Novel & Cerita Idiotic In Tagalog

Walang kapreno-prenong wika ko na tila mas lalo niyang ikinainis. "I am not just like the mine you liked for how many years. Fcking any woman who will seduce him." Seryoso niyang wika sa akin. Napanguso naman ako sa kanyang sinabi "And you are such an idiot to not recognize it." Nanliit ang mga mata ko sa kanyang sinabi at timalikuran pa ako. Ako? Idiot? What the hell.

sarkastikong saad ko rito. "What are you talking about?" "Umamin si Zoey sa'min nakita ng kapatid niya ang picture na 'yon, aaminin mo na bang ikaw ang may gawa ah?" "Babe I'm s—" "Tama na p'wede ba, nananahimik 'yung tao dinamay mo pa ano bang pumasok sa utak mo at hindi mo manlang iniisip na damay ako."

because I can fire a gun into my opponents' brains without hesitation. “ Sugurin siya!” Sigaw nito sa mga kasama niya, Ngumisi naman ako “Idiots you really run to own deaths well don’t blame me okay? And can you say hi to Satan for me thank you!” Ngiti kung Sabi sa kanila, “Your insane asshole!” Galit nitong sigaw, “Really? The right phrase is 'I am insane!'” Sagot ko naman sa kanya, Binaril ko na sila agad Lahat bago pa sila maka galaw papunta sa akin, parang musika ang mga putok ng bala sa paligid na mas nag pa excited sa akin ng masayado,

pero may kakaiba sa puso ko. Bakit...bakit parang wala na? "Akala ko...akala ko hindi na nila ako mahahanap. Ang tagal na ng panahon pero wala pala talagang imposible sa mga taong maraming koneksyon. Nahanap nila ako rito at patuloy na ginugulo sa pamamagitan ng pagsesend at pagmemessage ng mga kung anu-ano na nakakatakot. Hindi ako makatulog ng mga panahon na iyon, kung kaya uminom ako ng alak nagbabaka sakali na maibsan ang takot ko. At tama nga ako, sa alak nawawala ang takot ko. Sa alak naranasan ko na wala akong kinatatakutan na kung sino. Hanggang sa malulong ako rito at hindi ko na kaya pang tumigil. Parang...parang iba na ako, hindi ko na kilala ang sarili ko. Sa mga panahon na iyon

"Eh, ikaw? Kaibigan ka lang niya, diba?" "It's ka-ibigan not kaibigan" may ngising sagot ni Kenji. Seriously? Anong kalokohan ito. "What a joke dude" sarkastiko siyang tumawa. "Sino nagjo-joke, ikaw dude?" may himig pang-aasar na sagot ni Kenji. Nangangamoy away ito.

Thank goodness! Sobrang nakakahiya! Ba’t kasi kumain ako ng ginataan! Sa dami-dami ba naming dessert na available ‘yon pa! At bakit naman ang shunga-shunga ko at hindi ko naalala na lactose intolerant ako! Buang jud ko! [Note: Buang means crazy; translation= I’m so crazy!]

I said sheepishly. "I saw you smiling like an idiot," seryosong sabi nito. Huminto ako sa pagsubo saka siya tinitigan habang nakataas ang kilay. "Ako idiot?" Tamo 'tong tao. At nagawa pa nga akong tawaging idiot?! "Idiot pala ha, huwag mo kong kakausapin at huwag ka ring tatabi sa akin mamaya," nakaismid na turan ko sa kanya.

, naiinis kong tanong dito kasi kanina pa pabalik balik sa paglalakad at parang wala sa matinong pag iisip. "Nag-iisip ako", seryoso netong wika na para bang malalim talaga ang iniisip kasi kinakagat pa neto ang hinalalaki. "Wow, you do not have the brain to think" "Wow! nagsalit ang matalino.Remember, same IQ lang tayo", pang iinis neto sa akin. "Nope.My IQ is higher than you" "Oo na.Bobo na ako", naiinis neto wika.

naiirita kong sabi, gosh nasabi ko din. Right after that he scoffed then smirked at me. "Hindi na bago sa akin iyan, at ilang beses na 'kong nakakita ng ganiyan. Huwag kang mag-alala, hindi kita pagnanasahan, ni hindi mo nga napagising 'tong akin eh... Kaya huwag kang assuming diyan at huwag kang OA." mabagal at madiin ang pagbigkas niya sa mga huling salita sabay pairap na tumalikod sa akin at inabala muli ang sarili sa pamimili ng damit.

Mukhang hindi naman nya nagustuhan ang ginawa ko dahil sa sobrang pangungunot ng noo nya at halos umusok ang ilong nya. "Why do you keep on calling me idiot? Kagabi ka pa, ha?" Tila nagagalit na ulit na sabi nya sa akin. "Because you're an idiot. Sinong matinong tao na ipangangalandakan na may marami syang kissmark sa leeg?" Sabi ko naman.