روايات وقصص ضمن Ibong Adarna Analysis

Agad niyang itinulak ang ideya sa isip na iyon. Mapagmataas si Inara. Hindi niya papayagang makita ng iba ang kanyang kahinaan, at ayaw niyang husgahan siya ni Kaizan. Iniisip niya rin ang kabutihang ipinakita ni Don Adalvino, nagbitiw na lamang siya ng tahimik na paghingi ng tawad sa sarili.

“Really? Temporary ka lang pala rito. Since you’ll just stay here for quite a short time, then you must be staying also in your company's provided abode, or you rent for your own?” “The first one.” Siya naman ang nagtanong rito. Kanina pa kasi siya nako-curious sa galing nitong managalog. “How about you, Adrian? I mean, why are you here in Bohol?” Lumingon ito sa kan’ya. Paulit-ulit na lang yata niyang purihin ang kagwapuhan nito sa kanyang isipan. Paano? Tindig pa lang kasi nito ay para na itong modelo sa mga nakikita niya noong men’s magazines. He owned a perfect set of white teeth. The newly grown strips of hair in his upper lip, lower cheeks and chin makes him to look more manly. Lalo na

"A-Ano?" Ipinaliwanag ko sa kaniya ng buo ang mga nalalaman ko. Napahawak na lang siya sa sentido habang nagkukwento ako sa kaniya. Mahirap nga naman kasing paniwalaan pero 'yon ang katotohanan. Kahit bali-baliktarin pa ang lahat ay hindi ito magbabago. Adrianna is a murderer. She's not an innocent woman. She hides her true self behind her stupid and ignorant personality.

Karina’s POV It’s Regina Cuizon. Adi’s mom. She was staring at me first before her eyes went to my son. Bumalik muli ang tingin niya sa akin. Isang tipid na ngiti lang ang pinakawalan ko sa kaniya. She just ignore me na para bang wala siyang nakita. Pumasok na siya sa loob kaya bago ko pa maipakilala ang anak ay tuluyan na siyang naglaho sa mga mata ko. Napakibit na lang ako ng balikat doon bago napabuntonghininga.

“At naniwala ka naman agad? Naniwala ka sa isang duwag na bumalik lang dito para gumawa ng gulo dahil sa inggit?” ​“Paano ako hindi maniniwala kung ang sarili mong mga dokumento ang nagpapatunay roon?!” tuluyan nang sumigaw si Arah, ang kaniyang mga luha ay muling umagos nang malaya. “Noong umaga lumapit kami ng magulang ko sa magulang mo, umiiyak, buntis, at walang matakbuhan pagkatapos akong talikuran ni Adrian... akala ko ikaw ang hulog ng langit. Akala ko, tinulungan mo ako dahil may natitira ka pang awa sa akin at gusto mo malayo tayo sa iskandalo. Pero ang totoo, nakita mo sa akin ang perpektong solusyon sa problema mo! Isang babaeng walang laban, buntis sa dugo ng kapatid mo, na madal

‘Ililigtas ng bayani ang babae, at ako, ang dalaga ay ihahagis ang aking sarili sa kanyang mga bisig, ilalaan ang aking buhay sa kanya mula ngayon. Nagulat si Alex nang lumundag ito papunta sa kanya. Dali-dali niyang itinulak siya at sinabing, “Kukumustahin ko muna ang iyong ina.” Nabugbog nang husto si Adrianna. Nabali ang bibig at ilong niya, namumula rin at namamaga ang gilid ng mga mata niya, buti na lang hindi masyadong malalim ang mga sugat niya.

aniya, “I’m not interested in your threats… or your daughter’s fake engagement. The only woman I’m committed to is Celestine Monteverde… the woman you tried to destroy but who rose higher than any of us expected.” Tahimik lang ang lahat habang unti-unting lumalabas si Dela Vega, galit na galit, hawak ang mga dokumento. Nang makaalis ito, napatingin si Don Severino kay Adrian. “You handled that well,” sabi niya, ngumingiti nang bahagya. “You proved that leadership isn’t about fear… it’s about standing firm when everyone else wants you to fall.” Huminga nang malalim si Adrian. “I learned from the best, Lolo.”

Nakikinig lang ako sa kanilang kwentuhan. "Ok lang naiintindihan din namin si Adreana. Kilala ko iyan mula pa nung bata kami at naging kaklase ko rin siya nung nag college kami. Mabait kasi talaga ang asawa mo Bernardo kaya siguro siya naloko ng babaeng iyun. Sana ay hindi magtagal at mahuli na ninyo kung sino man ang babaeng iyon. Mayroon ba kayong pagkakakilanlan niya?!" sagot naman ng Daddy ni Kuya James

Kinuha niya ang panyo saka inilagay sa leeg ko. "Kahit na. Sino bang magawa niyan?" "Si Adara." Bahagya siyang nagulat nang marinig ang pangalang iyon. "I can handle myself, Ard. Salamat." "Hindi sa lahat ng pagkakataon ay kaya mo yung sarili mo. Subukan mong lumayo sa gulo, hindi natin alam ang takbo ng buhay rito sa loob," aniya habang nakatingin sa mga mata ko. Nakikita ko ang siya kagaya nang siya five years ago.