روايات وقصص ضمن Ibong Adarna Analysis

Kinikilig ako na hindi naman dapat! Pa fall talaga tong si Adonis

nakagat niya ang ibabang labi, “yumuko siya para itago ang pamumula ng kaniyang mukha, hindi niya magawang aminin na wala pa siyang karanasan sa ganoong bagay. Lumakad si Adan palapit sa kaniya ng marahan, ang mga kamay nito ay mabilis na lumingkis sa bewang niya, “kung ganoon ay ano ang problema? Hindi ba dapat ay mas ginagalingan mo para hindi magbago ang isip ko?”

Naghiwalay ang mga labi ko sa gulat. Hindi ako makapaniwala sa narinig ko mula kay Bryant. Hindi ko inaasahan ang mga salitang 'yon mula sa kaniya. “A-Ano?” “It's not my story to tell, pero kailangan mo malaman para maliwanagan ka, Iyana. Arden is a mistake. May dahilan kung bakit hindi maayos ang relasyon niya sa mga Gromeo. Gusto niyang makuha ang lahat kahit na wala naman siyang karapatan.”

Kagat labi siyang nag isip bago naisipang magbihis . ''ganon pala ako kalandi!!! " saad niya sa kanyang sarili habang nakatitig siya sa salamin .Suot na niya ang isang pirasong damit ni Arden at hindi naman gaano maiksi dahil mas maiksi pa ang suot nitong dress na sinita sa kanya ni Arden .Tinignan niya ang kanyang sarili bagay sa kanya ang damit ng binata para na silang may relasyon dahil pinahiram nito ang kanyang damit at naisip niya parang sa movie na katatapos lang nila.Kinikilig siya sa kung ano -ano na ang pumapasok sa kanyang isip .

Napakamot ito sa batok at saka umiwas ng tingin. "Hindi ba talaga sapat sa iyo ang lahat ng ginagawa ko, Adrianna? Sinusubukan ko namang tulungan ka kahit may sarili akong responsibilidad. Hindi naman mananatili lang ako sa ganito, may pangarap din ako para sa pamilya ko at sa future nating dalawa. Iyon ba talaga ang tingin mo sa akin? Na hanggang dito na lang ako? Na hindi kita kayang bigyan ng maayos ng buhay?" Ramdam ang matinding sakit sa sinabi nito. Alam niyang nasaktan niya ang pagkalalaki ni Mando, ang ego nito pero buo na ang desisyon niya. Aalis siya.

Siya si Arnaldo—anak ng tiyuhing pinatumba ni Adelaide kanina. Panganay na apo ng pamilya Montes. At ang taong itinuturing nilang sandigan ng buong angkan. Dahil kay Arnaldo, kahit gaano kalakas ang kapit o gaano karaming pera ang ilabas ni Adelaide, hindi pa rin niya mailipat ang puntod ng kanyang ina. Huminto si Arnaldo sa harap niya at malamig siyang tinitigan.

Bumalik sa kanyang isip ang isang mukha—ang mukhang matagal niyang itinaboy, tinapakan, at sinaktan. Si Ada. Parang multong bumabalik ng sobrang malinaw sa kanyang isipan ang mga sandaling umiiyak si Ada sa harap niya. Ang mga matang namumula. Ang labi nitong nanginginig habang pilit kinukumbinsi ang sarili na kaya pa niyang magtiis. At siya? Ano ang ginawa niya?

Madali na lang para sa kanya na kunan ito ng dna dahil makakasama naman niya ang bata bukas. Ngunit ang malaking tanong sa kanya ay bakit pa siya pinabalik ni Don Armando at bakit nasa panganib si Ada? Hindi niya mapagkonekta ang dahilan kung sinong kumikilos habang comatose ang Chairman. Hindi pa rin maliwanag sa kanya kung bakit itinago sa kanya ni Don Armando ang katotohanan sa anak niya. Maraming umiikot sa isip niya nang biglang magsalita si Ren.

Kunwari ay hindi ko alam ang pinupunto nito. "'Yong nakikita mo, ay nakikita ko rin." Saka siya mahinang tumawa. "Señior?" simula ko. "About Congressman Nadrada—" Pabulong kong sabi nang pinangunahan niya na ako. "Di ma pigil ang sakdal na kasakiman ng taong iyan kung alam lang ng mga tao. Isa siyang buwitreng nagmamasid sa kadiliman," sinundan ko ng tingin ang mga matang may galit. "Look at him. Ang ganda ng ngiti ng tarantado. Pweee!!" Nag tiim ang bagang ni Ninong sa mga binitawang salita. Na kay Congressman Andrada ang masamang tingin subalit kumalma lang ito nang makuha ni Cong Andrada ang atensyon namin.

"Gusto mong doon ka magpropose?" "Oo," sagot ni Adrian. "Gusto kong bumalik kami sa kubo nila Nanay Glenda at Tatay Romero. Gusto kong ipakita kay Ana na bawat bahagi ng buhay niya—kahit ang pinakamasakit, kahit ang pinakalabo—lahat iyon ay mahalaga sa akin. At gusto kong isama kayo sa plano. Kayo na naging bahagi ng bawat luha at tagumpay niya."