siguradong titigil ka rito." Kakalabitin na ni Cristein ang gatilyo ng baril nang dumaplis ang isang bala sa kamay niya.

baka mas malalim na ang pagkakalubog ko kaysa inaakala ko. Tahimik ang loob ng sasakyan habang binabaybay namin ang madilim na kalsada. Katabi ko siya. Si Crisanto Olivio Justo. Isang pangalan na sapat na para patahimikin ang buong silid. Kilala siya bilang makapangyarihan, malamig, at walang awang lalaki na kayang pabagsakin ang kahit sino sa isang utos lamang. Sa likod ng mamahaling suit at seryosong mukha ay nakatago ang isang mundong puno ng dugo, lihim, at kapangyarihan. Marami ang natatakot sa kanya, at mas marami ang gustong pabagsakin siya. Ngunit sa kabila ng lahat, may kakaibang bagay sa kanyang mga mata—parang may sakit na matagal nang kinikimkim. Isang lalaking mapanganib mahalin